به گزارش اطلاعات آنلاین، گرچه میگ-۲۹ یکی از پرکاربردترین انواع جنگنده در جهان است، اما جی-۱۶ از بسیاری جهات، توانمندترین جتهای جنگی است که تاکنون در برابر آنها آزمایش شده است. مصر یکی از تنها کاربران انواع مدرنشده «نسل ۴+» میگ-۲۹ در جهان است، با ۴۶ جنگنده میگ-۲۹ام و میگ-۲۹ام۲ دوسرنشینه که در سال ۲۰۱۵ سفارش داده شدهاند و ستون فقرات ناوگان «نسل ۴+» آن را در کنار تعداد کمتری از جتهای رافال تشکیل میدهند.
میگ-۲۹ در درجه اول به عنوان یک جنگنده برتری هوایی نسبتاً کوتاهبرد برای عملیات نزدیک به پایگاههای شوروی در نظر گرفته شده بود. طراحی اولیه آن بر مانورپذیری، شتاب و عملکرد بالا تأکید داشت. میگ-۲۹ام ظرفیت سوخت بسیار بیشتر، اویونیک مدرن از جمله رادار آرایه فازی، قابلیتهای چندمنظوره و سازگاری با سلاحهای دقیق مدرن را ارائه داد. ادغام R-77-1، آن را به اولین جنگنده در خدمت مصر با موشکهای هوا به هوای هدایتشونده فعال راداری تبدیل کرد، زیرا جنگندههای غربی فروختهشده به این کشور از ادغام چنین سلاحهایی منع شده بودند.
در حالی که میگ-۲۹های نیروی هوایی مصر از بسیاری جهات توانمندترین در جهان هستند، اما به طور چشمگیری از جی-۱۶ عقب ماندهاند. گرچه هواپیماهای روسی در دوران شوروی از سرعت نوسازی سریعی برخوردار و از بسیاری جهات در زمینههایی مانند عملکرد پرواز و قابلیتهای هدفگیری خارج از دید بالا، پیشرو جهانی بودند، اما پیشرفتها در سالهای پس از شوروی بسیار کندتر انجام شد و آن را از نظر فناوری بسیار عقبتر از جنگندههای مدرن آمریکایی و چینی قرار داد. جی-۱۶ نه تنها پیشرفتهتر، بلکه بسیار بزرگتر است، با راداری نزدیک به سه برابر اندازه و عملکرد پروازی و ظرفیت حمل سلاح بسیار برتر.
در حالی که میگ-۲۹ ظرفیت نوسازی فراوانی داشت، میگ-۲۹ام بهبودیافته با استانداردهای دهههای ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ بسیار توانمند بود، اما پیشرفت بیشتر در بهبود طراحی محدود بود. این در تضاد با جی-۱۶ است که طیف گستردهای از فناوریهای برنامه جنگنده نسل پنجم جی-۲۰ را در خود جای داده است. این شامل راداری میشود که احتمالاً قدرتمندترین رادار ادغامشده بر روی هر نوع جنگندهای در جهان و ترکیب آن از نظر اندازه و پیچیدگی بینظیر است. این رادار و پیوندهای دادهای بسیار مدرنتر آن، آگاهی موقعیتی فوقالعادهای را فراهم میکنند و به خوبی با موشکهای PL-۱۵ آن که تقریباً سه برابر برد و سامانههای هدایت برتر نسبت به R-۷۷-۱ روسی دارند، جفت میشوند.
بعید است که در رزمایشها شاهد نمایش کامل قابلیتهای J-16 باشیم، تا حدودی به دلایل امنیتی، اما همچنین به این دلیل که حتی در صورت عدم استفاده از تمام ظرفیت رزمی خود، برتری متمایزی نسبت به رافالها و میگ-29ها خواهد داشت. سناریوهای برخی از درگیریها احتمالاً به گونهای برنامهریزی میشوند که به واحدهای هوایی مصر فرصت نبرد بدهند. فقط مدل پایه J-16 به مصر اعزام شده و انتظار میرود این هواپیما نه تنها در کنار جنگندههای رادارگریز J-20 و هواپیماهای پشتیبانی با قابلیتهای مکمل در جنگ اقیانوس آرام، بلکه با انواع حمله الکترونیکی J-16D نیز فعالیت کند.
خرید میگ-29 توسط مصر، نقطه عطفی بزرگ در نوسازی قابلیتهای رزمی فراتر از برد بصری عقبمانده آن بود و برتری متمایزی نسبت به اکثر انواع جنگندههای منطقهای، از جمله جنگندههای F-16C/D و F-15 نیروی هوایی اسرائیل و F-16C/D نیروی هوایی ترکیه، ایجاد کرد. با این حال، با توجه به اینکه نیروهای هوایی همسایگان به سرعت مدرن شدهاند، جایگاه آنها همچنان رو به افول بوده است، در حالی که جنگندههای رافال که مصر اخیراً خریده، از ادغام موشکهای متئور برای نبرد هوا به هوا منع شدهاند و این امر ظرفیت آنها را به طور جدی محدود میکند. انتظار میرود آزمایشهای رزمی علیه J-16، میزان کاستیهای MiG-29 و رافال را در برابر انواع جنگندههای سطح بالا بیشتر برجسته کند و میتواند بر تصمیمات خرید آینده مصر تأثیر بگذارد.