به گزارش اطلاعات آنلاین، ترکیبات طلا و دیگر فلزات گرانبها از زمان های دور تا کنون در طب سنتی استفاده می شود. در قرون وسطی، طلا را برای سلامتی مفید می دانستند و این عقیده را داشتند که وقتی ماده ای تا این اندازه زیبایی دارد و به این حد کمیاب است، چیزی جز فایده برای بدن ندارد.
در مصر باستان از طلا برای پاک سازی ذهن، جسم و روح استفاده می شد زیرا مصریان باستان عقیده داشتند که این کار، اثرات معنوی و الهی دارد.
در قرن نوزدهم شهرت طلا در پزشکی به خاطر تأثیر آن در درمان اختلالات عصبی بود. افسردگی، صرع و میگرن را با طلا درمان می کردند. فقط نمک ها و رادیوایزوتوپ های طلا در داروسازی به کار می روند؛ چون طلای متالیک یا عنصری در برابر تمامی عناصر شیمیایی موجود در بدن خنثی عمل می کند. برای مثال، اسید معده روی طلایی که به همراه غذا یا دارو می خوریم اثری ندارد.
در اروپای قرون وسطی نیز از ورقه های ریز طلا برای آراستن غذاها و نوشیدنی ها استفاده می کردند. در آلمان از طلا نوعی نوشیدنی به نام «آب طلای دانزیگ» تهیه می کنند که برگه ها و ورقه های ریز طلا را در آن مخلوط می کنند.
شاید جالب توجه ترین کاربرد طلا مصرف آن در آشپزی و تهیه نوشیدنی باشد. ورقه های ریز طلا که حالت رنده شده دارند یا گرد طلا را روی بعضی از غذاهای خاص و گران قیمت می ریزند، به ویژه برای تزیین شیرینی جات و نوشیدنی ها.
دلایل زیادی وجود دارد که مردم عاشق طلا هستند؛ این که باارزش و براق است و نیز رنگ و درخشش ثابتی دارد. اما فراتر از آن چه که واضح است، طلای خالص (۲۲ تا ۲۴ عیار) چکش خور و نرم است. می توان آن را کوبیده و بارها و بارها نورد کرد تا ضخامت آن تا یک صدم یا گاهی یک هزارم میلی متر برسد. وقتی ورقه های طلا به قدر کافی نازک شوند برای دسر یا نوشیدنی آماده هستند.
طلا اغلب به صورت پودر یا ورقه بسیار ریز بی اثر است و بدون هضم از دستگاه گوارش عبور می کند؛ مانند فیبر غذایی که در برابر هضم مقاوم است. با این حال، ایمنی آن ثابت نشده است. این ماده توسط اتحادیه اروپا و ایالات متحده برای تزئین غذا مجاز است و استفاده از آن ممکن است به غذاهای خاصی محدود شود؛ با حداکثر مقادیر تعیین شده توسط مقررات.
طبق قانون سرآشپزها، خلوص طلای آشپزی باید حداقل ۹۰ درصد طلا باشد؛ در حالی که نقره آشپزی، برای این که به عنوان خوراکی تأیید شود، باید حداقل ۹۹.۵ درصد خالص باشد. اگر خلوص طلا از حد تعیین شده پایین تر باشد ممکن است در طول هضم یا جذب برای دستگاه گوارش مشکلاتی را بوجود آورد یا باعث عفونت روده شود.
طلا یک عنصر غیر واکنشی است و در طول فرآیند هضم جذب نمی شود، بنابراین خوردن آن بی خطر است. با این حال، هیچ مزیت تغذیه ای یا سلامتی در ارتباط با مصرف آن وجود ندارد.
با این حال برخی از رستوران ها در اروپا و هند از مواد تقلبی به عنوان طلا در خوراکی ها استفاده می کنند گاهی این مواد ممکن است باعث ناراحتی گوارشی در بدن شوند. همچنین طلای عیار پایینی که با فلزات دیگر ترکیب شده ممکن است خطراتی را به دنبال داشته باشد.
یک باور از قدیم در ایران رایج بوده است که آب طلا باعث آرامش و رفع ترس می شود. به این ترتیب که قطعه ای طلا مانند انگشتر یا سکه را مدتی در آب قرار داده و برای رفع اضطراب و ترس می نوشیدند. نوشیدن آب طلا برای رفع ترس فقط یک رسم سنتی محسوب می شود و تاکنون از نظر علمی تأیید نشده است. احساس آرامش ناشی از آن بیشتر به باور فرد و اثر روانی آن برمیگردد. خوردن آب طلا ممکن است باعث انتقال میکروارگانیسم های موجود روی این زیورآلات به بدن شود؛ مانند قارچ ها و باکتری ها. همچنین باید یادآور شد که بسیاری از جواهرات از طلای خالص ساخته نشده اند و عیار آنها معمولاً ۱۸ است و ممکن است فلزاتی مانند نیکل در آنها بکار رفته باشد و قرار دادن این جواهرات به مدت طولانی در آب باعث ناراحتی های گوارشی شوند.