حسین طباطبایی
از آغاز اعتراضات کسبه و بازاریان نسبت به افزایش بیرویه نرخ ارز و کاهش ارزش پول ملی، بارها در روزنامه اطلاعات حق اعتراض مسالمتآمیز مردم را تأیید و ضرورت توجه مسئولان امر به گلایههای مردم را گوشزد کردهایم زیرا حق اعتراض به مسئولان ـ هرچقدر هم تند و گزنده باشد ـ مادام که برضد مبانی اسلام نباشد و معترضان سلاح حمل نکنند، توسط قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به رسمیت شناخته شده است.
در واقع این حق میراثی ملی است که ثمره سالها مجاهدت و ایثارگری مردم ایران در برابر نظام ستمشاهی بهشمار میرود. این یکی از دستاوردهای انقلاب اسلامی است که باید پاس داشته شود و هیچکس حق ندارد آن را ـ به هر بهانهای ـ از ملت ایران سلب نماید.
از سوی دیگر، نظام جمهوری اسلامی به عنوان حاکمیت مستقر، موظف است امنیت و آرامش عمومی را تأمین و تضمین کند. امنیت ایران در خاورمیانه آشوبزده در طول دهههای گذشته همواره برای ناظران بینالمللی رشک برانگیز بوده است، بخصوص دشمنان دیرینه و تاریخی این ملت تاب دیدن این آرامش و امنیت را نداشته و ندارند. یک نگاه نه چندان عمیق به تاریخ چند هزار ساله ایران کافی است تا هر ناظر خردمندی را به این نتیجه قطعی برساند که این ملت سربلند و این سرزمین اهورایی همواره در طول تاریخ با دشمنانی عنود و فرهنگستیز دست و پنجه نرم میکرده است. هیچگاه نبوده که ایران عزیز از مزاحمت آنان در امان بوده باشد.
شاید همین ستیز دائمی میان قوای خیر و شرّ در این مرز و بوم، مایه اساسی ترقی و تعالی فرهنگ و اندیشه ساکنان آن بوده و این قوم را سرآمد دیگران کرده است.
با این حال نمیتوان انکار کرد که ایرانیان به تجربه تاریخی خود بیش از هر ملت دیگری دشمنشناس هستند. فراست این مردمان به آنان شامّهای تیز عطا کرده که بوی دشمنی را از فرسنگها تشخیص میدهند و حکیمانه در مقابل آن موضع میگیرند.
گاه از سر دوستی و مهرورزی آگاه با فرهنگ و هنر و ادبیات و گاه به مدد سلاح و سپاه و جانفشانی عزیزیشان، عداوتها را رفع کرده و دشمن را یا به دوست تبدیل کردهاند یا از میان برداشتهاند. این تجربهها بخشهایی مهم از حافظه تاریخی ملت ایران است و باید برای همیشه حفظ شود تا مبادا ایران عزیز در این گذر آسیب ببیند.
وقایع اخیر در کشور از همان آزمونهای تاریخی است که اکنون پیشروی ملت ایران است. همانگونه که امروز رفتار گذشتگان را به تیغ نقد ارزیابی میکنیم، دیری نخواهد پایید که آیندگان رفتار جمعی امروز ما را در ترازوی نقد بررسی خواهند کرد.
ما ملتی هستیم که در طول تاریخ اسیر استبداد و ظلم پادشاهان بودهایم، ایرانیان پس از هزاران سال تلاش کردند از زیر بار ستم آنان خارج شوند و در این راه زحمتها کشیدند و قربانیها دادند. تلاشهای این ملت در مشروطهخواهی با استبداد و رضاخانی و نظام سرکوب پهلوی بر باد رفت و ناگهان خردجمعی در اندیشه انقلابی بزرگ برآمد که یکی از چهار انقلاب برتر تاریخ بشری شناخته شده است. انقلاب اسلامی ایران، طومار استبداد ستمشاهی را پس از ۲۵۰۰ سال استیلا درهم تنید و جمهوریت و اسلامیت را در کنار هم برای این ملت به ارمغان آورد.
با این حال، باید بپذیریم که ما در دموکراسی و مردمسالاری نوپا و تازه کار هستیم. هنوز الزامات آن را به درستی درنیافتهایم. هنوز حتی قانون اساسی جمهوری اسلامی برای بسیاری از ما نامأنوس و غریبه است. ما در حال آموزش مردمسالاری هستیم. تا این مشق دموکراسی تبدیل به تجربه جمعی و باور ملی شود راه درازی در پیش داریم. همه باید تلاش کنیم تا ارکان مردمسالاری برآمده از اعتقادات و باورهای ملی ایرانیان در قالب جمهوری اسلامی به تمامی پیاده شود.
اینکه مردم حق دارند اعتراض کنند، امری مسلم است. تجربه روزهای اول اعتراضات نشان داد که دموکراسی ایرانی در مسیر بلوغ است. کسبه و بازاریان در تهران و اصفهان و تبریز و سایر شهرها نشان دادند که این ملت دارد شیوههای گفتگوی مسالمتآمیز را یاد میگیرد. رفتار و واکنش نهادهای امنیتی و انتظامی و نیز اظهارنظرهای مسئولان اجرایی کشور مؤید همین معنا بود.
اما آنچه در روزهای اخیر در صحنه دیده میشود هیچ شباهتی به اعتراضات صنفی و اقتصادی روزهای نخست ندارد. حمل و بهکارگیری انواع سلاح سرد و گرم و کشتار بیرحمانه مأموران انتظامی و امنیتی و شهروندان بیگناه در قاموس مردم ایران نیست. ایرانیان در طول تاریخ به رحمت و مروت و مردانگی شناخته شدهاند. تاریخ رفتاری اینچنین بیرحمانه را از مردم ما سراغ ندارد.
اکنون پرواضح است که اینان که در صفوف معترضان رخنه کرده و سلاح کشیده و آدم میکشند و آتش میزنند، مردم عادی نیستند. اینها همان عوامل وطنفروشی هستند که در جریان جنگ ۱۲ روزه از مخفیگاههای خود بیرون خزیده و با پهپادهای صهیونیستی جان بیش از هزار هموطن شریف و بیگناه ما را گرفتند.
تاریخ به ما آموخته که زخم خیانت داخلی دردناکتر از تیغ دشمن خارجی است. اکنون وقت آن است که همگی خطر دسیسه دشمن قسم خورده این ملت را درک کنیم. دشمنی که نه با جمهوری اسلامی بلکه با ایران عزیز سر ناسازگاری دارد و جز به پاره پاره کردن این پهنه اهورائی رضا نمیدهند. خطر ایران عزیز ما را تهدید میکند.
اکنون همان بزنگاهی است که باید ایرانیان به تجربه هزاران ساله خود، اختلافات را کنار گذاشته و دست اتحاد به هم داده و فریاد «ای ایران» سردهند و دشمن را مأیوس کنند.
این ملت بارها و بارها این گردنههای سهمگین را پشت سرگذارده و این بار نیز به مدد اتحاد و همدلی و وطنپرستی خویش از این گذرگاه خطیر با سربلندی عبور خواهند کرد.
ما آینده را با تجربیات بینظیر خود خواهیم ساخت. اشتباهات خود را ـ چه از سوی حاکمیت و چه از جانب ملت ـ جبران خواهیم کرد و دموکراسی نوپا و مقدسمان را که پس از دو سده تلاش و اهدای هزاران جان عزیز از فرزندان ایران ساختهایم حفظ خواهیم کرد و روسیاهی برای آنانی میماند که مسببان وضع موجودند. چه آنان که با ندانمکاری و یا خیانت، زمینههای نارضایتی این مردم شریف را ایجاد کردند و چه آنانکه با نفهمی یا خیانت، دست در دست دشمن خارجی علیه ملت خود به پا خاسته و دستشان به خون هموطنانشان آلوده شده است.
اکنون نوبت آن است که همگی صف خود را از تروریستها و آدمکشهای سازماندهی شده دشمن جدا کرده و اجازه دهیم نیروهای انتظامی و امنیتی این عصارههای پلیدی و ناپاکی را از دامن پاکیزه ملت ایران بزدایند. باشد که خورشید درخشان مشرق زمین از پس ابرهای تیره و تار دشمن ساخته دوباره روشنایی گرمابخش جهان باشد.
شما چه نظری دارید؟