فارغ از اظهارات ضد و نقیض دونالد ترامپ و اینکه ادعای او مبنی بر درخواست روسای کشورهای عربی صحیح است یا نه، و اصولاً او اعتباری برای آنچه پیشتر گاوهای شیرده خوانده بود قائل می باشد که بخواهد به درخواست آنها توجه کند یا خیر؛ می‌توان با نگاه ایجابی به این مسئله توجه کرد. اگر از طرف مقامات کشورهای جنوبی حاشیه خلیج فارس درخواستی مبنی بر عدم حمله مجدد آمریکا به ایران مطرح شده باشد، دلیلی غیر از ترس از پاسخ متقابل ایران و وارد آمدن خسارات سنگین به آن کشورها نداشته است.

درعین‌حال، این درخواست موید این مطلب است که ایران دست برتر را در منطقه دارد و به دلیل برخورداری از مولفه های قدرت، در سطحی قرار دارد که می تواند در مقابل آسیب های جنگ تاب آوری داشته باشد، اما کشورهای جنوبی خلیج فارس فاقد چنین توانمندی بوده و احتمال فروپاشی ناشی از پاسخ متقابل ایران برای آنان دور از ذهن نیست.

افزون بر این، جنگ تحمیلی اخیر آمریکایی - صهیونیستی علیه ایران، یک نکته را به روشنی برای جهان به ویژه همسایگان روشن نمود و آن اینکه نظم نوینی در روابط بین‌الملل در حال شکل گیری است که در آن، برتری‌طلبی بر اساس توان نظامی و تحمیل خواسته‌ها بر اساس مدلی که آمریکا پس از جنگ جهانی دوم به کشورهای دیگر تحمیل می‌کرد، کارکرد خود را دست داده است.ایران نشان داد با تکیه بر پشتوانه مردمی، بهره‌گیری از آموزه‌های دینی و تاریخی و تجربه اندوخته شده پس از انقلاب در مواجهه با دسایس استکبار جهانی، می توان تحت رهبری منسجم و خردمندانه، دشمن را که تصور می‌کرد ایران، افغانستان و عراق دیگری است را زمینگیر نمود.

در این شرایط و در ساختار نظم نوین در حال شکل‌گیری، خلیج فارس و پیرامون آن جایگاه ممتاز ویژه‌ای خواهد داشت. اما برای ورود به این مرحله، ضروری است همسایگان عرب حاشیه خلیج فارس نتایج واگرایی در قبال ایران و واگذاری زمین و احداث پایگاه‌های نظامی آمریکا در کشورشان که ناکارآمدی آن در جنگ اخیر اثبات شد را بازخوانی نمایند و در مقابل، به همگرایی و همکاری منطقه‌ای و نتایج درخشان آن بیندیشند. اکنون به نظر می رسد می توان در پساجنگ، از پیشنهادی که جسته و گریخته در مقاطع زمانی مختلف مطرح می‌شد جدی تر صحبت به میان آورد؛ تشکیل «سازمان همکاری کشورهای حاشیه خلیج فارس و دریای عمان»؛ سازمانی متشکل از ۱۰کشور ایران، عراق، کویت، عربستان، بحرین، امارات، قطر، عمان، یمن و پاکستان با قلمرویی به وسعت ۶میلیون کیلومتر مربع، جمعیتی بالغ بر ۴۸۰میلیون نفر و دارابودن ذخایر عظیم نفت و گاز و مسلط بر دالان‌های ترانزیتی که تجارت جهانی را مدیریت می کند.

اگر کشورهای اروپایی، راه عبور از مشکلات را همفکری و همگرایی تشخیص می دهند و به جای تلاش های جداگانه، با تشکیل اتحادیه اروپا توانمندی های انفرادی را تجمیع می کنند، این اقدام در سازمان همکاری کشورهای خلیج فارس با پتانسیل بیشتری قابل انجام است.تجمیع ۱۰ کشور مسلمان ذیل یک پرچم و یک شعار: «و اعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا ...»(و همگی به ریسمان خدا چنگ زنید و پراکنده نشوید، و نعمت خدا را بر خود بیاد آرید که چگونه دشمن یکدیگر بودید و او در میان دلهای شما الفت ایجاد کرد و به برکت نعمت او برادر شدید، و شما بر لب حفره‌ای از آتش بودید، خدا شما را از آنجا نجات داد. {قرآن‌کریم ، آل عمران ، ۱۰۳}.

یا فرمایش رسول گرامی اسلام (ص) که «مؤمن نسبت به مؤمن مانند بنای استواری است که اجزای آن، یکدیگر را استحکام می‌بخشند» {صحیح مسلم، جلد ۴، ص ۱۹۹۹}.