به گزارش اطلاعات به نقل از ان بی سی نیوز، در آستانه کنفرانس تغییرات آب و هوایی سازمان ملل متحد (COP۳۱)، دانشمندان فاش کردند که پیش‌بینی می‌شود انتشار کربن جهانی از سوخت‌های فسیلی در سال جاری ۰.۴ درصد کاهش یابد، که ناشی از رشد ظرفیت نصب‌شده انرژی بادی و خورشیدی و همچنین افزایش قیمت نفت ناشی از جنگ ایران است. اما هنوز بعید است که اهداف آب و هوایی محقق شوند.

گزارش بودجه جهانی کربن ۲۰۲۶ در ۱۰ نوامبر در مجله Earth System Science Data منتشر شد و قرار است این هفته در نشست COP۳۱ کنفرانس تغییرات اقلیمی سازمان ملل در آنتالیا، ترکیه ارائه شود.

این اولین باری است که میزان انتشار سالانه دی اکسید کربن (CO۲) از سوخت‌های فسیلی از زمان همه‌گیری ویروس کرونا در سال ۲۰۲۰ کاهش یافته است. اما تصویر کلی از میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای نشان می‌دهد که جهان هنوز به اهداف کلیدی اقلیمی دست نیافته است.

«جوری روگلج»، دانشمند اقلیم در مرکز سیاست‌های زیست‌محیطی کالج امپریال لندن گفت: "این نشانه دلگرم ‌کننده‌ای است که رشد انتشار گازهای گلخانه‌ای در حال کند شدن است و تلاش‌های کربن‌زدایی در حال ایجاد تغییر هستند. با این حال، با ۰.۴٪، کاهش پیش‌بینی‌شده بسیار ناچیز است."

این گزارش، انتشار ۳۸.۲ میلیارد تن متریک (۴۲.۱ میلیارد تن آمریکایی) گاز گلخانه‌ای CO۲ که باعث گرم شدن آب و هوا می‌شود را از منابع سوخت فسیلی در سال جاری پیش‌بینی می‌کند. گازهای گلخانه‌ای با جذب تابش خورشید، گرما را به دام می‌اندازند و با افزایش غلظت آنها در جو، میانگین دمای جهانی نیز افزایش می‌یابد که منجر به تغییر الگوهای آب و هوایی و افزایش سطح دریاها و همچنین سایر تأثیرات عمده می‌شود.

بخشی از کاهش ۰.۴ درصدی انتشار دی اکسید کربن مربوط به ۴۰ کشوری است که در طول دهه گذشته ضمن رشد اقتصادی، انتشار گازهای گلخانه‌ای را کاهش داده‌اند. این کشورها شامل ایالات متحده، استرالیا، نیوزیلند، کره جنوبی، انگلستان، ژاپن و حدود ۳۰ کشور در اتحادیه اروپا می‌شوند.

در مورد برخی از بزرگترین تولیدکنندگان دی اکسید کربن، پیش‌بینی می‌شود که انتشار سالانه دی اکسید کربن در چین ۰.۹ درصد، در ایالات متحده ۱.۳ درصد، در اتحادیه اروپا ۱.۵ درصد و در ژاپن ۱ درصد کاهش یابد، اما پیش‌بینی می‌شود که انتشار سالانه دی اکسید کربن در هند ۴.۴ درصد افزایش یابد.

پیش‌بینی می‌شود که انتشار دی‌اکسید کربن مرتبط با سوخت‌های فسیلی از سایر نقاط جهان ۰.۷ درصد کاهش یابد که عمدتاً ناشی از کاهش ۱.۹ درصدی انتشار نفت است. نویسندگان گزارش اظهار داشتند که این یک واکنش کوتاه‌مدت به محدودیت‌های عرضه جهانی و افزایش قیمت‌ها ناشی از درگیری ایران است

روگلج گفت: «جنگ با ایران منجر به محدود شدن دسترسی به سوخت و قیمت‌های بالا و به تبع آن کاهش تقاضا شده است.»

در حالی که انتشار سوخت‌های فسیلی و تقاضا برای نفت در سطح جهانی در حال کاهش است، تقاضای کلی برای انرژی در واقع در حال افزایش است.

«جودیت هاوک»، یکی از محققان این مطالعه و متخصص زیست‌زمین‌شناسی در موسسه آلفرد وگنر، مرکز تحقیقات قطبی و دریایی هلمهولتز در آلمان، گفت: «تنها بر اساس تقاضا برای انرژی که افزایش یافته است، انتظار داشتیم انتشار دی‌اکسید کربن فسیلی حدود ۰.۸ گیگاتن افزایش یابد.»

حدود دو سوم از این افزایش تقاضا توسط انرژی خورشیدی و بادی و وسایل نقلیه الکتریکی تأمین می‌شود که نشان می‌دهد فناوری‌های پاک در کاهش انتشار جهانی گازهای گلخانه‌ای تفاوت واقعی ایجاد می‌کنند. با این حال، افزایش قیمت انرژی که ناشی از درگیری ایران بود، تقاضا را نیز ۰.۴ درصد کاهش داد.

همچنین هاوک گفت: «بنابراین تنها با بحران انرژی توانستیم تغییر در انتشار گازهای گلخانه‌ای را به منفی کاهش دهیم.» او افزود که انتظار دارد انتشار دی‌اکسید کربن در صورت پایان درگیری، همانطور که پس از کاهش موقت انتشار گازهای گلخانه‌ای ناشی از قرنطینه‌ها در طول همه‌گیری کووید-۱۹ رخ داد، دوباره افزایش یابد.

شرایط استثنایی که بازارهای انرژی امسال تجربه کردند، روشن می‌کند که کاهش اندک پیش‌بینی‌شده انتشار گازهای گلخانه‌ای دلیلی برای اعلام کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای در حال حاضر نیست، اما نشانه‌های امیدوارکننده‌ای وجود دارد.

با وجود اشتیاق خاموش من در مورد اینکه آیا این کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای برای سال ۲۰۲۶ نشان دهنده شروع یک کاهش بلندمدت است، تجزیه و تحلیل‌ها نشانه‌های دلگرم‌کننده‌ای از تغییرات ساختاری عمیق‌تر بلندمدت را نشان می‌دهد. اما این تغییر باید سرعت بگیرد تا اطمینان حاصل شود که رشد تقاضای انرژی از آن پیشی نمی‌گیرد.

این گزارش نشان داد که رشد انرژی پاک هنوز به اندازه کافی سریع نیست که بتواند کاهش مداومی در انتشار جهانی CO۲ ناشی از سوخت‌های فسیلی ایجاد کند. محققان این مطالعه انتظار دارند که این اتفاق در چند سال آینده رخ دهد؛ مادامی که تلاش مداومی برای استقرار انرژی خورشیدی و بادی، باتری‌ها و وسایل نقلیه الکتریکی وجود داشته باشد.

با این حال، انتشار CO۲ از سوخت‌های فسیلی تنها بخشی از تصویر است. بر اساس این گزارش، به دلیل افزایش آتش‌سوزی‌های ناشی از فعالیت‌های انسانی در پیت‌ها، جنگل‌زدایی و آتش‌سوزی‌های جنگلی مرتبط با شرایط خشک ال نینو، پیش‌بینی می‌شود که کل انتشار جهانی CO۲ از همه منابع در سال جاری با اندکی افزایش از ۴۲.۸ میلیارد تن متریک (۴۷.۲ میلیارد تن آمریکا) در سال گذشته به رکورد ۴۳.۳ میلیارد تن متریک (۴۷.۷ میلیارد تن آمریکا) در سال جاری برسد.

این بدان معناست که کل بودجه CO۲ که می‌تواند قبل از رسیدن گرمایش جهانی به ۱.۵ درجه سانتیگراد (۲.۷ درجه فارنهایت) بالاتر از سطوح پیش از صنعتی شدن منتشر شود، اکنون فقط ۱۵۰ میلیارد تن متریک (۱۶۵ میلیارد تن آمریکا) است - معادل کمتر از چهار سال انتشار با نرخ فعلی.

هاوک، مانند بسیاری از دانشمندان آب و هوا، معتقد است که ما فرصت خود را برای رسیدن به هدف ۱.۵ درجه سانتیگراد از دست داده‌ایم و تنها از طریق حذف گسترده CO۲ از جو می‌توانیم به آن سطح برگردیم.

هاوک گفت: "من هنوز به چیزی بین ۱.۵ تا ۲ درجه سانتیگراد [۳.۶ درجه فارنهایت] امیدوارم. اما برای ۱.۵ درجه، باید شاهد کاهش شدید انتشار گازهای گلخانه‌ای باشیم. بر اساس آنچه در سال‌های گذشته دیده‌ایم، حتی با این افزایش شدید در انتشار گازهای گلخانه‌ای اجتناب ‌شده، فکر نمی‌کنم بتوانیم به این هدف برسیم."

برای جلوگیری از افزایش هرچه بیشتر گرمایش جهانی، جهان باید در کاهش برنامه‌ریزی‌شده انتشار گازهای گلخانه‌ای خود جاه‌طلب‌تر باشد. باید انتشار سالانه گازهای گلخانه‌ای را به صفر رساند تا نسل‌های آینده را از دو مصیبت محافظت کرد: باید تلاش کنیم اقتصادها را تغییر داد تا آلودگی آب و هوایی کمتری تولید کنند، در حالی که با اثرات و آسیب‌های یک سیستم آب و هوایی که به طور فزاینده‌ای نامطلوب است، مقابله کرد.