پنجشنبه ۵ شهریور ۱۴۰۵ - ۱۰:۴۳
نظرات: ۱
۰
-
قانون «هشت ساعت خواب شبانه» را فراموش کنید!

برای دهه‌ها، پاسخ به «یک بزرگسال به چه میزان خواب نیاز دارد؟» ساده بوده است: هشت ساعت. این ایده به اواسط قرن نوزدهم برمی‌گردد، زمانی که مفهوم هشت ساعت کار، هشت ساعت برای تفریح و هشت ساعت برای خواب برای اولین بار مطرح شد.

به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از کانورسیشن، اما شواهد فزاینده‌ای نشان می‌دهد که هشت ساعت ممکن است میزان ایده‌آل خواب برای همه نباشد، همانطور که یک بررسی روایی جدید در Brain Medicine به ما یادآوری می‌کند.

برای فهمیدن اینکه افراد به طور طبیعی چقدر می‌خوابند، محققان جوامع شکارچی-گردآورنده‌ای را که سبک زندگی آنها به اجداد ما نزدیک‌تر است و به نور مصنوعی دسترسی کمی دارند یا اصلاً دسترسی ندارند، مطالعه کرده‌اند. در یک مطالعه اولیه، محققان دریافتند که مردم تانزانیا، نامیبیا و بولیوی بین ۵.۷ تا ۷.۱ ساعت در شب می‌خوابند. این مدت زمان کوتاه خواب را نمی‌توان به سر و صدای ترافیک، استفاده از رسانه‌های اجتماعی یا نور مصنوعی زیاد در شب نسبت داد.

همچنین به نظر می‌رسید که شب‌های کوتاه کافی است: مردم این کمبود را با چرت‌های طولانی در طول روز جبران نمی‌کردند. بدون ساعت زنگ‌دار، آنها تمایل داشتند نزدیک به طلوع آفتاب از خواب بیدار شوند، صرف نظر از اینکه کدام روز هفته باشد.

اینکه دقیقاً چه مدت زمانی افراد در جوامع پیش از صنعتی شدن می‌خوابند، بسته به نحوه اندازه‌گیری خواب، محل زندگی افراد، فصل و سایر عوامل محیطی متفاوت است. اما یک تحلیل اخیر میانگین آن را ۶.۴ ساعت تخمین زده است.

بنابراین، آیا هشت ساعت زیاد است؟ این مطالعات یک فرض مهم را مطرح می‌کنند که میزان خواب طبیعی افراد، میزان مورد نیاز آنهاست. فرض بر این است که شکارچیان-گردآورندگان از استرس، برنامه‌های شلوغ و سایر فشارهای مربوط به خواب عاری بوده‌اند. اما آیا واقعاً اینطور است؟

ما همچنین نمی‌دانیم که آیا مردم این جوامع همان مشکلات سلامتی مرتبط با خواب بسیار کم را که در جوامع مدرن دیده می‌شود، تجربه می‌کنند یا خیر. بنابراین، خواب کوتاه‌تر آنها ممکن است آنطور که در ابتدا به نظر می‌رسد، استدلال محکمی علیه هشت ساعت خواب نباشد. اما شواهد دیگری از مطالعات گسترده‌ای که به بررسی رابطه بین خواب و سلامت در جوامع صنعتی پرداخته‌اند، به دست آمده است.

اگر خواب مطلوب را به عنوان میزانی که با بهترین سلامت مرتبط است تعریف کنیم، بسیاری از مطالعات بزرگ نشان می‌دهند که نقطه مطلوب ممکن است کمتر از هشت ساعت باشد. یک مطالعه اخیر از اسکن مغز و بدن و اندازه‌گیری‌های مولکولی برای بررسی چگونگی ارتباط خواب با پیری اندام‌های مختلف استفاده کرد. این مطالعه میزان بهینه را بسته به جنس فرد و اندام مورد مطالعه، بین ۶.۴ تا ۷.۸ ساعت تخمین زد.

بسیاری از مطالعات نشان می‌دهند که خواب خیلی کم و خیلی زیاد با سلامت ضعیف‌تر، از جمله بیماری‌های قلبی، سکته مغزی، زوال شناختی و چاقی مرتبطند. اما دانشمندان هنوز در حال بحث در مورد این هستند که آیا خواب زیاد باعث سلامت ضعیف می‌شود یا نشانه اولیه آن است. در هر صورت، این یافته‌ها این ایده را که همه دقیقاً به هشت ساعت نیاز دارند، به چالش می‌کشند و نشان می‌دهند خوابیدن مداوم برای مدت زمان بسیار طولانی‌تر ممکن است ارزش توجه داشته باشد.

با این حال، همه این تخمین‌ها از مدت زمان مطلوب خواب بر اساس میانگین‌ها هستند و فرد معمولی وجود ندارد. مطالعات نشان می‌دهند که وقتی فرصت کافی برای خوابیدن به آنها داده می‌شود، بزرگسالان جوان بیشتر از بزرگسالان مسن سالم می‌خوابند. حتی افراد همسن نیز می‌توانند به مقادیر بسیار متفاوتی از خواب نیاز داشته باشند.

توصیه‌های فعلی در مورد مدت زمان خواب، از سوی بنیاد ملی خواب در ایالات متحده، این تفاوت‌های فردی را منعکس می‌کند. این بنیاد می‌گوید بزرگسالان ۲۶ تا ۶۴ ساله باید روزانه بین هفت تا نه ساعت بخوابند، اما خوابیدن بین شش تا ده ساعت ممکن است برای برخی از بزرگسالان مناسب باشد. این با قانون هشت ساعت برای همه، فاصله زیادی دارد.

زمان خواب مهم است

اما خواب چیزی فراتر از ساعاتی است که می‌خوابیم. یکی از ویژگی‌های مهم الگوهای خواب مدرن این نیست که کوتاه‌تر از گذشته هستند، بلکه این است که نسبت به چرخه طبیعی نور-تاریکی به تأخیر افتاده‌اند. اکثر ما به طور طبیعی قبل از طلوع آفتاب از خواب بیدار نمی‌شویم. بسیاری از ما در طول هفته کاری خواب کوتاهی داریم و در روزهای بدون کار، خواب جبرانی طولانی‌تری داریم.

نور مصنوعی به عنوان عامل اصلی این تغییر شناخته می‌شود. این نور عادات خواب ما را تغییر می‌دهد و ساعت بدن ما را که زمان خواب و بیداری را کنترل می‌کند، به تأخیر می‌اندازد.

خواب نامنظم نیز رایج است، به ویژه در بین کارگران شیفتی و دانشجویان دانشگاه. خواب نامنظم با سلامت ضعیف‌تر مرتبط است. اما اگر در طول هفته خوابتان را از دست بدهید، جبران بخشی از آن در آخر هفته بهتر از اصلاً جبران نکردن آن است - حتی اگر الگوی خواب شما را نامنظم‌تر کند. بنابراین نظم مهم است، اما کل میزان خوابی که در طول یک هفته یا بیشتر دارید نیز مهم است.

قانون هشت ساعت به وضوح بیش از حد ساده است. افراد به میزان خواب متفاوتی نیاز دارند و زمان خواب ما نیز مهم است. اما یک پیام ساده باقی می‌ماند: هر زمان که می‌توانید، هر کجا که می‌توانید، به اندازه کافی بخوابید و زیاد نگران شب‌های بد گاه به گاه نباشید.

شما چه نظری دارید؟

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
0 / 400
captcha

نظرات

  • منتشرشده: 1
  • در انتظار بررسی: 0
  • غیرقابل انتشار: 0
  • تس حکیمی فرد IR ۱۰:۵۳ - ۱۴۰۵/۰۶/۰۵
    من کلا ۲ ساعت درروز ۳ ساعت در شب میخوابم که تأثیر ات فوق العاده ای رومن گذاشته است وبی گمان عالیست از آن فضای تکراری گند آور خارج خواهی شد

پربازدیدترین

پربحث‌ترین

آخرین مطالب

بازرگانی