اظهارات عراقچی، وزیر خارجه از ناگفتههای طرح دیپلماتیک ایران برای مهار جنگ در گفتوگو با «ایران» را در ادامه میخوانید
ایران اوایل مهرماه طرح هفتروزه خود را از طریق واسطههای قطری به آمریکا ارائه کرد. پس از دو ماه رایزنی، یکی دو مورد از خواستههای آمریکا نیز به طرح اضافه شد.
واسطهها به دلیل محدود بودن زمان تا انتخابات آمریکا توصیه کردند که برای تسریع در اجرای طرح، مدت اجرای طرح ۷ روزه ایران را کوتاهتر کنیم. ما هم مخالفتی نداشتیم و طرح ۷روزه را به طرحی۲ روزه تبدیل کردیم و این طرح را ۱۰ روز پیش از انتخابات آمریکا ارائه کردیم.
در روز اول، آمریکاییها اقدامات و تعهدات خود را اجرا میکردند و در روز دوم، ما تنگه هرمز را باز میکردیم و در همان روز مذاکرات میان ایران و آمریکا آغاز میشد.
طرح دوروزه صرفاً شامل خواستههای ایران نبود، بلکه مطالبات طرف آمریکایی را هم در بر میگرفت. بنابراین با یک طرح متوازن مواجه بودیم که تلاش شده بود خواستههای هر دو طرف در آن لحاظ شود.
ما آمادگی داریم درباره نحوه تنظیم و اجرای شروط و دستیابی به توافقی مورد قبول دو طرف با آمریکا مذاکره کنیم. حتی درباره تغییر زمانبندی اجرای شروط، از دو روز به یک روز یا دو ساعت نیز انعطافداریم اما منوط به اینکه طرف آمریکایی اقدامات اعتمادساز لازم را انجام دهد.
ادعاهای مطرحشده درباره حمله شیمیایی ایران به واشنگتن، ترور رهبران و پنهانسازی موشکها ادعاهایی مضحک، مسخره و کاملاً بیاساس هستند.
یک طرف ماجرا اسرائیل است؛ نتانیاهو تلاش میکند آمریکا را بار دیگر به یک جنگ دیگر بکشاند. جریانی نیز وجود دارد که میخواهد از مسیر دیپلماسی به نتیجه برسد. جریان سومی هم وجود دارد که معتقد است نه میتوان به توافق رسید و نه جنگ گزینه مناسبی است؛ بلکه باید از طریق فشارهای اقتصادی و تحریمها پیش رفت.
امکان دستیابی به یک فرمول برای حل مسأله ذخایر ۴۰۰ کیلوگرم وجود دارد. این مواد از کشور خارج نخواهد شد. ایدهها و فرمولهای مختلفی از سوی واسطهها مطرح شده است که برخی از این پیشنهادها قابل بررسی هستند، بعضی نقاط مثبت بیشتری دارند و برخی دیگر با ملاحظات و نقاط منفی بیشتری همراهند.
تصمیمگیریها در کمیته مذاکرات شورای عالی امنیت ملی انجام میشود و سپس در خود این شورا به تصویب میرسد.
هر تحولی در دکترین هستهای چه از منظر منافع و چه از منظر هزینههای احتمالی، تصمیمی با آثار و تبعات بسیار مهم خواهد بود. روسیه و چین هم در این زمینه مواضع مخالفی دارند. تا این لحظه، دکترین ما تغییری نکرده و مواضع رسمی ما همچنان همان مواضع قبلی است.
در سطوح عالی کشور این نگاه وجود دارد که وضعیت «نه جنگ، نه صلح» باید به پایان برسد. اگر قرار است از این وضعیت خارج شویم، باید به شرایطی برسیم که اطمینان داشته باشیم جنگ دوباره بازنمی گردد و بار دیگر با وضعیت «نه جنگ، نه صلح» مواجه نخواهیم شد.
آمریکا سعی دارد این روایت را جا بیندازد که کشورهای منطقه از او خواستهاند جنگ را متوقف کند اما بهجای آن، فشارها و تحریمها علیه ایران ادامه پیدا کند. من با این برداشت موافق نیستم.
واسطهها یعنی قطر و پاکستان، میان ما و آمریکا در رفتوآمد هستند؛ پیام منتقل میکنند، پیام میآورند، ایدهها و پیشنهادهای مختلف را مطرح میکنند و درباره آنها گفتوگو میشود. کانالهای ارتباطی ما صرفاً به قطر و پاکستان محدود میشود.
صریح میگویم که بین ما و کشورهای منطقه مبادلات اقتصادی صورت میگیرد.
تمام تحرکات و تماسهای دیپلماتیک تحت نظارت کامل قرار دارد. از همه دیدارها گزارشهای دقیق تهیه میشود، جزئیات و نکات مطرحشده منتقل میشود و در مراجع ذیربط درباره خطمشی و گام بعدی تصمیمگیری میشود.