به گزارش اطلاعات آنلاین،  در قرن بیستم، نفت طلای سیاه بود. ولی هرچه بیشتر از قرن بیست و یکم می گذرد، سوخت های جدید دیگری به دست ما می رسند تا وسایل نقلیه را تغذیه کنیم. یکی از این سوخت های نوظهور، آبی ـ سبز است و گاهی کمی هم بو می دهد. اگرچه آن را از فاضلاب می گیرند اما توانایی تأمین قدرت پروازی یک هواپیمای جت را دارد. نام این ماده جلبک و سوختی که از آن حاصل می شود «سوخت جلبک» است.

ریزجلبک ها دوستدار محیط زیست

اگر بخواهیم دقیق به آن اشاره کنیم، باید بگوییم که این سوخت از ریزجلبک ها حاصل می شود. با این که ریزجلبک ها شبیه به کف سبز رنگ یا تارهای موی شناور در آب هستند اما در واقع از ارگانیسم های میکروسکوپی تک سلولی تشکیل شده اند که مانند گیاهان توانایی فتوسنتز دارند. آنها نور خورشید را جذب و آن را تبدیل به انرژی می کنند. همچنین می توانند دی اکسید کربنی که از نیروگاه های برق و خودروها منتشر می شود را به درون خود کشیده و آن را به اکسیژن تبدیل کنند. بنابراین، میکروجلبک ها با انرژی خورشید عمل کرده و هوا را نیز پاک می کنند. هر دوی این عملکردها در دنیای پسا نفت بسیار جالب توجه هستند و مورد استقبال قرار می گیرند.

جالب ترین نکته ای که در مورد ریزجلبک ها وجود دارد توانایی آنها در تولید سوخت است. برخی از انواع این میکروارگانیسم های ریز و آبزی برای ذخیره انرژی روغن تولید می کنند. دانشمندان هم آن روغن را برای خودروها، کامیون ها، قطارها و هواپیماها تبدیل به سوخت می کنند. این برای محیط زیست از سوخت های فسیلی بهتر است، چون میزان کربن آنها همیشه در حد خنثی است. به عبارتی دیگر، آنها به همان میزانی که کربن تولید می کنند، کربن از دست می دهند. علاوه بر این، سوخت جلبک منبعی تجدیدپذیر است؛ یعنی می توانیم برای همیشه مقدار بیشتر و بیشتری از آن تولید کنیم.

بکارگیری سوخت جلبک

کارایی سوخت جلبک به قدری زیاد است که وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا اعلام کرده است سوخت های جلبکی می توانند انرژی هر ماشینی را که در دنیای کنونی از دیزل تغذیه می کند را تأمین کنند. این ماده ای نیست که در داستان های علمی- تخیلی از آن صحبت شود و امیدوار باشیم که روزی بتوانیم به آن دست پیدا کنیم. این سوخت هم اکنون موجود است؛ در سال ۲۰۱۱ خطوط هوایی «یونایتد ایرلاینز» نخستین پرواز مسافری را با سوخت جلبک از شیکاگو به هیوستن انجام داد.

کشور ژاپن هم جلبک را به عنوان یک زیست سوخت در نظر دارد. کارخانه ای به نام Euglena Co. با کارخانه Isuzu Motors وارد همکاری شده تا اتوبوس های سازگار با محیط زیست تولید کنند، اتوبوس هایی که با سوختی از ریزجلبک ها حرکت می کنند. آنها همچنین قصد دارند یک پرواز تجاری که متعلق به خودشان است را تا بازی های المپیک ۲۰۲۰ در توکیو تنها با زیست سوخت جلبک به آسمان بلند کنند.

در ایالات متحده، دانشمندان از دهه ۱۹۷۰ مطالعات خود را روی زیست سوخت جلبک آغاز کرده اند، ولی تنها در شش سال اخیر یا کمی بیشتر ارگان هایی مانند وزارت دفاع دوباره علاقه مند شده اند تا روی این سوخت سرمایه گذاری کنند. علت این است که مزایای استفاده از آن جای بحث ندارند.