چین همزمان با گسترش سریع شبکه متروی خود، به معماری ایستگاهها بهعنوان بخشی از هویت شهری نگاه میکند. در نتیجه، طراحی مترو دیگر صرفا یک ضرورت فنی نیست، بلکه به جاذبهای شهری تبدیل شده است که میتواند گردشگران را جذب کند و تجربه روزمره شهروندان را دگرگون سازد. این رویکرد، متروی چین را به نمونهای شاخص از پیوند زیرساخت، هنر و آیندهنگری در شهرهای معاصر بدل کرده است.
برخی از ایستگاههای مترو در چین با نورپردازیهای خیرهکننده، سطوح بازتابنده و فرمهای جسورانه، بیش از آنکه شبیه زیرساخت حملونقل عمومی باشند، حالوهوای گالریهای هنر معاصر را دارند.
