به گزارش اطلاعات آنلاین، علف مورچه گیاهی بوته ای، چند ساله با شاخه ها و برگ های فراوان است که تا 40 سانتی متر رشد می کند. برگ ها کوچک تخم مرغی یا بیضی شکل بدون دمبرگ و پوشیده از کرک های فراوان هستند. گل ها به صورت گروهی در محور برگ ‌های بالایی رشد می‌ کنند و سفید رنگ هستند. فصل گلدهی در بهار است.

علف مورچه با نام علمی Cressa cretica از خانواده پیچک ها و راسته بادمجان سانان است و در حاشیه کویرها، تپه ها، دشت های کوهپایه ای و دامنه های خشک نواحی بیابانی و نیمه بیابانی بیشتر نقاط ایران یافت می شود. یک گیاه هالوفیت به معنی شورپسند است و در زمین های نمکی شور در فرورفتگی‌ های مناطق شنی که به صورت فصلی مرطوب می‌ شوند یا در باتلاق ‌های نمکی و کنار برکه‌ های موقت رشد می ‌کند.

این گیاه در طب سنتی بسیار مورد استفاده قرار می ‌گیرد؛ به عنوان یک داروی ضد انگل، خلط‌آور، کمک به هضم غذا، تقویت ‌کننده قوای جنسی و دارای خواص مقوی شناخته می ‌شود. تحقیقات نشان می ‌دهد که این گیاه حاوی تعدادی از ترکیبات شیمیایی است و پتانسیل آن به عنوان یک عامل ضد باکتری، ضد قارچ و ضد سرفه وجود دارد.

در مقاله ای که در نشریه Pharmacognosy Reviews منتشر شده، این گیاه همراه ترکیبات دیگر به عنوان یک داروی ضد سرطان مؤثر معرفی شده است. همچنین نشان داده شده است که عملکرد تولید مثلی را در موش ‌های نر بهبود می ‌بخشد. در ماداگاسکار از این گیاه برای ساخت خمیردندان استفاده می شود.

وجود ترکیبات آنتی ‌اکسیدانی و فلاونوئیدی حاصل از استخراج عصارۀ گیاه علف مورچه سبب ایجاد اثرات نوتروپیک در موش شده و به همین دلیل این گیاه به ‌عنوان کاندیدی جهت تقویت حافظه، افزایش یادگیری، درمان فراموشی و بیماری آلزایمر معرفی شده است.

از آنجایی که این گیاه ترکیبات شیمیایی خاصی دارد و در تداخل با برخی داروها ممکن است مشکل آفرین باشد، باید حتماً با مشورت پزشک مصرف شود.

گیاه علف مورچه با داشتن ترکیبات با ارزش و متعدد می تواند به عنوان منبع بالقوه ای برای تهیه بسیاری از داروهای گیاهی استفاده شود. علاوه بر این از این گیاه دارویی در موارد دیگری مانند احیاء کردن خاک های شور و مراتع از دست رفته، تأمین علوفه دام, صنعت روغن کشی و تولید سوخت زیستی نیز می توان بهره گرفت.