به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از گاردین،  این فیلم با سبک بصری منحصربه‌فرد و اکسپرسیونیستی خود، روایتی تکان‌دهنده از هویت، غربت و جنگ را به تصویر کشیده است.

داستان این انیمیشن قدرتمند که کارگردانی مشترک آن را لئونارد کوهن و فرات العانی بر عهده داشته‌اند، از مراسم تدفین پدرِ فرات آغاز می‌شود. پدر او از چهره‌های سرشناس چپ‌گرا و مخالف صدام حسین بود که در دهه ۱۹۷۰ مجبور به فرار از عراق و اقامت در پاریس شد. در این مراسم، گردهمایی سوسیالیست‌های تبعیدی عراقی و مرور خاطرات گذشته، فرات را به سفری در اعماق حافظه‌اش می‌برد؛ از دوران کودکی در فرانسه و زندگی در یک خانواده ازهم‌گسیخته گرفته تا سفر نوستالژیکش در پایان دهه ۸۰ به بغداد و فلوجه، جایی که عطرها و طعم‌های شگفت‌انگیز دوران کودکی، مثل طعم لذیذ بستنی‌های بغداد، برای همیشه در ذهنش حک می‌شود.

فیلم زندگی دوگانه و پیچیده العانی را دنبال می‌کند؛ او ابتدا به عنوان نسل دوم مهاجران عراقی در فرانسه بزرگ می‌شود و سال‌ها بعد، در قامت یک روزنامه‌نگار فرانسوی به عراقِ تحت اشغال آمریکا بازمی‌رسد. العانی در این بازگشت، خود را یک غربی تبعیدی در خاورمیانه می‌یابد که از یک سو از افراط‌گرایی بیزار است و از سوی دیگر، از اشغالگری آمریکا که بستر این جهادگرایی سمی را فراهم کرده، خشمگین است.

به گفته منتقدان سینمایی، این اثرِ پویا و پرکشش که در بخش‌های مربوط به دوران کودکی به اوج جذابیت خود می‌رسد، آشکارا از انیمیشن معروف ایرانی «پرسپولیس» ساخته مرجان ساتراپی الهام گرفته و توانسته است با تصاویر سایه‌روشن و نمادین، نقبی عمیق به لایه‌های پنهان حافظه و تاریخ معاصر خاورمیانه بزند.