به گزارش اطلاعات آنلاین، یک تحلیل جدید و مهم، ادعاهای اخیر مبنی بر کند شدن انبساط جهان را به چالش کشیده و نشان می‌دهد که شواهد شتاب کیهانی همچنان قوی است. این یافته‌ها همچنان که نقش اصلی انرژی تاریک را حفظ کرده اند دانشمندان را با رمز و راز پایدار ماهیت واقعی این نیروی کیهانی عجیب روبرو می‌کنند.

یک تیم بین‌المللی از اخترفیزیکدانان بر این باور هستند که جهان هنوز با سرعت فزاینده‌ای در حال گسترش است و ادعاهای اخیر مبنی بر این که انبساط کیهانی ممکن است شروع به کند شدن کرده باشد را رد می‌کنند.

محققان مطالعه‌ای را که سال گذشته منتشر شد و ادعا می‌کرد رشد جهان در حال کند شدن است، به چالش کشیدند. آنها استدلال می‌کنند که تفسیر استاندارد دست نخورده باقی مانده است: نیرویی مرموز به نام انرژی تاریک همچنان انبساط شتاب‌دار جهان را هدایت می‌کند.

این تیم شامل دو برنده جایزه نوبل و دانشمندانی از موسسات سراسر جهان است. به گفته محققان، جنجالی که به دنبال یافته‌های گزارش شده در نوامبر گذشته ایجاد شد، ناشی از سوءتفاهم در تحلیل بود، نه شواهدی مبنی بر این که تصویر اولیه دانشمندان از جهان ناگهان از هم پاشیده است.

تحلیل جدید، کند شدن کیهانی را به چالش می‌کشد

این مطالعه مستقیماً به تحقیقات یک تیم کره جنوبی پاسخ می‌دهد که ادعا می‌کرد جهان ممکن است وارد دوره‌ای از انبساط کندشونده شده باشد. آن تحقیق قبلی نشان داد انرژی تاریک که تا حدودی مانند ضد گرانش عمل می‌کند، می‌تواند با گذشت زمان در حال ضعیف شدن باشد.

دکتر «فیل وایزمن»، پژوهشگر اصلی این پژوهش از دانشگاه «ساوت‌همپتون»، گفت: «آخرین تحلیل‌ها، اندازه‌گیری‌هایی را تأیید می‌کند که ستاره‌شناسان سال‌ها به آنها متکی بوده‌اند. اندازه‌گیری‌های قبلی و پذیرفته‌شده، در واقع، خوب بودند و درک فعلی ما از سرنوشت جهان همچنان قوی است. خوشبختانه ما از این بحران جلوگیری کرده‌ایم، اما راز این که چرا سرعت انبساط جهان هنوز در حال افزایش است، همچنان پابرجاست. با اثبات صحت اندازه‌گیری‌هایمان، می‌توانیم به تلاش برای درک ماهیت واقعی این انرژی تاریک بازگردیم، نه این که از خود بپرسیم آیا اصلاً وجود دارد یا خیر.»

ابرنواخترها و کشف شتاب کیهانی

این گروه تحقیقاتی بین‌المللی شامل پروفسور آدام ریس و پروفسور برایان اشمیت بود که جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۱ را با پروفسور سائول پرلماتر به اشتراک گذاشتند.

کار برنده نوبل آنها بر مشاهدات ابرنواخترهای نوع Ia، انفجارهای بسیار درخشان تولید شده توسط ستاره‌های کوتوله سفید، متکی بود. محققان با مطالعه این رویدادها در فواصل مختلف، دریافتند که به نظر می‌رسد اشیاء دورتر سریع‌تر در حال دور شدن هستند. این شواهد منجر به این نتیجه شد که انبساط جهان در حال شتاب گرفتن است.

این تفسیر از آن زمان تاکنون به طور گسترده پذیرفته شده است. با این حال، مطالعه کره جنوبی که سال گذشته منتشر شد، آن را با این استدلال که ابرنواخترهای نوع Ia همگی با افزایش سن جهان به اوج روشنایی یکسانی نرسیده‌اند، به چالش کشید.

محققان مشکلات تحلیل‌های قبلی را شناسایی می‌کنند

تیم تحت رهبری دانشگاه ساوت‌همپتون می‌گوید که یک مشکل کلیدی در نحوه تخمین سن ستارگان منفجر شده در مطالعه قبلی پیدا کرده است. به گفته محققان، تحلیل قبلی سن یک کهکشان را طوری در نظر گرفته بود که گویی همان سن ستاره منفردی است که بعداً به عنوان ابرنواختر منفجر شده است.

این تیم همچنین گفت که مطالعه کره جنوبی به درستی جرم کهکشان‌های میزبان ابرنواخترها را در نظر نگرفته است. اصلاح جرم کهکشان میزبان یک گام استاندارد در کیهان‌شناسی مدرن است که به دانشمندان کمک می‌کند اندازه‌گیری‌های دقیق‌تری انجام دهند.

پروفسور ریس افزود: "ادعاهای خارق‌العاده نیاز به آزمایش بسیار دقیقی دارند "آنچه ما پیدا می‌کنیم این است که وقتی این ابرنواخترها را کالیبره می‌کنیم، با در نظر گرفتن محیط‌ها و جمعیت‌های میزبان مختلف، شواهد شتاب کیهانی به طرز چشمگیری ثابت می‌ماند."

راز انرژی تاریک همچنان پابرجاست

پروفسور «مارک سالیوان»، از دانشگاه ساوت‌همپتون، گفت که زیر سوال بردن ایده‌ها و مشاهدات تثبیت‌شده همچنان بخش اساسی فرآیند علمی است.

او افزود: «این گونه است که پیشرفت حاصل می‌شود. اگرچه این ایده درست از آب درنیامد، اما راه‌های جدیدی برای تفکر در مورد چگونگی انفجار ابرنواخترها و چگونگی اندازه‌گیری دقیق‌تر انرژی تاریک گشوده است.»

دکتر «برودی پوپوویچ»، نویسنده همکار، گفت که این بحث همچنین فرصتی را برای محققان فراهم کرد تا اخترفیزیک انفجارهای ابرنواختری را با دقت بیشتری بررسی کنند و فرضیات موجود در اندازه‌گیری‌های کیهان‌شناسی را مورد بازنگری قرار دهند.

او گفت: «ما اخیراً واقعاً بر اخترفیزیک انفجارها و چگونگی تأثیر آنها بر کیهان‌شناسی متمرکز شده‌ایم. این فرصت خوبی بود تا به عقب برگردیم و تمامی فرضیات خود را مرور کنیم. معلوم شد که بله، ما این چیزها را درک می‌کنیم و در اندازه‌گیری کیهان‌شناسی خود آن را در نظر می‌گیریم.»

نتایج این پژوهش جدید در نشریه Monthly Notices of the Royal Astronomical Society منتشر شده است.