به گزارش اطلاعات آنلاین، چند رسانه بریتانیایی گزارش دادند که سامانه‌های ساخت بریتانیا پیش از این در حملات علیه پالایشگاه‌های نفت روسیه و سایر زیرساخت‌های نظامی و صنعتی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. در میان این سامانه‌ها، نیان قرار دارد، یک هواپیمای بدون سرنشین جت که در شرکت بریتانیایی کالن-لنز توسعه یافته است.

استفاده از نیان به‌ویژه از این جهت اهمیت دارد که این سامانه، کلاس متفاوتی از قابلیت‌های پهپادهای کوچک FPV و پهپادهای شناسایی کوتاه‌برد را ارائه می‌دهد که بر میدان نبرد تسلط یافته‌اند. نیان یک سامانه بدون سرنشین بزرگ‌تر و مجهز به موتور جت است که برای طی مسافت‌های بسیار طولانی‌تر طراحی شده و آن را برای حمله به اهدافی در صدها کیلومتر پشت جبهه مناسب می‌کند. گزارش‌ها نشان می‌دهد سامانه‌های بریتانیایی علیه اهدافی از جمله پالایشگاه‌های نفت در ولگوگراد و یاروسلاول استفاده شده‌اند که نشان می‌دهد اوکراین می‌تواند پلتفرم‌های طراحی‌شده غربی را با کارزار حملات دوربرد خود ترکیب کند.

گسترش روزافزون حملات پهپادی، اهداف عمیق‌تر در مرکز روسیه، از جمله قلب صنعتی آن در منطقه اورال را به طور فزاینده‌ای تهدید کرده است. این حملات از سراسر جهان غرب پشتیبانی بسیار چشمگیر، از جمله بودجه، آموزش، تدارکات و اطلاعات، دریافت کرده‌اند. در اواخر ماه ژوئیه، گزارشی از فایننشال تایمز، ابعاد جدیدی از حمایت اطلاعاتی غرب از عملیات‌های تهاجمی عمیق رو به گسترش اوکراین را آشکار کرد که به برنامه‌ریزان اوکراینی امکان داده مکان سامانه‌های دفاع هوایی روسیه را شناسایی و مسیرهای پروازی ایجاد کنند که به پهپادها اجازه می‌دهد از آنها بگذرند. حملات پهپادی از پشتیبانی فوق‌العاده ماهواره‌های غربی، اطلاعات الکترونیکی از هواپیماهای غربی که در نزدیکی صحنه عملیات فعالیت می‌کنند و حضور پرسنل فعال و پیمانکار غربی که پشتیبانی زیادی از هدف‌گیری ارائه داده‌اند، بهره‌مند شده‌اند.

ظهور پهپادهای بریتانیایی در عملیات‌های تهاجمی عمیق اوکراین از اهمیت بالایی برخوردار است، زیرا اوکراین از نظر تاریخی به شدت به صنعت پهپاد داخلی خود که به سرعت در حال گسترش است، برای حملات عمیق در داخل روسیه متکی بوده است. بخش دفاعی این کشور اروپای شرقی با همکاری قطعات، بودجه و تخصص از سراسر جهان غرب، تعداد زیادی پهپاد تهاجمی یک‌طرفه دوربرد نسبتاً ارزان تولید کرده که به آن اجازه می‌دهد حملاتی را در مقیاسی انجام دهد که دستیابی به آن با استفاده از موشک‌های کروز غربی به تنهایی دشوار است. اکنون به نظر می‌رسد سامانه‌های بریتانیایی لایه دیگری به این کارزار اضافه می‌کنند و بالقوه برد، سرعت، انعطاف‌پذیری در حمل بار یا قابلیت بقای بیشتری نسبت به برخی از طرح‌های تولید داخلی اوکراین ارائه می‌دهند.

برد پهپادهای بریتانیایی از ۱۰۰۰ کیلومتر فراتر رفته و بخش بزرگی از روسیه اروپایی را در دسترس مناطق پرتاب اوکراین قرار می‌دهد. این امر به اوکراین اجازه می‌دهد تا تأسیساتی را که قبلاً می‌توانستند نسبتاً دور از میدان نبرد فعالیت کنند، تهدید و روسیه را مجبور به در نظر گرفتن پوشش پدافند هوایی و اقدامات حفاظتی در یک منطقه جغرافیایی بسیار وسیع‌تر کند. تأثیر راهبردی این امر می‌تواند بیشتر از تخریب ناشی از هر پهپاد منفرد باشد. روسیه باید بالقوه از صدها پالایشگاه نفت، تأسیسات ذخیره‌سازی سوخت، کارخانه‌های نظامی-صنعتی، مراکز لجستیکی و سایر زیرساخت‌های حیاتی در کیلومترها دورتر از اوکراین دفاع کند. تلاش برای ایجاد حفاظت جامع در چنین قلمرو وسیعی، به‌ویژه در برابر تعداد زیادی از هواپیماهای بدون سرنشین کم‌هزینه، بسیار دشوار است.