روزنامه خراسان نوشت: پس از جنایت دشمن آمریکایی- صهیونی در به شهادت رساندن رهبر معظم انقلاب، همراه با موج عظیم ارادت ورزی ها به ساحت این رهبر عظیم الشأن شهید، تصمیماتی درباره نامگذاری برخی معابر و اماکن به نام ایشان در مراجع تصمیم گیری به ویژه در شوراهای اسلامی شهرها اتخاذ شد.
از آن جا که طی سال ها و ادوار اخیر در نامگذاری ها و تغییر نام ها در مقاطع مختلف در شوراهای شهر از جمله در شهری همچون مشهد، بی سلیقگی ها و کج فهمی های متعدد تجربه و زمینه ساز اختلافات و انتقادها شد، حالا دفتر حفظ و نشر آثار رهبر شهید در اقدامی بجا و بهنگام اعلام کرد، هر نامگذاری برای اماکن و معابر به نام ایشان با هماهنگی و مجوز دفتر صورت پذیرد.
شاید ندیده باشید: تمدید آتشبس ایران و آمریکا، نفت را ارزان کرد
از اقدامات شتابزده خودداری شود
در اطلاعیه روز گذشته دفتر حفظ و نشر آثار رهبر شهید به طور مشخص به دو موضوع اشاره شده است:
۱-در زمینه زنده نگهداشتن نام و یاد حضرت آیتا...العظمی شهید سیّدعلی خامنهای خصوصاً نامگذاری اماکن، معابر و... لازم است قبل از هرگونه نامگذاری به نام ایشان و سایر شهدای خانواده آن امام شهید از سوی مراکز یا نهادها با این دفتر هماهنگی صورت پذیرد و از اقدامات شتابزده خودداری شود .
۲-این دفتر در راستای رسالت خود در زمینه فعالیتهای پژوهشی، تبلیغی و ترویجی مرتبط با ایشان همچون گذشته کمکهای فرهنگی و فکری خود را در اختیار فعالان و دغدغهمندان این عرصه خواهد گذاشت. همچنین نظر به اهمیت اتقان مطالب مرتبط و نیز برای حفظ و صیانت از شأن و شخصیت ایشان، محصولات مختلف فرهنگی، هنری در این دفتر بررسی و با پدیدآورندگان آثار همکاری خواهد شد.
تجربه هایی از جنس کج سلیقگی
بی شک، نام گذاری اماکن ومعابر به نام بزرگان و به ویژه در موضوع اخیر نام گذاری به نام بلند رهبر شهید، در مقام خود، یک ادای دین و تکلیف در برابر عظمت آن شخصیت کم نظیر تاریخ معاصر ایران است. طبیعتا، هیچ کس با اصل موضوع و این ادای احترام، مخالفتی ندارد؛ اما وقتی دفتر حفظ و نشر آثار رهبر شهید، با صدور اطلاعیه ای این اقدام را به هماهنگی و دریافت مجوز منوط می کند، این موضوع را مدنظر قرار داده است که این نام گذاری ها سبب ایجاد کج سلیقگی و نارضایتی از سوی بخشی از طبقات مردم نشود.
مسئله تغییر نام معابر، به ویژه در سال ها و ادوار اخیر از جمله در دوره پنجم شورای شهر مشهد، انبوهی از کج سلیقگی ها و نارضایتی ها را پدید آورد. در آن سال ها یعنی در میانه دهه ۹۰، شورای شهر این دوره شاید یکی از مهم ترین اقداماتش تغییر نام معابر بود؛ تغییراتی که در اغلب موارد فاقد یک فرایند منطقی بود. در شماری از این تغییر نام ها، حتی نام هایی که دارای مفاهیمی اصیل بود، به نام های دیگری تغییر یافت. در برخی از این موارد، نام محلات تاریخی و هویت دار، به نام های جدید تغییر یافت که کج سلیقگی ها در آن موج می زد.
تغییر به نام دختر شهردار منطقه!
در بلبشوی این تغییر نام ها، گاهی موارد خیلی عجیب هم به چشم می خورد تا آن جا که سال ۱۴۰۳ در پایتخت، شایعه شد آقای شهردار منطقه ۸ نام کوچه ای در این منطقه را به نام «بارانا» که نام فرزندش بود نام گذاری کرد که این موضوع در شورای شهر مورد بحث و جدل قرار گرفت.
قانون، فصل الخطاب باشد
جالب است بدانیم، موضوع نام گذاری یا تغییر نام معابر، دارای آیین نامه ای است که در سال ۱۳۷۵ در شورای عالی انقلاب فرهنگی به تصویب رسیده و اتفاقا مرور بندهای این آیین نامه ای است که به نکات مهم و دقیقی اشاره دارد که چنانچه در نام گذاری های جدید، این بندها مورد توجه قرار گیرد، مسیر کج سلیقگی ها در آن مسدود می شود.
پیشنهاد تغییر نام خیابان آزادی تهران بی سلیقگی است
صدور اطلاعیه دفتر حفظ و نشر آثار رهبر شهید در خصوص لزوم هماهنگی و دریافت مجوز، بهانه ای شد تا ما با احسان صالحی، فعال رسانه و تحلیلگر مسائل سیاسی همکلام شویم و از او درباره نخستین هدف دفتر از صدور این اطلاعیه جویا شویم.
صالحی در این باره به ما گفت: نام گذاری اماکن و معابر به نام بزرگان، شخصیتها و شهدا سنتی پسندیده است و در خصوص رهبر عظیم الشأن و شهید انقلاب هم طبعا دستگاه های مختلف با چنین انگیزهای این امر را دنبال میکنند. اما نکته قابل توجه آن است که این کار باید با در نظر گرفتن حساسیتها انجام شود. مثلاً در نام گذاری معابر تغییر نام معابری که با تاریخ انقلاب عجین است و یا در افواه عمومی کاملا جا افتاده است، بی سلیقگی و نقض غرض است؛ از جمله پیشنهادی که در خصوص تغییر نام خیابان آزادی تهران در شورای شهر تهران مطرح شده است.صالحی تصریح کرد: بر این اساس، اطلاعیه دفتر حفظ و نشر آثار امام شهید و تاکید بر ضرورت بررسی متمرکز این پیشنهادها، کاری لازم است که انشاءا... این گونه دغدغههای ارزشمند به بهترین شکل، اجرایی شود.
