دادستان سنندج: دستگاه قضایی پس از تکمیل تحقیقات، درباره همه عوامل دخیل در این پرونده مطابق قانون تصمیمگیری خواهد کرد
گروه شهرستانها: ماموران اورژانس اجتماعی سنندج در یک عملیات ویژه توانستند ۲ دختر خردسال را که از چند هفته قبل تحت خشونت شدید خانوادگی قرار گرفته بودند را نجات دهند و پرده از راز این کودک آزاری بردارند.
مدیرکل بهزیستی کردستان در این باره اعلام کرد: پس از دریافت گزارشهای مردمی مبنی بر احتمال وقوع کودکآزاری در یکی از محلات سنندج در حوالی میدان گاز، تیم تخصصی اورژانس اجتماعی ۱۲۳بهزیستی استان به محل اعزام شد.
حسین رسولی گفت: کارشناسان اورژانس اجتماعی با همراهی نیروهای انتظامی و همکاری اهالی منطقه، به محل مورد نظر مراجعه کردند اما در بدو ورود با درِ بسته ساختمان مواجه شدند؛ در نهایت با اخذ حکم قضایی و همکاری نیروی انتظامی، تیمهای امدادی وارد ساختمان شدند.
وی ادامه داد: در بررسیهای انجامشده مشخص شد ۲ دختر خردسال در سرویس بهداشتی ساختمان محبوس شده اند که پس از انتقال کودکان از محل، آثار ضرب و جرح و آسیبهای جسمی بر بدن آنان مشاهده شد ؛همچنین بررسیهای اولیه از وجود شکستگی و جراحت در بخشهای گوناگون بدن مانند پا، سر و صورت حکایت داشت.
به گزارش مهر، رسولی با بیان این که این ۲ کودک برای دریافت خدمات درمانی به بیمارستان کوثر سنندج منتقل شدند،ادامه داد: یکی از آنها به دلیل شدت جراحت همچنان بستری است و کودک دیگر پس از ترخیص در یکی از مراکز نگهداری کودکان تحت پوشش سازمان بهزیستی اسکان داده شد و تحت مراقبت قرار گرفت.
تشکیل پرونده قضایی و بازداشت پدر
دادستان عمومی و انقلاب مرکز استان کردستان با حضور در بیمارستان از ۲ کودک آسیبدیده عیادت و روند درمان آنان را بررسی کرد.
محمد جباری اعلام کرد: به دستور رئیس کل دادگستری استان، پروندهای ویژه در دادسرای عمومی و انقلاب سنندج تشکیل شده و همه ابعاد موضوع با حساسیت در حال بررسی است.
وی از بازداشت پدر این ۲ دختر خبر داد و گفت: برای وی قرار بازداشت موقت صادر شد و اکنون در زندان به سر میبرد. همچنین نامادری کودکان هم برای ارائه توضیحات و انجام تحقیقات تکمیلی به دادسرا احضار شده است. دادستان سنندج تأکید کرد: دستگاه قضایی با هرگونه کودکآزاری برخورد قاطع می کند و پس از تکمیل تحقیقات، درباره همه عوامل دخیل در این پرونده مطابق قانون تصمیمگیری خواهد شد.
فرماندار سنندج هم در عیادت از این ۲ کودک، امنیت جسمی و روانی کودکان را «خط قرمز جامعه» دانست و بر تداوم خدمات درمانی، حمایتی و روانشناختی تا زمان بهبودی کامل آنان تأکید کرد.
غریب سجادی با قدردانی از مردمی که با اطلاعرسانی به موقع زمینه نجات این کودکان را فراهم کردند، از همکاری اورژانس اجتماعی، نیروی انتظامی، دستگاه قضایی، کادر درمان و سازمان بهزیستی در رسیدگی به این پرونده قدردانی کرد.
آغاز زندگی تازه در کنار مادر
در ادامه اقدامات حمایتی، استاندار کردستان یک واحد آپارتمان را به این ۲ دختر آسیبدیده اختصاص داد تا بتوانند زندگی جدیدی را در کنار مادر خود آغاز کنند.
آرش زرهتن لهونی همچنین دستور تأمین لوازم ضروری منزل را صادر کرد تا شرایط لازم برای اسکان و رفاه این خانواده فراهم شود.
وی با تأکید بر ضرورت حمایت از کودکان و زنان آسیبدیده گفت: فراهم کردن شرایط مناسب برای زندگی این ۲ خواهر در کنار مادرشان، گامی برای کاهش آسیبهای اجتماعی و حمایت از خانوادههای در معرض آسیب است.
استاندار کردستان همچنین بر لزوم همکاری دستگاههای اجرایی، نهادهای حمایتی و مشارکت اجتماعی برای پیشگیری از آسیبهای اجتماعی و جلوگیری از تکرار چنین حوادثی تأکید کرد.
روایت مادر از آزار فرزندانش
مادر این ۲ دختر با تشریح بخشی از اتفاقات رخداده گفت : پس از جدایی از همسرم، در ماههای نخست امکان ملاقات با فرزندانم را داشتم تا این که حدود ۱۴ماه قبل ارتباطم با بچه هایم قطع شد و حتی اجازه ملاقات آنها را هم نداشتم.
وی اظهار داشت: برای دریافت حضانت و حق ملاقات فرزندانم از طریق مراجع قانونی اقدام کردم که در یکی از ملاقاتها متوجه ترس شدید آن ها شدم. ۲ دخترم اعلام کردند از سوی پدرشان تهدید شدهاند که درباره شرایط زندگی خود با کسی صحبت نکنند به نحوی که آنها حتی در مواجهه با ماموران بهزیستی در مدرسه هم، از ترس چیزی بیان نکردند.
مادر این ۲ دختر گفت: همسایهها بارها نسبت به وضع کودکان ابراز نگرانی کرده بودند و گزارشهایی درباره شنیدن صدای آزار و اذیت بچه هایم به من داده بودند.
مادر این دو کودک با اشاره به وضعیت جسمی دختر بزرگترش گفت : وی بر اثر آزارهای واردشده دچار آسیبها و شکستگیهای متعدد شده است و همچنان تحت درمان قرار دارد.
مادر این ۲ دختر از حمایتهای انجامشده قدردانی کرد و گفت: قرار است به همراه فرزندانم در واحد مسکونی اختصاصیافته از سوی استانداری ساکن شویم و زندگی جدیدی را آغاز کنیم .
تکرار کودک آزاری
طی سال های گذشته موارد متعدد کودک آزاری در کشورمان رخ داده که متاسفانه در برخی موارد حتی به مرگ کودک هم منجر شده است اما به رغم دستگیری و محاکمه عاملان آن،همچنان شاهد تکرار اینگونه اقدامات هستیم.
ابتلای عاملان این اقدام شیطانی به بیماری روانی و همچنین عدم بازدارندگی قوانین و احکام صادره،۲ موضوعی است که می توان از آنها به عنوان عوامل تکرار این جرم یاد کرد.
یک حقوقدان در گفتگو با اطلاعات گفت: مطالعات نشان میدهد درصد خشونت نسبت به اطفال در میان مادران به دلایل متعدد بیشتر از پدران است.
دکتر امیر شریفی خضارتی با اشاره به این که یک دلیل آن این است که مادران وقت بیشتری را در کنار فرزندان میگذرانند، ادامه داد: دلیل دیگر این است که عوامل روحی و روانی ممکن است در این زمینه نقش داشته باشند. وی با بیان این که خشونت یا سوءاستفاده فقط جنبه فیزیکی ندارد، افزود: خشونت میتواند جنبه روانی و عاطفی هم داشته باشد و این نوع خشونت هم در ذیل سوءاستفاده قرار میگیرد.
شریفی خضارتی گفت: بارزترین نوع خشونت روانی شامل پرخاشگری، توهین و فحاشی است، اما مدلهای دیگری هم مانند تحقیر و قهر جزو خشونت قرار میگیرند. تحقیر از نظر روانشناسی جنایی خشونت محسوب میشود و قهر هم بدترین شکل خشونت است، زیرا ترک فعل محسوب میشود.
این استاد دانشگاه ادامه داد: قانون حمایت از اطفال و نوجوانان که در سال ۱۳۸۱تصویب و در سال ۱۳۹۹بازنویسی شد، شامل ۵۱ماده است و انواع سوءاستفادهها و خشونتها را چه توسط والدین و چه توسط سایر افراد مانند ناپدری، نامادری یا سایر خویشاوندان، جرمانگاری کرده است . قانون به صراحت وظایفی برای نهادهایی مانند نیروی انتظامی، سازمان بهزیستی، وزارت کشور، صدا و سیما، آموزش و پرورش و وزارت بهداشت تعیین کرده است، اما اجرا شدن قوانین نیازمند اشراف کامل افراد مسئول به این قوانین است. متأسفانه، حجم بالای قوانین و عدم آموزش کافی مانع از اجرای صحیح آنها میشود.
شریفی خضارتی با تأکید بر این که بسیاری از قوانین آرمانگرایانه هستند و با عرف جامعه همخوانی ندارند، اما در عین حال لازمالاجرا هستند، افزود: متاسفانه بخشی از آموزشها در مدارس، با زندگی واقعی نوجوانان تطابق ندارد و بسیاری از آموزهها کاربرد عملی ندارند.
وی در بخش دیگری از این گفتگو اظهار داشت: از منظر شرعی، قصاص نفس در قتل فرزند توسط پدر وجود ندارد پروندههایی وجود داشته که پدری فرزند خود را کشته و دادگاه نتوانسته مجازات کامل اجرا کند، زیرا در قانون اسلامی قصاص پدر در نظر گرفته نشده است.
شریفی خضارتی با تأکید براین که قانون فعلی برای حمایت از کوکان بسیار مناسب است، گفت: اما مشکلات اجرایی وجود دارد، زیرا امکان نظارت کامل در خانهها وجود ندارد و حتی در مدارس هم خشونت و سوءرفتار به ندرت کشف میشود. در مواردی که ناپدری فرزند را آزار دهد، مادر نقش محدودی در اعمال رضایت یا پیگیری قانونی دارد، و در صورت قتل، اولیای دم شامل پدر و جد پدری اولویت دارند.
وی افزود: هرچند قوانین و آموزههای فرهنگی و مذهبی تا حدی حمایت برای کودکان ایجاد کردهاند، اما اجرای کامل و موثر آنها نیازمند آموزش، نظارت و هماهنگی نهادهای مسئول است.
کودکآزاری، تلخترین آسیب اجتماعی
یک روانشناس هم در این باره به اطلاعات گفت: کودکآزاری یکی از تلخترین آسیبهای اجتماعی است که میتواند آثار عمیق و طولانیمدتی بر زندگی کودکان بگذارد. این پدیده زمانی رخ میدهد که والدین یا سرپرستان، به جای حمایت و مراقبت، به کودک آسیب جسمی یا روحی وارد می کنند. گاهی این آزار در قالب تنبیه شدید، تحقیر، بیتوجهی یا حتی سوءاستفادههای جدیتر ظاهر میشود.
دکتر سیما مستفشار ادامه داد: در برخی موارد، کودکآزاری در محیط خانواده رخ میدهد؛ جایی که کودک باید بیشترین احساس امنیت را داشته باشد. برای مثال، تصور کنید کودکی که پس از ازدواج دوباره پدرش، با نامادری زندگی میکند. اگر پدر و نامادری به جای محبت و درک، او را مورد خشونت، بیتوجهی یا سرزنشهای مداوم قرار دهند، این رفتار میتواند نوعی کودکآزاری محسوب شود. چنین رفتاری نه فقط سلامت جسمی کودک را تهدید میکند، بلکه اعتمادبهنفس و احساس امنیت او را هم از میان میبرد.
وی افزود: پیامدهای کودکآزاری بسیار گسترده است. کودکانی که در چنین شرایطی بزرگ میشوند، ممکن است دچار اضطراب، افسردگی، مشکلات رفتاری و حتی افت تحصیلی شوند. گاهی این آسیبها تا بزرگسالی ادامه مییابد و بر روابط اجتماعی و خانوادگی آنها تأثیر میگذارد. مستفشار اظهار داشت: برای پیشگیری از کودکآزاری، آگاهی و مسئولیتپذیری خانواده و جامعه بسیار مهم است. والدین و سرپرستان باید بدانند که کودکان بیش از هر چیز به محبت، توجه و امنیت نیاز دارند. همچنین نهادهای اجتماعی و آموزشی باید با آموزش و حمایت از خانوادهها، از بروز چنین آسیبهایی جلوگیری کنند . وی تأکید کرد: در نهایت، هر کودک حق دارد در محیطی امن و سرشار از محبت رشد کند. حفاظت از کودکان وظیفهای مشترک برای خانواده، جامعه و همه انسانهاست.
شما چه نظری دارید؟