محمد علی مهتدی

پیرامون اقدام دولت دونالد ترامپ در ربودن نیکلاس مادورو، رئیس جمهوری ونزوئلا و همسرش، وانتقال آنها به آمریکا برای محاکمه، مقالات و تحلیل های بسیاری در سطح بین المللی نوشته شده و ابعاد مختلف، سناریوها و زوایای آشکار و پنهان این اقدام به تفصیل مورد بحث و بررسی قرارگرفته است. اما مهمترین نتیجه این اقدام غیرقانونی تاثیری است که بر نظم جهانی و روابط بین المللی گذاشته و جهان را وارد مرحله ای از بی نظمی و حاکمیت زور وقلدری کرده است.
در ۱۳ مهرماه گذشته طی یادداشتی در همین صفحه با توجه به اقدامات وحشیانه رژیم صهیونیستی در منطقه و حمایت آمریکا از آن نوشتیم که این اقدامات، دنیا را در سراشیبی بی قانونی و هرج و مرج قرار داده است. در آن زمان شاید هنوز قابل تصور هم نبود که این بی قانونی به حدی برسد که دولت ترامپ رئیس جمهوری یک کشور مستقل و دارای حاکمیت را با استفاده از نیروی کماندویی در برابر چشم جهانیان از اتاق خوابش برباید و سپس، نه در دادگاه بین المللی بلکه در دادگاه فدرال آمریکا، آن هم نه در مریلند یا واشنگتن، بلکه در نیویورک در کنار سازمان ملل متحد به اتهام های واهی محاکمه کند و همسرش را هم در حالی که آثار ضرب و جرح و شکنجه روی صورتش نمایان است به دادگاه بکشاند. این اقدام جنون آمیز فقط یک معنی دارد و آن زیرپا گذاشتن تمامی قوانین بین المللی و ارزش های انسانی و اخلاقی و کشیدن خط بطلان بر همه تشکیلات و راهکارهایی است که پس از جنگ دوم جهانی برای حفظ صلح بین المللی ایجاد شده است. از این پس، سازمان ملل متحد با تمامی تشکیلات وابسته، از جمله مجمع عمومی و شورای امنیت را باید فراموش کرد. ظاهرا خود سازمان ملل نیز این تحول را پذیرفته، زیرا مدتی است که از دبیرکل این سازمان صدای اعتراضی شنیده نمی شود. در همین چند روز گذشته، ترامپ اعلام کرده که از ۶۶ سازمان بین المللی که نیمی از آنها وابسته به سازمان ملل متحد است خارج می شود و در توجیه این اقدام گفته است «این نهادها دیگر درخدمت منافع آمریکا نیستند واهداف ناکارآمد یا خصمانه را دنبال می کنند.» مارکو روبیو، وزیر امور خارجه دولت ترامپ نیز علنا گزارش های سازمان ملل متحد در باره ونزوئلا را «جعلی» خواند و تاکید کرد «برای ما نظر سازمان ملل هیچ اهمیتی ندارد و از نظر واشنگتن، رئیس جمهوری ونزوئلا یک متهم فراری و تحت تعقیب عدالت آمریکاست.»
آمریکا کارنامه سیاهی در حمله به منطقه کارائیب و کشورهای آمریکای  جنوبی و انجام کودتا و تغییر رژیم در این کشورها دارد، اما تا  کنون چنین لخت و عیان در هیچ کشوری عمل نکرده است. هم اکنون بعد از ونزوئلا چند کشور دیگر در آن منطقه از جمله مکزیک، کوبا و کلمبیا نیز در خطر حمله نظامی آمریکا قرار دارند. دولت ترامپ با زنده کردن دکترین منحوس «مونرو»، خود را مالک نیمکره غربی می داند. یک روز ادعای مالکیت کشور کانادا را می کند و اکنون نیز نفت ونزوئلا را به یغما می برد. جالب است که این ادعای مالکیت، منحصر در نیمکره غربی نیست و ترامپ اکنون جزیره بزرگ گرینلند در نیمکره شرقی را نیز می خواهد تصرف کند.
جزیره گرینلند در شمال قاره اروپا، متعلق به دانمارک است. ترامپ گفته که این جزیره یک اولویت برای امنیت ملی آمریکا به شمار می رود. کاخ سفید اعلام کرده که ترامپ گزینه های مختلف از جمله استفاده از نیروی نظامی برای تصرف گرینلند را بررسی می کند. در واکنش به این سخنان، نخست وزیر دانمارک گفته است «آمریکا هیچ حقی برای ضمیمه کردن گرینلند ندارد؛ با این حال باید حرف های ترامپ در این مورد را جدی گرفت.» جالب اینکه دانمارک عضو پیمان آتلانتیک شمالی(ناتو) است و اگر آمریکا که خود را رهبر ناتو می داند به دانمارک حمله کند، این یعنی پیمان ناتو فرو پاشیده است.  توجه کنیم که جنگ بین روسیه و اوکراین با همه بدبختی هایش به دلیل نزدیک شدن ناتو به شرق آغاز شد و حالا همین ناتو که باعث آن جنگ شده، در آستانه اضمحلال قرار گرفته است .
تنها کشوری که اقدام آمریکا در ونزوئلا را تایید کرد، رژیم صهیونیستی بود. با اندکی دقت متوجه می شویم که بین این رژیم و نومحافظه کاران آمریکایی، یک وجه مشترک مهم برضد انسانیت وجود دارد. صهیونیسم درجنگ غزه نشان داد که ملل دیگر را حیواناتی انسان نما می داند که باید در خدمت قوم یهود باشند یا کشته شوند. رفتار نومحافظه کاران آمریکا نیز همین عقیده را نشان می دهد. صهیونیسم و ترامپیسم هیچ حق مالکیت و حتی حق حیات برای ملل دیگر قائل نیستند. آنها خود را مالک جهان و ثروت های جهان می دانند. به یاد بیاوریم زمانی را که ترامپ به پادشاه سعودی گفت: «آهای پادشاه! تو خیلی پول داری. باید این پول ها را به ما بدهی!» پس از آن بود که سعودی، قطر و امارات، ترامپ را پول باران کردند. اما اکنون سرنوشت مبهمی در انتظار همه این هاست. «ادی کوهن»  چهره معروف صهیونیست گفته است: «پس از سرنگونی رژیم ونزوئلا نوبت به رژیم های ایران، قطر، الجزایر و تونس می رسد؛ بعد سراغ رژیم ترکیه خواهیم رفت و چهره خاورمیانه را تغییر خواهیم داد و سرانجام رژیم سعودی را ادب خواهیم کرد.»
این ها حقایقی است که از جمع بندی شواهد و اخبار پراکنده به دست می آید و معمولا مورد توجه قرار نمی گیرد. واکنش دیگر کشورها بویژه روسیه و چین نیز در برابر آنچه در ونزوئلا رخ داد متناسب با اهمیت این رویداد نبود و همین امر این شائبه را پدید آورد که شاید معامله ای بین ترامپ و این دو کشور انجام شده است. به هر حال، اینک ضرورت دارد که اندیشمندان و مسئولان کشور های مختلف پیرامون خطری که از سوی صهیونیسم و ترامپیسم، امنیت بین المللی را تهدید می کند بیندیشند و برای مقابله با آن، راهکارهای مناسب بیابند.