خبر ورزشی نوشت: کم نیستند کسانی که به واسطه رابطه شخصی مهدی تاج با رئیس فیفا هنوز هم کورسویی از امید به او دارند تا شاید بتواند جایی، به نفع ایران و فوتبال ملی ما وارد عمل شده و کمکی کند. البته که تعداد مخالفان این نظریه به مراتب بیشتر هستند، آنها که حاضر نیستند آنچه به چشم میبینند را فراموش کنند.
یک تاجر که میگویند به چندین زبان زنده دنیا صحبت میکند، کسی که توانسته درآمدهای فیفا را به چند برابر برساند. یعنی تا همین جا با آدمی حسابگر و سیاستمدار روبرو هستیم که اهل رابطهای انسانی و مرام و معرفتی با کسی نیست! او اهل بده بستان و دو دوتا چهارتاست و به هر طرف که چربتر باشد، غش میکند.
از لحظه ورود ترامپ به کاخ سفید او چمدان بسته و ساکن ینگه دنیا شده، در میان تمام شخصیتهای سیاسی و مشاهیر جهان، رئیس فیفا بیشترین حضور را در اتاق بیضی و در بال غربی وایت هاوس داشته و سوای آن، تقریباً در تمام مراسمی که در ایالتهای آمریکا برگزار می شود، حضور رسانهای دارد، با ربط و بدون ربط به فوتبال!
تا پیش از آمدن ترامپ، اینفونتینو مدام در قطر رحل اقامت افکنده بود. دلیلش هم مشخص است، دادن میزبانی جام جهانی ۲۰۲۲ و تغییر زمان بازیها از بهار به پاییز و به هم زدن نظم ساعت بیولوژیک بازیکنان و قربانی کردن همه چیز به خاطر پخش تلویزیونی! از چنین کسی با این گونه رفتار آشکار، چطور توقع دارید طرف ایرانی را بگیرد که در وضعیت فعلی دنیا تنهاست؟
حداقل در دو سال اخیر با رفتارهای هیجانی اینفانتینو و به خصوص دادن جایزه صلح فیفا به ترامپ، خیلیها میگفتند از این آدم توقع کمک و حمایت نداشته باشیم اما همان روحیه سیاستمدارانه، باعث میشد اینفانتینو یکی به نعل بزند و ۱۰ تا به میخ! یعنی از هر ده باری که طرف زورمندان را میگرفت، یک بار هم به رختکن یا اردوی ایران سر میزد، از هر ده جمله در حمایت از قدرتمندان و ثروتمندان، یکی هم در حمایت از ایران بود!
اما حالا دیگر، کم نیستند کسانی که میگویند ما باید اختیار تیممان را خود به دست بگیریم و به هیچکس و هیچ جایی نباید اتکا کنیم، چرا که در بزنگاه لازم کسی از ما حمایت نخواهد کرد. آن هم کسی که مدام در بغل ترامپ نشسته!
رئیس فیفا حتی اگر هر کس دیگر هم بود، نمیشد از او توقع مرام و معرفت خشک و خالی داشت، چه رسد به اینفانتینو که یک تاجر خبره است و تا سودی برایش نباشد، قدمی برنمیدارد. فضل الخطاب رسیدن به این باور و تیر آخر به سمت تمام کسانی که امید به او بسته بودند، همین آخرین اظهار نظر اوست.
قیمت نجومی بلیتهای جام جهانی ۲۰۲۶ تبدیل به یکی از موضوعات خبرساز در آستانه شروع این مسابقات شده و رئیس فیفا در کنفرانسی در بورلی هیلز لس آنجلس گفت: «باید به بازار نگاه کنیم. ما در دنیایی زندگی میکنیم که صنعت سرگرمی بیش از هر بخش دیگری رشد کرده است. بنابراین باید قیمتهایی مطابق با بازار اعمال کنیم.»
جانی اینفانتینو آشکارا از قوانین کشور آمریکا حمایت کرده که اجازه تغییر قیمت در بلیطها را میدهد. دلیلش هم مشخص است، در پلتفرم رسمی فروش مجدد فیفا، هفته گذشته چهار بلیت فینال جام جهانی با قیمت بیش از ۲ میلیون یورو برای هر بلیت عرضه شد، یعنی سود مستقیم فیفا از این قانون!
و حالا به همان روحیه سیاستمدارانه اینفانتینو نگاه کنید، جایی که در توجیه تغییر نقش سازمان مطبوعش -یعنی به جای آنکه فیفا قابل افزایش قیمتها بایستد، خود همراه موج شده و میخواهد از آن کاسبی کند- او با لحنی آغشته به طنز و شوخی -که ما ایرانیها بهتر از همه میدانیم دلیلش گرفتن زهر ماجراست- افزود: «اگر کسی برای فینال جام جهانی بلیتی ۲ میلیون دلاری بخرد، من شخصاً برایش هاتداگ و نوشابه میبرم تا مطمئن شوم تجربه فوقالعادهای خواهد داشت.»
مابقی حرفهای اخیر این فانتینو ادامه همان توجیهات قبلی بود. او گفت: «در آمریکا نمیتوانید حتی برای تماشای یک مسابقه دانشگاهی، چه برسد به یک بازی حرفهای سطح بالا، با کمتر از ۳۰۰ دلار بلیت بخرید. و اینجا صحبت از جام جهانی است.»
همه این اتفاقات در حالی میافتد که گرانترین بلیت فینال جام جهانی قطر ۲۰۲۲ حدود ۱۳۰۰ یورو بود و گرانترین بلیت فینال جام جهانی آینده در ۱۹ جولای ۲۰۲۶، حدود ۱۱ هزار یورو قیمتگذاری شده است.
حالا برگردیم به موضوع خودمان، از کسی که شأن ریاست فیفا را در حد پیش خدمتی ثروتمندان تنزل میدهد، از کسی که برای حضور کنار رئیس جمهور آمریکا یا امیر قطر حاضر به انجام هر کاری و استفاده از هر فرصتی هست، چطور توقع دارید طرف فوتبال یا عدالت را بگیرد؟