به گزارش اطلاعات آنلاین، نمزار که به دلیل وجود نی فراوان به آن نیزار هم می گویند، زمین هایی هستند که به صورت فصلی یا دائمی با آب پوشانده یا اشباع می شوند.
نیزارها می توانند بسیاری از آلاینده های مرسوم و موجود در آب ها را تغییر شکل دهند و پسآب (فاضلاب) متعارف را به محصولات بی ضرر یا مواد مغذی حیاتی که برای فعالیت های زیستی جانداران مورد نیاز هستند، تبدیل کنند.
به دلیل این که نیزارها از انرژی طبیعی مانند نور خورشید، باد، خاک، گیاهان و حیوانات برای کار تصفیه آب استفاده می کنند و به مواد شیمیایی و سوخت های فسیلی نیاز ندارند، یکی از کم هزینه ترین سیستم های تصفیه آب محسوب می شوند.
این پوشش گیاهی آبی نقش مهمی در حذف فلزات از منابع دیگر آب، رواناب و آب های زیرزمینی دارد و 20 و گاهی تا 100 درصد از فلزات موجود در آب را حذف می کنند که این نیز بستگی به نوع فلز و نوع نیزار دارد. نیزارهای کاشته شده در نزدیکی شهرها، نقش اساسی در حذف فلزات پایین دست مناطق شهری دارند.
یکی از مواد آلاینده ای که نیزارها می توانند آن را حذف کنند، آلومینیم است اما این فرایند به سرعت اشباع می شود و نیزار شروع به صادر کردن آلومینیم به پایین دست می کند. فلز آلومینیوم برای بعضی از آبزیان سمی است و موجب مرگ آنها میی شود.
کادمیم نیز فلزی است که به شدت روی ذرات آلی جذب می شوند. کادمیم ممکن است با تشکیل سولفید کادمیم از محلول جدا شود. موجودات آبزی در آب های شیرین به غلظت های بالای کادمیم حساس هستند. نیزارها کادمیم را در نسوج خود ذخیره می کنند. جذب کادمیم اصولاً توسط ریشه ها و ریزوم ها صورت می گیرد.
با این حال، فلزات موجود در فاضلاب باید قبل از تخلیه نهایی حذف شوند تا از اثرات سمی آنها بر محیط زیست جلوگیری شود. نیزارهای دارای جریان سطحی به آب های آزاد راه دارند بنابر این می توانند باعث آلودگی این آب ها به فلزات شوند و در نتیجه ارگانیسم های زنده موجود در این آب ها آلوده می شود و می تواند بخشی از زنجیره غذایی انسان و سایر موجودات را تحت تأثیر قرار دهد. برای جلوگیری از این مشکل طراحان، بهره برداران، تنظیم کنندگان و دست اندرکاران سیستم تصفیه با نیزار باید توجه خود را به کاهش غلظت فلزات ورودی به نیزار معطوف کنند.