به گزارش اطلاعات آنلاین،‌ واژه آی‌مکس که مخفف «حداکثر تصویر» (Image Maximum) است، تنها یک نام تجاری نیست؛ بلکه انقلابی در مهندسی تصویر و صداست. برخلاف فیلم‌های معمولی که از دوربین‌های ۳۵ میلی‌متری استفاده می‌کنند، آی‌مکس از نگاتیوها و سنسورهای غول‌آسای ۷۰ میلی‌متری بهره می‌برد که جزئیاتی ۱۰ برابر بیشتر ثبت می‌کنند. نتیجه این تکنولوژی، تصاویری چنان شفاف و عمیق است که حتی روی پرده‌های چند ده متری نیز ذره‌ای از کیفیت آن کاسته نمی‌شود.

علاوه بر کیفیت تصویر، معماری سالن‌های آی‌مکس نیز با محاسبات ریاضی دقیق طراحی شده است. صندلی‌های نزدیک‌تر به پرده و شیب تند سالن، باعث می‌شود تصویر تمام میدان دید مخاطب را بپوشاند. در این سالن‌ها، شما صرفاً فیلم را تماشا نمی‌کنید، بلکه درون فیلم قرار می‌گیرید. سیستم صوتی بی‌نقص و تفکیک‌شده نیز این تجربه غوطه‌وری را به اوج می‌رساند.

نولان و آی‌مکس

 کریستوفر نولان، به عنوان پیشگام این مسیر، معتقد است آی‌مکس ابزاری است که فیلم‌ساز را قادر می‌سازد مقیاس‌های حماسی را با واقعی‌ترین جزئیات ممکن به تصویر بکشد. خاطره اخیر نولان از تماس رایان کوگلر، نشان می‌دهد که چگونه او به عنوان یک مبلغ آی‌مکس، دیگران را تشویق می‌کند تا از حاشیه امنیت سینمای دیجیتال خارج شوند. کوگلر که برای ساخت فیلم خون‌آشامی «گناهکاران» (۲۰۲۵) دچار تردید بود، با تأیید نولان به این نتیجه رسید که ثبت اثرش با آی‌مکس دیوانگی نیست، بلکه دریچه‌ای تازه به سوی خلاقیت است؛ تصمیمی که در نهایت جایزه اسکار بهترین فیلم‌برداری را نیز برای این فیلم به همراه داشت.

نولان که در کارنامه خود آثار موفقی چون «اوپنهایمر»، «تنت» و «شوالیه تاریکی» را با این تکنولوژی به ثبت رسانده، اکنون با فیلم «ادیسه» گامی فراتر گذاشته است. این اثر که ۱۷ ژوئیه اکران می‌شود، نخستین فیلم تاریخ است که تماماً با دوربین‌های آی‌مکس فیلم‌برداری شده است.

او درباره این مسیرِ تحول‌آمیز می‌گوید: «لذت من در این است که بخشی از تکامل سیستم فیلم‌سازی باشم. حالا هیجان‌زده‌ام که ببینم فیلم‌سازان دیگر، با جسارت ناشی از آی‌مکس، چه تجربه‌های بی‌نظیری را برای مخاطبان رقم خواهند زد.»