مرتضی جوهری

درابتدای تشکیل اسرائیل، رژیم صهیونیستی در برابر ۲۰ کشور عربی قرار داشت و هر لحظه ممکن بود با یک خطر جدی و غافلگیر کننده روبرو شود. این وضعیت برای سازمان موساد که تازه تأسیس شده بود و هنوز نیروهای چندانی هم نداشت، بسیار دشوار و نگران کننده بود. موساد به نخست وزیر اعلام کرد برای جلوگیری از توطئه‌های دشمن علیه اسرائیل، باید آنها را در همان کشور متخاصم سرکوب و خاموش کرد. به دنبال این پیشنهاد، سازمان اطلاعات نظامی «آمان» که به تازگی خود را از ارتش اسرائیل جدا کرده بود، واحدی به نام «واحد عملیات نظامی ۱۳» تشکیل داد. این واحد در ابتدای کار، تعدادی اسرائیلی را پس از دوره آموزشی برای اهداف جاسوسی و نظامی خود به‌کار گرفت و آنها رابه مصر اعزام کرد. با این وجود، واحد ۱۳ در تمامی عملیات های خود در عمق خاک مصر شکست خورد.
از آنجایی که ۱۳ نزد دین یهود عدد خوش شانسی است، به همین دلیل نام این واحد را ۱۳ گذاشتند و قرار بود برای آنها خوش شانسی بیاورد ولی با شکست سختی مواجه شد. پس از این شکست ها، مقامات موساد و آمان به این نتیجه رسیدند که هرگز نباید اسرائیلی ها را برای اهداف جاسوسی به کشورهای دیگر فرستاد. به عقیده آنها، علاوه بر این که هویت آنها باعث حساسیت دشمن می شود، کشته شدن هر اسرائیلی در خارج از اسرائیل موجب نارضایتی و اعتراض گسترده جامعه صهیونیست خواهد بود. از آن به بعد تصمیم گرفتند برای اعزام جاسوس به هر منطقه ای، از افراد بومی همان جا استفاده 
کنند.
این نخستین بار نبود که اسرائیلی ها نیروهای خود را به عمق خاک دشمن می فرستادند. چند سال قبل تر از آن، در عملیاتی به نام «سار» نیز همین شیوه را به‌کار گرفتند که باشکست مواجه شد. سازمان هاگانا این عملیات را برعهده گرفت و دو تیم عملیاتی تشکیل داد که اعضای آن پس از آموزش های لازم و یادگیری کامل زبان عربی با لهجه های مختلف، تمامی ظاهر خود را نیز به شکل اعراب تغییر دادند. قرار بود در این عملیات ۲۳ نفر از اعضای مقاومت فلسطین ترور شوند، اما تمامی نقشه های ترور در این عملیات شکست خورد.
هدف اصلی آنها ترور «حسن سلامه» رهبر گروه های مسلح و انقلابیون فلسطینی بود. در این عملیات برای نخستین بار از سیستم های الکترونیکی مانند دستگاه های شنود استفاده شد. جاسوسان صهیونیست در جاده ای به کمین نشستند اما حسن سلامه از این ترور جان به در برد. سلامه در نهایت در ژوئن ۱۹۴۸ در جنگ «رأس العین» کشته شد.
صهیونیست ها از همان ابتدا همیشه در توهم بوده اند؛ این توهمات یا برای اهدافشان است یا از افکار منفی آنها سرچشمه می گیرد. برای توجیه عملیات سار، شایعه کرده بودند که اعراب به کمک نیروهای نظامی آلمانی قرار است با اجرای یک نقشه ویژه تحت نام «عملیات اطلس»، یک کشتار جمعی در میان یهودی‌های ساکن در فلسطین به راه بیندازند. «رونن برگمن» روزنامه‌نگار و تحلیلگر برجسته امور نظامی-امنیتی اسرائیل در کتاب خود مدعی شده است: «عرب ها به کمک آلمانی ها در یک عملیات گسترده قرار بود با چتر در فلسطین فرود آیند و منبع آب شرب تل آویو را مسموم کنند».
ادامه دارد...