سیاست های کاخ سفید در ماه های گذشته در حوزه انرژی نه تنها بازار جهانی سوخت  های فسیلی را تحت تاثیر قرار داده بلکه بر آینده توسعه انرژی های پاک و به حداقل رساندن تولید کربن نیز سایه افکنده، آن هم درحالی که این کشور هنوز برنامه مدونی برای توسعه مستقل انرژی های نو ارایه نداده است.
با وجود آن که چین مسئول انتشار ۳۰ درصد از گازهای گلخانه ای در جهان به شمار می  رود، اما این کشور در سال های اخیر به توسعه نیروگاههای تجدیدپذیر توجه جدی داشته تا میزان آلایندگی ناشی از سوخت های فسیلی در تولید برق را کاهش دهد؛ درحالیکه آمریکا با رویکرد دولت ترامپ، به دنبال افزایش بهره برداری از سوخت های فسیلی است.
در چنین شرایطی این سوال مطرح است که آیا شکاف میان چین و دیگر کشورهای پیشرو در حوزه انرژی های تجدیدپذیر در سال های آینده پر می شود و یا تحولات و تصمیمات سیاسی به مانعی برای دستیابی به انتشار صفر گازهای گلخانه ای در جهان تبدیل خواهد شد؟
نگاهی به اظهارات و رویکردهای دونالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا از زمان استقرار در کاخ سفید تاکنون نشان می دهد که وی نه تنها در ماه های گذشته روی خوشی به توسعه انرژی های تجدیدپذیر نشان نداده بلکه به دنبال برداشت بیشتر از انرژی های فسیلی به ویژه نفت و زغال سنگ است و حتی با اعمال سیاست های تعرفه ای استفاده از تجهیزات مرتبط با انرژی های پاک را برای سرمایه گذاران گران کرده است.
نمونه ای از این سیاست ها ، اعمال تعرفه واردات بر قطعات و مواد وارداتی از کشورهایی چون چین و یا حذف شرکت های واردکننده تجهیزات از این کشورها از فهرست اعتبارات مالیاتی است آن هم در شرایطی که چین بزرگترین تولیدکننده پنل  ها و تجهیزات نیروگاه  های خورشیدی در جهان به شمار می رود.
در چنین شرایطی حتی اگر جنگ تعرفه ای بین پکن و واشنگتن به طور کامل فروکش کند، آمریکا به دنبال استقلال انرژی های تجدیدپذیر خود از تجهیزات ساخت چین خواهد بود.
این درحالی است که چین هنوز نزدیک ۸۰ درصد از سیلیکون مورد استفاده در پنل‌های خورشیدی را تولید می‌کند، بنابراین جداسازی کامل آن چالشی را برای آمریکا ایجاد خواهد کرد.انرژی تولید شده از باد به طور بالقوه گزینه عملی‌تری برای افزایش استقلال انرژی پاک در آمریکاست، زیرا ایالات متحده در حال حاضر نزدیک به ۱۶۴ هزار مگاوات ظرفیت توربین بادی نصب شده دارد که حتی در مقایسه با ظرفیت حدود ۶۰۰ هزار مگاواتی چین قابل توجه است و همچنین چندین تولیدکننده داخلی دارد اما با این حال، دستورهای اجرایی متعدد مبنی بر توقف اجاره توربین‌های بادی فراساحلی و پروژه‌های ساحلی در زمین‌های فدرال، به شدت بر افزایش ظرفیت در سال‌های آینده تأثیر خواهد گذاشت، به طوری که رشد عمدتاً به پروژه‌هایی که در حال ساخت هستند، محدود خواهد شد.
نگاهی به سیاست های اتخاذ شده در حوزه انرژی هسته ای در دولت آمریکا نشان می دهد که انرژی هسته‌ای ایالات متحده به دلیل ترکیبی از دستورات اجرایی که هدف آنها تسریع توسعه نیروگاه‌های جدید است، نوعی احیای مجدد را تجربه می‌کند.
اکنون بیشتر ظرفیت نیروگاه‌های هسته‌ای که از سال ۱۹۹۵ میلادی به بهره‌برداری رسیده‌اند، توسط نیروگاه‌هایی که از سال ۲۰۲۵ فعال بوده‌اند، اشغال خواهد شد.
بدین ترتیب، رویکرد اخیر ایالات متحده به فناوری پاک، پیامدهایی برای خود و سایر نقاط جهان دارد.
 دشوار است که ببینیم چگونه این رویکرد، پیشرفت به سوی انتشار صفر کربن را کند نخواهد کرد - با توجه به اینکه پیش‌بینی می‌شود توسعه فناوری انرژی خورشیدی گران‌تر شود و افزایش انرژی هسته‌ای نیز هنوز در مراحل ابتدایی خود باشد، تکمیل گذار انرژی مستقل از چین احتمالاً باید شامل برجسته‌سازی فناوری کربن زدایی(CCUS) باشد.
با این حال، در حالی که مشوق‌هایی مانند اعتبار مالیاتی در آمریکا تا حد زیادی دست نخورده باقی مانده‌اند و اینکه کاخ سفید زغال‌سنگ را «پاک و زیبا» توصیف می‌کند، نشان می‌دهد که به حداقل رساندن انتشار کربن همچنان یک اولویت پایین برای دستور کار دولت فعلی کاخ سفید است.