نشست تخصصی «روایت وطن در سینمای ایران: هم‌اندیشی سینماگران و اندیشمندان درباره ایران» با حضور مدیران فرهنگی، سینماگران، منتقدان و استادان دانشگاه در بنیاد ایران‌شناسی برگزار شد. این نشست با هدف بررسی بازنمایی مفهوم وطن در آثار سینمایی و نقش سینما در تقویت هویت ملی و فرهنگی ایران برگزار شد.
به گزارش روابط عمومی بنیاد ایران شناسی، در بخش نخست نشست، دکتر علی متقیان به نقش سینما در بازآفرینی هویت ملی تأکید کرد. وی «حب وطن» را بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ ایرانی دانست و گفت: وطن‌دوستی نه تنها مذموم نیست، بلکه عامل وحدت و توسعه پایدار کشورهاست. به گفته او، سینما به‌عنوان «معمار حافظه جمعی» می‌تواند روایت‌های تاریخی و فرهنگی ایران را بازآفرینی کرده و به نسل‌های آینده منتقل کند.در ادامه، سیدمحمد بهشتی با طرح پرسش «سینمای ایران چه نسبتی با وطن دارد؟» تاریخچه‌ای از شکل‌گیری سینمای پس از انقلاب ارائه داد و گفت: «فرهنگ ایران ذاتاً جهانی است و هر محصولی که ریشه در این فرهنگ داشته باشد، قابلیت جهانی شدن دارد.» بهشتی با اشاره به آثار شاخصی چون «باشو غریبه کوچک» و «خانه دوست کجاست» یادآور شد که سینمای ایران در سطح بین‌المللی با نام ایران شناخته می‌شود و همانند فرش ایرانی، هویتی منحصر به فرد دارد.
رائد فریدزاده، رئیس سازمان سینمایی کشور نیز وطن را مفهومی فراتر از مرزهای جغرافیایی دانست و گفت: «سینمای ایران شناسنامه فرهنگی امروز ایران است؛ همان‌گونه که شعر فارسی در گذشته این جایگاه را داشت.» وی تأکید کرد هرچه سینمای ایران بومی‌تر باشد، جهانی‌تر نیز خواهد شد و همین ویژگی باعث موفقیت آثار ایرانی در جشنواره‌های بین‌المللی شده است.
در بخش پنل تخصصی، حسن فتحی کارگردان سینما، با اشاره به نقش تاریخ و اسطوره در شکل‌گیری هویت ملی گفت: «سینما برای روایت وطن ناگزیر از بازگشت به حافظه تاریخی است.» او با انتقاد از کم‌توجهی به سینمای تاریخی، تاریخ ایران را سرشار از ظرفیت‌های دراماتیک دانست و از فیلم‌سازان جوان خواست این گنجینه را جدی بگیرند.
در پایان، رامتین شهبازی منتقد سینما با رویکردی فلسفی، وطن را مفهومی وابسته به تجربه زیسته مخاطب معرفی کرد و گفت: «هر فیلمساز با پیشینه فکری خود، تعریفی متفاوت از وطن ارائه می‌دهد.» او تأکید کرد که سینما باید به تکثر روایت‌ها میدان دهد و از تقلیل وطن به یک تعریف واحد پرهیز کند.