روزنامه خراسان نوشت: این روزها اگر بخواهیم خط مقدم معیشت را جایی بیرون از اتاقهای تصمیمگیری پیدا کنیم، کافی است سری به بازار بزنیم؛ جایی که هر برچسب قیمتی، نشانهای است از ضرورت جدی نظارت فعالانه.
همزمان با تصمیمها درباره حذف ارز ترجیحی، بازار کالاهای اساسی تکانههایی را تجربه کرد، افزایش عجیب قیمت روغن در فاصله یک روز، کمیابی ناگهانی آن در برخی فروشگاهها و روایتهای متعدد از قیمتهای چندگانه، تنها یک نمونه است. یا ماجرای شانههای تخممرغ که در برخی نقاط مشهد تا مرز ۴۵۰ هزار تومان برای هر شانه هم قیمتگذاری شده؛ اینها نشانههایی روشن از بازاری است که بیشتر از همیشه نیاز به حضور ناظر دارد.
مسئله اینجاست که بازار در چنین بزنگاههایی، اگر خالی از نظارت بماند، خیلی زود به زمین بازی شایعه، احتکار و گرانفروشی تبدیل میشود. مردم هنوز نمیدانند تصمیمهای کلان ارزی دقیقاً چه زمانی و چگونه اجرا میشود، اما بازار زودتر از سیاستگذار واکنش نشان داده است و قیمتها جلوتر از هر مصوبهای بالا رفتهاند.
در این میان، نبود نظارت میدانی مؤثر، به بیاعتمادی دامن زده است.
وزارت صمت، سازمان حمایت، جهاد کشاورزی، تعزیرات حکومتی و حتی اتاق اصناف، هرکدام سهمی از مسئولیت تنظیم و نظارت بر بازار در این بزنگاه را برعهده دارند.
اگر قرار است تصمیم شجاعانه حذف ارز ترجیحی که قطعا در بلندمدت پیامدهای مثبتی را درپی خواهد داشت، به یک شوک تبدیل نشود، باید نظارت بر بازار از پشت میز به کف میدان منتقل شود. گشتهای مشترک واقعی، اعلام شفاف قیمتهای مصوب، برخورد سریع و علنی با تخلفات و مهمتر از همه حضور محسوس ناظران در بازار، میتواند جلوی بسیاری از سوءاستفادهها را بگیرد. بازار، امروز خط مقدم معیشت مردم است؛ خالیگذاشتن آن از ناظر، یعنی سپردن سفره مردم به شایعه و متخلفان.
