به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از ایستادی فایند، پژوهشگران دانشگاه کالج لندن و دانشگاه کپنهاگ در تحقیقی تازه دریافته‌اند که زمان بیشتر برای بازنگری و سنجش عملکرد، برای افراد مضطرب نه تنها کمکی به بهبود قضاوت نمی‌کند، بلکه سطح تردید و بی‌اعتمادی آنها را افزایش می‌دهد.

این مطالعه که در نشریه Psychological Medicine منتشر شده است، داده‌های مربوط به ۱۴۴۷ شرکت‌کننده را در چند آزمایش تصمیم‌گیری بررسی کرده و نشان داده است افراد دارای علائم اضطراب، هر چه بیشتر درباره تصمیم‌های خود فکر می‌کنند، احساس منفی‌تری نسبت به عملکردشان پیدا می‌کنند.

مهم‌ترین نتیجه زمانی آشکار شد که پژوهشگران رابطه میان زمان تامل و میزان اعتماد به نفس را بررسی کردند. برای افراد دارای اضطراب بالا، هر چند ثانیه فکر کردن بیشتر، با کاهش بیشتر اعتماد به نفس همراه بود.

به بیان دیگر، هر چه فرد مضطرب زمان بیشتری را صرف ارزیابی عملکرد خود می‌کرد، شک و تردید او شدیدتر می‌شد و فاصله او با افراد کم‌اضطراب افزایش می‌یافت.

اما در مورد تفاوت‌های جنسیتی روند کاملا معکوس بود: زنان در لحظه نخست پس از تصمیم‌گیری، اعتماد به نفس کمتری نسبت به مردان گزارش می‌کردند، ولی با گذشت زمان و تامل بیشتر، این فاصله تقریبا از بین می‌رفت.

برای فهم علت این دو الگوی متضاد، پژوهشگران از یک مدل محاسباتی بر پایه نظریه «انباشت شواهد» استفاده کردند. این مدل نشان می‌دهد که افراد برای قضاوت درباره عملکرد خود، به مرور زمان شواهد ذهنی را جمع‌آوری می‌کنند.

در افراد مضطرب، این شواهد به شکل فزاینده‌ای منفی می‌شوند؛ گویی هر لحظه افکار انتقادی تازه‌ای به ذهن آنها اضافه می‌شود. اما در مورد زنان، مسئله تنها «نقطه شروع پایین‌تر» اعتماد به نفس است و نه تجمع افکار منفی در طول زمان.

نتایج این تحقیق می‌تواند توضیح دهد چرا افراد مضطرب بیشتر در دام نشخوار فکری می‌افتند. وقتی تامل بیشتر به طور خودکار به ارزیابی منفی‌تر منجر می‌شود، فرد وارد چرخه‌ای می‌شود که هر چه بیشتر فکر می‌کند، احساس بدتری پیدا می‌کند.

البته پژوهشگران تاکید می‌کنند که این مطالعه به تصمیم‌های بسیار ساده و لحظه‌ای در محیط آزمایشگاهی پرداخته و هنوز مشخص نیست آیا همین الگوها در موقعیت‌های پیچیده زندگی واقعی مانند مصاحبه شغلی، امتحان یا ارزیابی‌های حرفه‌ای نیز صادق است یا نه.

با این حال، یافته‌ها یک پیام مهم دارند: در لحظات پرتنش، نخستین موج تردید لزوما منبع قابل اعتمادی برای قضاوت درباره عملکرد نیست، و گاهی توقف بیش از حد برای بازنگری می‌تواند بیشتر شبیه «غرق شدن در اضطراب» باشد تا تفکری سازنده.