به گزارش اطلاعات آنلاین، یک مطالعه جدید نشان می‌دهد ماهی قرمز یا گلدفیش می‌تواند کارهای بسیار بیشتری از زنده ماندن در طبیعت انجام دهد؛ آنها می‌توانند اکوسیستم‌های آب شیرین را اساساً تغییر شکل دهند. محققان دریافتند که آنها آب را کدر و در شبکه‌های غذایی اختلال ایجاده می‌کنند و به جمعیت ماهی‌های بومی آسیب می‌رسانند و گاهی باعث تغییرات عمده زیست‌محیطی می‌شوند.

این پژوهش برخی از قوی‌ترین شواهد تجربی تا به امروز را ارائه می‌دهد ماهی‌های قرمز مهاجم می‌توانند محیط دریاچه‌ها را به طور چشمگیری تغییر دهند. این یافته‌ها هشدار مهمی برای صاحبان حیوانات خانگی، مدیران منابع طبیعی و سیاست‌گذاران دارد: "در حالی که ماهی‌های قرمز حیوانات خانگی رایجی هستند، می‌توانند در خارج از آکواریوم به یک تهدید زیست‌محیطی قابل توجه تبدیل شوند."

ماهی قرمز باعث تغییر عمده در اکوسیستم‌های آبی می‌شود

پژوهشگران در این مطالعه از «محیط های میانی» بزرگ آب شیرین در فضای باز استفاده کردند که برای شبیه‌سازی شرایط دریاچه در دنیای واقعی طراحی شده بودند. آنها  ماهی قرمز را به اکوسیستم‌های آزمایشی وارد کردند و نحوه تأثیر آنها بر انواع مختلف دریاچه‌ها را در طول زمان بررسی کردند.

این تیم پژوهشی دو شرایط رایج آب شیرین را بررسی کرد: «آب‌های فقیر از مواد مغذی (الیگوتروفیک) و آب‌های غنی از مواد مغذی (یوتروفیک)». در هر دو محیط، ماهی قرمز باعث اختلال قابل توجه زیست‌محیطی شد.

کیفیت آب به سرعت رو به وخامت گذاشت. در سیستم‌های غنی از مواد مغذی، ماهی قرمز باعث کاهش سریع شفافیت آب شد در حالی که ذرات معلق به شدت افزایش یافتند که نشان دهنده تغییر عمده در شرایط اکوسیستم است.

گونه‌های آبزی بومی کاهش یافتند. جمعیت حلزون‌ها، آمفی‌پودها و زئوپلانکتون‌ها به طور قابل توجهی کاهش یافت. این موجودات کوچک نقش حیاتی در شبکه‌های غذایی سالم آب شیرین دارند و از طریق شکار و اختلال در زیستگاه تحت تأثیر قرار گرفتند.

ماهی‌های بومی تحت تأثیر منفی قرار گرفتند. ماهی قرمز با ماهی‌های بومی برای غذا و سایر منابع رقابت کرد و وضعیت کلی بدن گونه‌های ماهی بومی را کاهش داد. دانشمندان این را به عنوان شاخص مهمی از سلامت جمعیت در درازمدت می‌دانند.

هر دو نوع دریاچه آسیب‌پذیر بودند. اگرچه اثرات خاص بین سیستم‌های فقیر از مواد مغذی و غنی از مواد مغذی متفاوت بود اما ماهی قرمز در هر دو باعث آسیب شد. نتایج نشان می‌دهد که هیچ اکوسیستم آب شیرین به طور کامل از اثرات مخرب آنها در امان نیست.

توصیه ‌هایی برای پیشگیری و آگاهی عمومی

محققان می‌گویند که ماهی‌های قرمز باید به عنوان یک گونه مهاجم با اولویت بالا در نظر گرفته شوند. آنها توصیه می‌کنند که سازمان‌های منابع طبیعی قبل از اینکه جمعیت‌های وحشی ایجاد شوند بر پیشگیری، تشخیص زودهنگام و تلاش‌های کنترلی تمرکز کنند.

همچنین بر لزوم تلاش‌های قوی‌تر برای آموزش عمومی تأکید می‌کنند تا صاحبان حیوانات خانگی پیامدهای زیست‌محیطی رهاسازی حیوانات آکواریومی در آبراه‌های طبیعی را درک کنند.

به افرادی که دیگر ماهی قرمز خود را نمی‌خواهند، توصیه می‌شود که گزینه‌های دیگری مانند بازگرداندن ماهی به فروشگاه حیوانات خانگی، یافتن یک آکواریوم‌دار دیگر که مایل به پذیرش آن باشد یا تماس با مقامات حیات وحش محلی برای راهنمایی را دنبال کنند.

نتایج این مطالعه در قالب یک مقاله با عنوان «ماهی قرمز مهاجم باعث تغییر رژیم در اکوسیستم‌های دریاچه‌ای آزمایشی با وضعیت تغذیه‌ای متفاوت می‌شود»، به تازگی در ژورنال Animal Ecology منتشر شده است.