رامتین مرتضوی

سلام آقای رئیس جمهور. می‌دانم که در این روزها، آنقدر سرتان شلوغ است که وقت این صحبت‌ها نیست و حتما زمان کافی ندارید که روزنامه بخوانید؛ اما وظیفه خود دانستم به عنوان یک جوان نسل زِد جامعه هشدار که نه، زنگ خطری را به شما یادآور شوم. آقای رئیس جمهور ما عصبانی هستیم. خیلی بیش از زمانی که با نسل من دهه هفتادی، ساعت‌ها به مناظره نشستید و نظرخواهی کردید و آن ۴۰ درصد را به پای صندوق‌های رای فراخواندید. صادقانه، صریح و شفاف بگویم، نسل من از حرف‌ها و وعده‌های عمل نشده خسته است.
به خاطر دارم روزی استاد موثقی گیلانی در کلاس درس، نکته‌ای مهم و ظریف را خاطرنشان کردند و گفتند با این که در کشور ما تقریبا همه چیز سیاست‌زده است اما جای سیاست بسی خالی است. می‌دانم که تاریخ خوانده‌اید و می‌دانید که چه بر سر فرانسه آمد و چه بر سر شوروی، زمانی که از مردم و شهروندان خویش غافل شدند و چه چیز در انتظار ما و شماست، اگر شرایط بهبود نیابد. 
شما را به وعده‌هایتان قبل از انتخابات سوگند، شما را به صحبت‌هایتان در مورد «مهسا» سوگند، تجدیدنظر کنید. بگذارید نسل «زِد» با «رِ»، «زِ» نوشته شود و نه با «صاد»، «ضاد». اجازه دهید باور کنیم سخنان شما و سخنگویتان را که این اعتراضات را به رسمیت می‌شناسیم. شما فرمودید که داغدار جان‌های از دست رفته هستید؛ همانند ما. بگذارید که آن را باور کنیم. 
بگذارید مثالی از کشور مورد مطالعه‌ام سوئیس خدمتتان ارائه کنم، آن زمان که تمام کره زمین پر از ویروس منحوس کرونا بود و در همه کشورهای دنیا، مردم دسته جمعی جان به جان آفرین تسلیم می‌کردند، در سوئیس اعتراضاتی نسبت به اقدامات دولت شکل گرفت. آنها اقدامات خود را شجاعانه و مسئولانه به همه‌پرسی گذاشتند و با مشروعیت به دست آمده، هم اقدامات لازم را انجام دادند و هم شیوه بی‌نظیر حکمرانی خود را پیش چشم جهانیان به رخ کشیدند.
آقای رئیس جمهور اگر می‌خواهید کاری کنید که در صحنه تاریخ و سیاست ماندگار شوید، اکنون وقت آن است شما هم از این شیوه‌ها بهره بگیرید.