به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین، جان ترگونینگ، استاد ایمونولوژی واکسن در کالج امپریال لندن، میگوید: این ایده که ریش کثیفتر از صورتهای اصلاحشده است، دهههاست مطرح میشود. حتی تحقیقاتی وجود دارد که نشان میدهد مردم مردان ریشدار را کمتر بهداشتی میدانند: یک مطالعه نشان داد که مشتریان رستوران، پیشخدمتهای دارای ریش را کثیفتر ارزیابی کردند. با این حال، علم لزوماً این را تأیید نمیکند.
یکی از اولین مطالعات در مورد این موضوع که در سال ۱۹۶۷ منتشر شد و به بررسی میزان باکتریهایی که میتوان از صورت مردان پس از اسپری مصنوعی روی پوستشان بازیابی کرد، پرداخت. محققان صورتهای شسته و نشسته را، با ریش و بدون ریش، مقایسه کردند. کثیفترین ترکیب با ریش نبود: بیشتر باکتریها از صورتهای اصلاحنشده و شستهنشده بازیابی شدند و پس از آن صورتهای ریشدار نشسته، صورتهای ریشدار شستهشده و در نهایت صورتهای اصلاحشده شستهشده قرار گرفتند.
ترگونینگ میگوید: «بنابراین اگر نمیخواهید صورتتان را بشویید، بهتر است ریش داشته باشید، اما اگر میخواهید صورتتان را بشویید، کمی بهتر است ریشتان را اصلاح کنید.» تحقیقات جدیدتر روی جراحان و کارکنان مراقبتهای بهداشتی متمرکز شده است، جایی که سوال کمتر در مورد بهداشت عمومی و بیشتر در مورد این است که آیا موی صورت بر خطر عفونت در اتاقهای عمل تأثیر میگذارد یا خیر.
نتایج متفاوت بودهاند. برخی مطالعات نشان میدهند ریش میتواند باکتریها را به دام بیندازد، در حالی که برخی دیگر تفاوت کمی پیدا کردهاند. این موضوع تا حد زیادی به نحوه نمونهبرداری بستگی دارد و اکثر مطالعات نشان میدهند که اگر ماسک به درستی استفاده شود، نگرانی معناداری وجود ندارد.
به طور کلی، ترگونینگ میگوید این ایده که ریش غیربهداشتی است، اغراقآمیز است. او میگوید: «همه چیز باکتری دارد. هر قسمتی از بدن شما، چه مو داشته باشد چه نداشته باشد، باکتری روی آن خواهد بود. این واقعاً مشکلی ایجاد نمیکند، مگر اینکه زخم بازی وجود داشته باشد. بیشتر اوقات خوب است.»