فارس نوشت: اگر در بازار تهران کار کرده باشید، خوب میدانید که بازاریها با مشتری بدعهد جز با پول «نقد» معامله نمیکنند.حالا تهران هم در مواجهه با آمریکاییها آشکارا میگوید که «پیش از هر توافق، پولهای بلوکه شده ما را آزاد کنید».
برای فهم این اصرار ایران بر «نقد بودن» معامله، باید لایههای عمیق تاریخ را کاوید.حافظه جمعی ایرانیان، انباری پر از پیمانهای پارهشده است.
آنها به یاد دارند که چگونه در گرماگرم گفتوگوهای صلح، آتش جنگ ۱۲ روزه و سپس جنگ رمضان شعله کشید.
آنها خروج یکجانبه دولت ترامپ از برجام را فراموش نکردهاند؛ توافقی که با مهر قدرتهای بزرگ و قطعنامه شورای امنیت زینت یافته بود، اما به قول وبسایت نیو ایندین اکسپرس، «با یک خودکار، تمام آن تضمینها هیچ شد و داراییهای ایران دوباره به گروگان گرفته شد.»این خاطره تلخ، دیپلماسی ایران را دگرگون کرده است.
تهران دیگر به «اعتمادسازی» اعتقادی ندارد.یک مقام آگاه از روند مذاکرات به فارس گفته است که «خواسته ما آزادی داراییهای مسدود شده است؛ نه در آینده، بلکه همین حالا.»دونالد ترامپ، رئیسجمهوری که معتقد بود ایران پس از حمله آمریکا ۳ روزه فرو میپاشد، اکنون با بزرگترین چالش خود روبروست. فشار برای بازگشایی تنگه هرمز، شاهرگ حیاتی یکپنجم نفت جهان، کمر اقتصاد جهانی را شکسته است.ایران آگاه است، تنها نشستن پای میز توافق با آمریکا فشار آمریکاییها که روزانه درگیر افزایش قیمت بنزین هستند را از گرده ترامپ میکاهد و به این آگاهی رسیده که این کارت را رایگان بذل نکند.
یک کارشناس اقتصادی رحمان صالحی به اهمیت توافق ایران و آمریکا و اثر آن بر اقتصاد اشاره کرده و معتقد است که ایران نباید، معامله بزرگ را اسیر چند میلیارد دلار مطالبه پول بلوکه شده کند و رفع محاصره هم برای ما دستاورد است.
اما یک استاد دانشگاه، سعید نیکیسخن میگوید که اولا این پول حق ایرانیان است و مذاکرهکننده ایرانی حق گذشت از حق ایرانیها را ندارد، دوما آمریکا باید هزینه بدعهدی خود را بپردازد، زیرا تابآوری ایرانیها بیش از آمریکاست و توافق برای آمریکا حیاتیتر است.
طبق گزارش اندیشکده دانشگاه تهران، پولهای بلوکه شده ایران عددی بین ۲۰ تا ۳۰ میلیارد دلار برآورد میشود و میتواند، زمینه شروع یک برنامه توسعه برای پرتاب اقتصاد به سمت رشد بزرگ را فراهم کند.
