صنعت گردشگری در سراسر جهان، نخستین بخشی است که از بحران‌های امنیتی، نظامی و سیاسی تأثیر می‌پذیرد و در عین حال، یکی از آخرین بخش‌هایی است که به شرایط عادی بازمی‌گردد. امروز نیز کشور ما همچنان در شرایطی قرار دارد که تحولات امنیتی و تداوم حملات به برخی مناطق، به‌ویژه در جنوب کشور، ضرورت هوشیاری، انسجام و مدیریت یکپارچه را بیش از هر زمان دیگری نمایان ساخته است. گزارش‌های منتشرشده   نشان می‌دهد که تداوم درگیری‌ها، علاوه بر تأثیر بر زیرساخت‌ها، بر حمل‌ونقل، کریدورهای دریایی و اعتماد بازارهای گردشگری منطقه نیز اثرگذار بوده است.
  در چنین شرایطی، انتظار رونق گردشگری، انتظاری واقع‌بینانه نیست؛ اما حفظ ظرفیت‌های این صنعت، جلوگیری از آسیب‌های بلندمدت و صیانت از سرمایه‌های انسانی و زیرساختی آن، ضرورتی انکارناپذیر است. آنچه امروز اهمیت دارد، مدیریت هوشمند شرایط موجود است؛ مدیریتی که بتواند ضمن حفظ آرامش عمومی، خدمات ضروری سفر را برای شهروندان فراهم کرده و از فعالان صنعت گردشگری حمایت کند.
 تجربه کشورهای مختلف نشان داده است که هر اندازه ساختارهای مدیریت بحران منسجم‌تر عمل کنند، روند بازگشت گردشگری پس از عبور از بحران نیز سریع‌تر خواهد بود. از این منظر، امروز بیش از هر زمان دیگری باید نگاه خود را از توسعه صرف، به سمت افزایش تاب‌آوری صنعت گردشگری معطوف کنیم؛ تاب‌آوری در زیرساخت‌ها، نظام اطلاع‌رسانی، خدمات اقامتی، حمل‌ونقل، مدیریت مقصد و هماهنگی میان دستگاه‌های مسئول.
 با این وصف ستاد مرکزی هماهنگی خدمات سفر و تمامی دستگاه‌های عضو آن، وظیفه‌ای فراتر از مدیریت سفرهای تفریحی بر عهده دارند. در شرایط خاص، مأموریت اصلی این مجموعه، ایجاد هماهنگی میان دستگاه‌های اجرایی، پشتیبانی از خدمات ضروری، تأمین اسکان در مواقع نیاز، اطلاع‌رسانی صحیح، حفظ آمادگی مراکز اقامتی و صیانت از امنیت و آرامش مسافران است؛ مسئولیتی که تنها با هم‌افزایی ملی و همکاری همه دستگاه‌ها محقق خواهد شد.
 امروز فعالان گردشگری نیز در خط مقدم حفظ این سرمایه ملی قرار دارند. هتلداران، دفاتر خدمات مسافرتی، راهنمایان گردشگری، سرمایه‌گذاران و بهره‌برداران تأسیسات گردشگری، با وجود دشواری‌های اقتصادی و کاهش تقاضا، همچنان بخشی از ظرفیت راهبردی کشور محسوب می‌شوند و حمایت از آنان، سرمایه‌گذاری برای آینده گردشگری ایران است.
 بدون تردید، شرایط کنونی گذرا خواهد بود؛ اما کیفیت مدیریت امروز، آینده فردای گردشگری ایران را رقم خواهد زد. اگر بتوانیم در میانه بحران، زیرساخت‌ها را حفظ کنیم، سرمایه انسانی را نگه داریم، اعتماد عمومی را تقویت کنیم و هماهنگی ملی را استمرار ببخشیم، پس از بازگشت آرامش، مسیر احیای گردشگری با سرعت و هزینه‌ای کمتر طی خواهد شد.
 گردشگری، صنعتی مبتنی بر اعتماد است و اعتماد، در روزهای آرام ساخته نمی‌شود؛ بلکه در روزهای دشوار و با مدیریت مسئولانه، همدلی ملی و خدمت‌رسانی مؤثر شکل می‌گیرد. امروز، رسالت همه ما، حفاظت از این سرمایه ملی برای فردای ایران است.