اطلاعات نوشت: این موضوع هرچند ممکن است قیمتهای ساخت مسکن را به دلیل استفاده از فناوریهای نوین بالا ببرد، اما در ادامه در زمان بهرهبرداری در حوزه نگهداری و مصرف انرژی به هزینههای خانوار کمک خواهد کرد.
با این حال برخی فعالان بازار مسکن معتقدند با توجه به رکود شدید و سنگین حاکم بر بازار مسکن، ابتدا باید این بازار از رکود خارج شود تا پس از آن بتوان درخصوص مباحثی همچون صنعتیسازی و عبور از تولید سنتی مسکن سخن گفت و طرح ارائه داد.
لهون اسدی مدیر کل دفتر توسعه و مهندسی ساختمان وزارت راه و شهرسازی در همین رابطه با اشاره به اهمیت صنعتیسازی در صنعت ساختمان و شهرسازی گفت: اگرچه به لحاظ آماری تعداد خانوارها با تعداد واحدهای مسکونی ساخته شده در کشور تقریبا برابر است، اما در بررسیهای کارشناسی مشاهده میشود که حجم قابل توجهی از واحدهای ساخته شده در کشور در سنوات گذشته تاکنون با نیاز گروههای فاقد مسکن همخوانی و هماهنگی ندارد. به عبارتی توزیع آن به صورت نامتوازن انجام شده است و بسیاری از این واحدها خالی هستند.
وی اظهار داشت: در این زمینه مباحثی همچون مسکن حمایتی و طرحهای دولت در سامانه رفاه ایرانیان در همین جهت بوده است و اکنون دولت به دنبال برنامهریزی برای اجرای آن است و به همین منظور طرحهای مختلفی از مسکن ۹۹ ساله گرفته تا مسکن کارگری، اجارهداری حرفهای، ودیعه مسکن و غیره را در نظر دارد.
اسدی در پاسخ به اینکه با شرایط فعلی بازار مسکن، آیا صنعتیسازی ساختمان محلی از اعراب دارد؟ ادامهداد: در صورتی که قیمت حاملهای انرژی بخواهد واقعی شود، آنگاه ساختمانهایی که به شیوه صنعتی سازی و استاندارد ساخته میشوند، به خانوارها در کاهش هزینهها کمک خواهد کرد؛ امری که دنیا به این سمت حرکت کرده و ما هم باید در همین جهت تلاش کنیم.
به نظر می رسد در ایران هنوز موضوع صنعتیسازی ساختمان به خوبی جا نیفتاده چنانکه تاکنون فقط ۷ درصد ساخت و سازها به این شیوه بوده است.
چالشهای صنعتیسازی
دکتر میلاد باریپور مدرس دانشگاه و استراتژیست صنعت ساختمان اظهار داشت: یکی از چالشهای اساسی در فرآیند صنعتیسازی، مقاومت نهادها و نیروی کار در برابر تغییرات تکنولوژیکی و فرآیندی است که این موضوع میتواند به دلیل نبود فرهنگسازی مناسب و آموزش ناکافی باشد. صنعتیسازی همچنین نیاز به سرمایهگذاریهای اولیه قابل توجهی در زمینه تکنولوژی، تجهیزات و آموزش نیروی کار دارد که ممکن است برای بسیاری از شرکتهای کوچک و متوسط چالشبرانگیز باشد.
وی افزود: یکی دیگر از موانع پیشروی صنعتیسازی، نقص در قوانین و مقررات مربوط به استانداردسازی و صنعتیسازی در ایران است.زیرا عدم وجود قوانین جامع و کارآمد میتواند فرآیند صنعتیسازی را با کندی مواجه سازد.از سوی دیگر، بهرغم پیشرفتهای فناوری در حوزه ساخت و ساز، بسیاری از فناوریهای پیشرفته هنوز در ایران بهصورت گسترده بهکار گرفته نشدهاند.
بنابر مندرجات قانون برنامه هفتم توسعه ایران باید با رساندن ظرفیت سالانه ساخت مسکن به یک میلیون واحد مسکونی، گامی مهم در جهت پاسخگویی به نیاز چند میلیونی مسکن بردارد، با این وجود ظرفیت ساختوسازها فاصله زیادی با واقعیات موجود در اقتصاد دارد. مطابق با خوشبینانهترین تخمینها هم اکنون توان تولید کشور برای ایجاد واحدهای مسکونی جدید، کمتر از نیمی از یک میلیون واحد مسکن در سال است.
در چنین شرایطی یکی از مهمترین عواملی که میتواند در کنار سایر تدابیر به کمک سازندگان و خریداران بیاید استفاده از روشهای بهینه و مدرنتر ساختوساز است.
دکتر باریپور در این زمینه میگوید: برای ارتقاء صنعتیسازی در صنعت ساختمان ایران، نیاز است که استراتژیهای بلندمدت و سیاستهای حمایتی مورد توجه قرار گیرند. همچنین آموزش نیروی کار ، سرمایهگذاری در فناوریهای نوین، تقویت قوانین حمایتی و همکاریهای بینالمللی و حمایتهای دولتی از شرکتهای فعال در این حوزه میتوانند نقش مؤثری در سرعت بخشیدن به فرآیند صنعتیسازی بهویژه در پروژههای ملی ایفا کنند.
