به گزارش اطلاعات آنلاین، ورزش منظم ممکن است کاری بیش از تقویت بدن انجام دهد. تحقیقات جدید دانشگاه ویکتوریا (VU) در کانادا، به شواهدی میافزاید که فعالیت بدنی میتواند نقش مهمی در محافظت از مغز در برابر زوال عقل مرتبط با سن، از جمله زوال عقل و بیماری آلزایمر نیز داشته باشد.
محققان دریافتند که فعالیت بدنی از چندین فرآیند مرتبط با سیستم پاکسازی گلیمفاتیک مغز (glymphatic)، از جمله خواب بهتر، التهاب کمتر و رگهای خونی سالمتر، پشتیبانی میکند. از آنجا که این سیستم دفع مواد زائد با افزایش سن اهمیت بیشتری پیدا میکند، ورزش میتواند نقش معناداری در محافظت در برابر زوال شناختی داشته باشد.
دکتر «جیمز بروتچ» محقق این پژوهش، این تحلیل را سرپرستی کرد که در آن بررسی شد که چگونه ورزش ممکن است بر سیستم گلیمفاتیک، یک مسیر پاکسازی ضایعات مغزی که به ویژه در طول خواب فعال است، تأثیر بگذارد. این سیستم به حفظ و تنظیم سلامت مغز کمک میکند و نقش آن با افزایش سن به طور فزایندهای مهم میشود.
چگونه ورزش ممکن است از مغز در حال پیر شدن پشتیبانی کند
فواید ورزش برای پیری سالم در حال حاضر به خوبی مشخص شده است، اما محققان هنوز در تلاش هستند تا دقیقاً بفهمند که چگونه فعالیت بدنی از مغز محافظت میکند. یافتن این مکانیسمها مهم است زیرا سالانه بیش از ۱۰ میلیون نفر در سراسر جهان به زوال عقل مبتلا میشوند و در حال حاضر هیچ درمانی برای آن وجود ندارد.
اگرچه هنوز تحقیقات بیشتری مورد نیاز است اما این تجزیه و تحلیل نشان داد که ورزش میتواند چندین فرآیند فیزیولوژیکی دخیل در تنظیم عملکرد گلیمفاتیک را بهبود بخشد.
این مزایا شامل کاهش فشار خون و سفتی عروق، بهبود فعالسازی نورونها در مغز، کاهش التهاب در مغز، کاهش نوراپی نفرین در حالت استراحت و بهبود خواب است. ورزش همچنین ممکن است کیفیت خواب عمیق را افزایش داده و فعالیت موج آهسته مرتبط با پاکسازی ضایعات مغزی را تقویت کند.
کمک به مغز برای پاکسازی ضایعات روزانه
دکتر بروتچ گفت که ارتباط بین ورزش و محافظت از مغز میتواند سرنخ مهمی را در اختیار دانشمندان قرار دهد، زیرا دانشمندان در جستجوی اشکال مبتنی بر شواهد فعالیت بدنی هستند که ممکن است به محدود کردن زوال مغز با افزایش سن کمک کند.
اگر فرصتی برای مغز نگذاریم تا اساساً مواد زائد روزانه خود را پاکسازی کند، خواب بیش از هر زمان دیگری برای ایفای این نقش حیاتی است، اما خواب با کیفیت خوب اغلب با افزایش سن دشوارتر میشود.
از آنجا که سیستم گلیمفاتیک بخش زیادی از کار پاکسازی خود را در طول خواب انجام میدهد، ورزش میتواند به طور بالقوه از طریق چندین مسیر مرتبط از سلامت مغز پشتیبانی کند. یافتهها به خواب بهتر، رگهای خونی سالمتر، کاهش التهاب و سایر تغییرات مرتبط با ورزش به عنوان عوامل احتمالی اشاره دارند.
دکتر بروتچ تأکید کرد که پرسش های زیادی باقی مانده است. محققان هنوز باید مشخص کنند که چه میزان ورزش مؤثرتر است، کدام نوع فعالیت بیشترین فایده را دارد و آیا این توصیهها باید برای افرادی که در حال حاضر دچار زوال شناختی هستند یا به بیماری مغزی مبتلا شدهاند، تغییر کند یا خیر.
حتی با وجود بیپاسخ ماندن این پرسش ها، یافتهها دلیل دیگری برای تبدیل حرکت منظم به بخشی از زندگی روزمره ارائه میدهند.
دکتر بروتچ گفت: "اگر هیچ چیز دیگری نباشد، این یادآوری دیگری است که حرکت منظم - به ویژه نوعی که ضربان قلب شما را بالا میبرد - برای هر بخشی از سلامت شما بسیار مهم است. هرچه زودتر بتوانیم این عادات خوب را در خود ایجاد کنیم، با افزایش سن بهتر خواهیم بود."
نتایج این پژوهش در مقاله ای با عنوان "ورزش به عنوان تنظیم کننده عملکرد گلیمفاتیک" به تازگی در نشریه تخصصی Trends in Neurosciences منتشر شده است. محققان مطالعات موجود در مورد سیستم گلیمفاتیک را هم در حیوانات و هم در انسانها بررسی کردند.