جزایر شناور اوروس در دریاچه تیتیکاکا توسط مردم بومی اوروس و با استفاده از نی‌های «توتورا» به‌صورت دستی ساخته شده‌اند. این جزایر روی سطح دریاچه‌ای در ارتفاع بیش از ۳۸۰۰ متر از سطح دریا شناور هستند و به همین دلیل، در شمار مرتفع‌ترین سکونتگاه‌های دائمی جهان قرار می‌گیرند.

نی توتورا عنصر اصلی زندگی در این جزایر است؛ از ساخت خانه‌ها و مبلمان گرفته تا قایق‌ها. با این حال، این سازه‌ها نیازمند نگهداری مداوم هستند، زیرا لایه‌های زیرین به‌تدریج می‌پوسند و ساکنان ناچارند به‌طور مرتب نی تازه به لایه‌های بالایی اضافه کنند. جزایر اوروس امروز نه‌تنها محل زندگی یک جامعه بومی، بلکه یکی از نمادهای شگفت‌انگیز همزیستی انسان با محیط طبیعی و میراث فرهنگی زنده در آمریکای جنوبی به‌شمار می‌روند.