به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از آرت نیوز پیپر، این پژوهش جذاب که در قالب طرح بزرگ و پنجساله «عملیات گشت شبانه» و در پشت دیواری شیشهای جریان دارد، بخش هیجانانگیز دیگری نیز دارد. اگرچه بررسی تأثیر مواد زیستی بازدیدکنندگان بر روی نقاشی اهمیت بالایی دارد، اما کاترین کوین، سرپرست بخش علوم در رایکسموزیوم، از آرزوی بزرگ تیم تحقیقاتی پرده برمیدارد: «ایدهآل این است که باکتریهای خودِ رامبرانت را داشته باشید؛ این مثل پیدا کردن جام مقدس مسیح(ع) است.»
با اینکه زمان زیادی از قرن هفدهم گذشته است، دانشمندان بر این باورند که باکتریها توانایی عجیبی برای زنده ماندن در دورههای طولانیمدت دارند. تمرکز بر یافتن این نشانهها میتواند مرزهای جدیدی را برای نزدیکتر شدن به هنرمندان تاریخ باز کند. پژوهشهای پیشین نشان داده بود که رامبرانت برای جلوگیری از کپک زدن آثار خود در هوای مرطوب آمستردام، از ترکیب ویژه روغن و سرب روی بوم استفاده کرده است؛ تدبیری که شاید مانع از رشد بیرویه میکروبها شده باشد.
نتایج این نمونهبرداریهای ششماهه قرار است در قالب چیدمان به نام «گشت شبانه زنده» در موزه میکروپیا به نمایش درآید تا مشخص شود آیا دنیای نامرئی میکروبها بالاخره رازهای پنهان خالق شاهکار گشت شبانه را فاش خواهد کرد یا خیر.