به گزارش اطلاعات آنلاین، تیم ملی آمریکا به سرمربیگری مائوریسیو پوچتینو آرژانتینی در گروه D جام جهانی با پاراگوئه، استرالیا و ترکیه همگروه است. آمریکا نخستین بازی خود را ۱۲ ژوئن با پاراگوئه در ورزشگاه سوفای لس‌آنجلس برگزار می‌کند اما نکته عجیب اینجاست که تا دو هفته پیش فقط ۴۰ هزار بلیت این بازی به فروش رسیده بود تا نگرانی‌ها از میزان استقبال آمریکایی‌ها از بزرگ‌ترین رویداد فوتبالی جهان بیشتر شود.

ورزشگاه سوفای ۷۰ هزار نفر گنجایش تماشاگر دارد و بعید است در این هفته‌های باقیمانده تا بازی اول آمریکا در جام جهانی، ٣٠ هزار بلیت باقیمانده این بازی فروخته شود. جدا از قیمت بالای بلیت‌های جام جهانی به ویژه در آمریکا، به نظر می‌رسد همان مشکل قدیمی و همیشگی مردم ایالات متحده با فوتبال گریبان جام جهانی ۲۰۲۶ را هم بگیرد.

آمریکایی‌ها فوتبال را ورزش اول خود نمی‌دانند و بیشتر رویدادهایی مانند فوتبال آمریکایی، بسکتبال ان‌بی‌ای، بیسبال و هاکی روی یخ را با شدت و علاقه فراوان دنبال می‌کنند. به همین دلیل است که آنها نامی دیگر برای محبوب‌ترین و پرتماشاگرترین ورزش دنیا برگزیده و فوتبال را ساکر نامیده‌اند.

آمریکا نخستین بار در ۱۹۹۴ میزبان جام جهانی فوتبال شد و همان زمان هم فاصله زمانی بسیار زیاد قاره آمریکا با اروپا، آفریقا و آسیا تماشای بازی‌ها را برای دوستداران فوتبال در دیگر نقاط دنیا بسیار سخت کرده بود، ضمن اینکه برخی بازی‌ها در آمریکا حوالی ظهر برگزار می‌شد؛ طاقت‌فرسا برای بازیکنان و تماشاگران حاضر در ورزشگاه و در دسترس‌تر برای شبکه‌های تلویزیونی آن سوی کره خاکی.

۳۲ سال بعد، همان مسائل همچنان باقی است و البته حماقت‌های دونالد ترامپ و گران بودن بلیت بازی‌ها کار را برای همه سخت‌تر کرده است. گرچه سازمان‌دهندگان جام جهانی در کانادا و مکزیک کمتر با این دردسرها دست به گریبانند و می‌توانند به پر شدن ورزشگاه‌ها امیدوارتر از همتایان آمریکایی خود باشند.

سه روز پس از بازی آمریکا و پاراگوئه که احتمالا سکوهای خالی آن توی ذوق تماشاگران می‌زند، ایران در همان ورزشگاه ۷۰ هزار نفری سوفای لس‌آنجلس باید بازی اول خود را با نیوزیلند برگزار کند. تا دو هفته پیش بیش از ۵۰ هزار نفر بلیت این بازی را خریده بودند و انتظار می‌رود صندلی‌های خالی ایران-نیوزیلند کمتر از آمریکا-پاراگوئه در خاک ایالات متحده باشد.

آمریکایی‌ها گمان می‌کردند با راه‌اندازی لیگ MLS و کشاندن پای ستاره‌های مسن دنیای فوتبال از جمله لیونل مسی به این لیگ، بتوانند بذر دوست داشتن ساکر را در دل مردم خود بکارند. اما به نظر می‌رسد این ترفند چندان هم درست کار نکرده و برای مردم آمریکا فوتبال هنوز همان فوتبال آمریکایی است.