به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از SciTechDaily، طبق تحقیقات جدید دانشگاه بینالمللی فلوریدا، دانشآموزانی که در پیشدبستانی مدارس دولتی شرکت میکردند، در طول دبیرستان عملکرد تحصیلی بهتری نسبت به کودکانی داشتند که از مراقبتهای خانوادگی بهرهمند میشدند.
این یافتهها از یکی از بزرگترین مطالعات بلندمدت در مورد نتایج آموزش دوران کودکی به دست آمده است. این تحقیق که به سرپرستی دانشگاه جورج میسون و با نظارت چارلز بلیکر، دانشیار آموزش و یادگیری دانشگاه فلوریدا انجام شد، ۴۰۰ هزار دانشآموز مدارس دولتی شهرستان میامی-دید را از کلاس سوم ابتدایی پیگیری کرد و پیشرفت آنها را تا دبیرستان دنبال کرد.
در طول ۲۰ سال، دانشآموزانی که در پیشدبستانی مدارس دولتی شرکت کرده بودند، نمرات بالاتری کسب کرده و در آزمونهای استاندارد در طول سالهای تحصیل خود نمرات بهتری کسب کردند. این مزایای تحصیلی تا نوجوانی ادامه یافت.
آموزش معلمان ممکن است تفاوت پایداری ایجاد کند
محققان سه نوع محیط پیشدبستانی را بررسی کردند که کودکان قبل از ورود به دبستان در آنها شرکت میکردند. پیشدبستانی مدارس دولتی، برنامههای مراقبت روزانه در مرکز و ارائه دهندگان مراقبت از کودک در خانه که در ائتلاف آموزش اولیه شرکت داشتند.
اگرچه هر برنامه حداقل استانداردها را رعایت میکرد اما یک تفاوت قابل توجه وجود داشت. برنامههای پیشدبستانی مدارس دولتی تنها محیطی بود که معلمان در آن ملزم به داشتن مدرک دانشگاهی بودند.
بلیکر گفت: «آنها تحصیلات بیشتری داشتند و احتمالاً معلمان با کیفیت بالاتری بودند. منتقدان اغلب میگویند که معلمان برای آموزش به کودکان خردسال نیازی به تحصیلات عالی ندارند و این فقط بچهداری و اتلاف پول است. اما دادههای ما خلاف این را میگویند.»
محققان میگویند که نتایج همچنین این ایده را که قرار گرفتن زودهنگام در محیط مدرسه دولتی تأثیر کمی دارد، به چالش میکشد. به گفته بلیکر، آشنایی با روالهای کلاس درس در سنین پایینتر ممکن است سازگاری کودکان را هنگام ورود به مدرسه ابتدایی آسانتر کند.
معلمانی که در روانشناسی رشد و مدیریت کلاس درس آمادگی دارند، ممکن است برای پاسخگویی به مشکلات رفتاری و ارائه تجربیات یادگیری پربارتر نیز مجهزتر باشند.
یک مطالعه بلندمدت بزرگ و متنوع
این مطالعه همچنین شامل یک جمعیت اسپانیاییتبار است. از آنجا که حدود ۷۰ درصد از جمعیت میامی اسپانیاییتبار هستند، این تحقیق شامل بزرگترین نمونه اسپانیاییتبار از هر مطالعهای از این نوع است که تا به امروز انجام شده است.
بلیکر اکنون یافتهها را برای توسعه مداخلات برنامه درسی و برنامههای ریاضیات اولیه به کار میبرد. او همچنین از گسترش دسترسی به فرصتهای یادگیری ساختاریافته از حدود ۳ سالگی حمایت میکند.
با این حال، او معتقد نیست که مدارس دولتی باید تمامی آموزشهای دوران کودکی را خودشان ارائه دهند. در عوض، او میگوید این یافتهها میتواند به محققان کمک کند تا تشخیص دهند که برنامههای پیشدبستانی مدارس دولتی چه عملکرد مؤثری دارند و از آن درسها برای تقویت برنامههای پیشدبستانی مبتنی بر مرکز و مبتنی بر خانواده استفاده کنند.
آن چه والدین میتوانند در یک برنامه پیشدبستانی به دنبال آن باشند
بلیکر همچنین راهنماییهای عملی برای والدینی که تصمیم میگیرند فرزندانشان را برای پیشدبستانی داوطلبانه به کجا بفرستند، ارائه میدهد.
باید به دنبال ثبات بود ـ کودکان خردسال اغلب دلبستگیهای شدیدی به مراقبان پیدا میکنند، بنابراین جابجایی مکرر کارکنان میتواند برای آنها دشوار باشد.
از ائتلاف محلی آموزش اولیه خود استفاده کنید ـ این سازمانها میتوانند رتبهبندیهای کیفی، منابع و راهنماییهایی را برای کمک به خانوادهها در ارزیابی گزینههای مراقبت از کودک ارائه دهند.
تکالیف خود را انجام دهید ـ والدین باید قبل از ثبتنام کودک از مراکز بالقوه بازدید کنند و در مورد برنامه، کارکنان و محیط کلاس سؤال بپرسند.
با والدین دیگر صحبت کنید ـ خانوادههایی که از قبل از یک مرکز استفاده میکنند میتوانند بینش ارزشمندی در مورد اینکه آیا کودکان در آنجا بهتر به نظر میرسند و در حال پیشرفت هستند، ارائه دهند.
بلیکر گفت که والدین باید به عملکرد فرزند خود توجه زیادی داشته باشند. اگر کودکی مرتباً در یک محیط خاص مشکل دارد، والدین نباید در انتخاب مرکز دیگری تردید کنند که ممکن است شرایط بهتری را فراهم کند.