دفتر هیأت معاونت سازمان ملل متحد در افغانستان (یوناما) در گزارشی اعلام کرد نظامیان سابق افغان که از کشورهای همسایه برگشته اند، در معرض قتل و شکنجه طالبان قرار گرفته اند.
«یوناما» در بخشی از گزارش سهماهه حقوق بشر خود (اکتبر تا دسامبر ۲۰۲۵) اعلام کرد که دستکم ۱۴ نظامی پیشین نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان در این دوره بهصورت فراقانونی به قتل رسیدهاند. در ادامه آمده است: بیشتر قربانیان به تازگی از ایران و پاکستان بازگشته بودند و این قتلها بخشی از الگوی هدفمند علیه افراد مرتبط با دولت سابق دانسته شده است.این نهاد بینالمللی همچنین نوشت که در همین سه ماه، حداقل ۲۸مورد بازداشت غیرقانونی و خودسرانه نظامیان پیشین توسط طالبان رخ
داده است.
علاوه بر این، هفت مورد شکنجه و بدرفتاری شدید با این افراد ثبت شده که شامل ضرب و شتم، تهدید و شرایط نامناسب بازداشت میشود.این گزارش به نمونهای مشخص در استان «پروان» اشاره کرد و افزود: در شهرستان جبلسراج (مناطق دوبندی و سنگیخیل)، دو فرد مرتبط با دولت سابق در حوادث جداگانه توسط افراد ناشناس با گلوله کشته شدند که یکی از آنها مقام سابق وزارت امور داخله و دیگری پسر عموی معاون سابق رئیس پلیس بود و هر دو اخیراً از ایران بازگشته بودند. منابع محلی و برخی رسانههای افغانستان این موارد را به طالبان نسبت دادهاند. یوناما تأکید کرد که این اقدامات، نقض جدی قوانین بینالمللی بشردوستانه و حقوق بشر است و باوجود ادعای عفو عمومی طالبان، هدفگیری سیستماتیک نظامیان سابق ادامه دارد.
در همین حال، ریچارد بنت، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل متحد برای افغانستان تأکید کرد که افغانستان در شرایط فعلی و تحت حاکمیت طالبان برای بازگشت اجباری بسیاری از مهاجران از پاکستان، امن نیست و این اخراجها نگرانیهای جدی در مورد امنیت، رفاه و حقوق بازگشتکنندگان ایجاد کرده است.
وی با اشاره به اینکه اخراجهای اجباری منجر به نقض حقوق بشر و قرار گرفتن افراد در معرض خطرات جدی میشود، از تأثیر شدید این اخراجها بر کودکان هشدار داد و گفت که کودکان اخراجشده به افغانستان عمیقاً آسیب دیدهاند، زیرا دسترسی به آموزش را از دست دادهاند؛ بسیاری از این کودکان، به ویژه دختران با قطع ناگهانی تحصیل مواجه شدهاند که آیندهشان را تهدید میکند.
او افزود که بسیاری از اخراجشدگان از پاکستان هرگز افغانستان را ندیدهاند و تمام عمر خود را در پاکستان زندگی و کار کردهاند؛ این افراد اغلب از نسل دوم یا سوم مهاجران هستند و با چالشهای شدید ادغام در جامعه افغانستان روبرو
میشوند.
شما چه نظری دارید؟