فتح‌الله جوادی - روزنامه اطلاعات: حال که به فضل خدا، هوشیاری ملّت و تلاش نیروهای حافظ امنیت، آرامش نسبی به شهر و جامعه و فضای کسب و کار برگشته و فتنه و توطئه دشمن غدّار شکست خورده در جنگ ۱۲ روزه برای هدم امنیت و وحدت سرزمینی ایران عزیزمان نقش برآب شده، زمان مناسبی است تا علل ایجابی بروز چنین حوادث تابسوز و خسارت‌باری موشکافانه و عالمانه توسط کارشناسان و عالمان و دلسوزان مورد واکاوی و آسیب‌شناسی قرار گیرد تا زمینه‌های تکرار آن حذف یا به حداقل برسد. در این رابطه گفتنی‌های بسیاری هست که نگارنده به قدر درک و فهم خود به موارد چندی اشاره می‌کند و البته بسی بیش از آنچه که در این سطور می‌آید باید توسط نخبگان مطمع بحث قرار گیرد.

۱ـ گرچه خوشبختانه با دشمن‌شناسی قابل تقدیر ملت و شناخت اهداف دشمنان و عوامل نفوذی آنان و حضور حماسی در راهپیمایی‌های ۲۲ دی، کمر فتنه شکست اما در کنار آن خسارات معنوی و مادی فراوانی هم به بار آمد که هرگز نباید با ساده انگاری و کوچک‌شماری از کنار آن گذشت. خانواده‌های بسیاری داغدار جگرگوشه‌هایشان شدند و پر بیراه نیست اگر بگوییم ملت ما داغدار است. هم بخاطر آنان که برای حفظ امنیت کشور جان فدا کردند و شب و روز نشناختند و صدها زخم برداشتند و هم برای آنها که در میانه آشوب و بلوای برنامه‌ریزی شده دشمن، ناخواسته قربانی و «شهید» شدند! باید حق این خون‌ها را از دشمنان ستاند.

۲ـ ضمن تأکید بر مقابله جدی دستگاههای امنیتی و قضایی با سرشاخه‌های آشوب و تروریست‌هایی که جنایت آفریدند و جوان‌های عزیز کشور را تحریک به حضور در چنین میدان بازی خطرناک و برنامه‌ریزی شده‌ای کردند، معتقدیم باید با آن دسته از دستگیر شدگانی که نقشی در حرکات تروریستی و یا حمله و تخریب نداشتند رفتاری از سر مهر و مدارا داشت همانطور که هزاران نفر در جریان اغتشاشات سال ۱۴۰۱ مشمول عفو شدند.

۳ـ سطحی‌نگری است اگر گمان کنیم علت بروز جریان اخیر و فتنه‌ای در این حجم و دامنه‌ صرفاً اعتراضات بازاریان یا اقدام دولت در اعلام حذف ارز ترجیحی رانتی بوده است و یا ناجوانمردانه بخواهیم آن را برای رئیس جمهور و دولت فاکتور کنیم. 

این تنها یک جرقه بود و نه بیشتر و شاید هم یک بهانه. حال بحث بر سر اینکه چرا حالا؟ چرا عجله و شتاب و مواردی از این دست؟ پاسخ آن است که اینگونه سؤالات همیشه انجام جراحی سخت اما لازم اقتصادی را به تأخیر انداخته و هر روز کار را بر اقتصاد بیمار کشور با تحمیل چاپ پول و کسری بودجه و تورم مزمن سخت‌تر و بحرانی‌تر کرده است. در نتیجه، طرح چنین سؤالاتی در شرایط کنونی نه تنها دردی را دوا نمی‌کند بلکه حتی مخل و بازدارنده هم هست. به نظر من، حتی باید پرسید چرا این همه تأخیر؟ اما حال که دولت اصلاحات ساختاری را کلید زده و بخشی از سفره غارت ارز ترجیحی و رانت‌ ارز چند نرخی جمع شده و هزینه‌های سنگینی هم در پس این جراحی نخست و سخت تحمیل شده، باید همه همّت کرده و از دولت کاملاً حمایت کنیم تا با پشتگرمی به اجرای درست آن اهتمام کند.

۴ـ شرط موفقیت دولت در این اقدام کاملاً لازم و ضروری ـ چون در صورت ادامه وضعیت گذشته می‌توانست در سال آینده هم قیمت ارز و هم نرخ تورم را به آستانه‌های خطرناکی بکشاند ـ پرهیز از هرگونه عقب‌نشینی در اجرا، کاهش هزینه‌ها و اجتناب از پول‌پاشی و توزیع پول مدیریت مطالبات از یکسو و اقدام همزمان در آغاز اصلاحات اساسی ساختاری در نظام بانکی و نظام مالیاتی و جهد حداکثری در کاهش واقعی کسری بودجه از طرف دیگر است.

۵ـ در پی این روزها و شب‌های سخت و تابسوز، جدای از خسارات سنگین معنوی و جانی که همه ما داغدار آنیم، خسارات سنگین اقتصادی هم بر دولت و مردم عادی و کسب و کارها وارد آمده که کم نیست. حال زمان مرهم نهادن بر زخم‌ها و جبران زیان‌ها و رونق کسب و کارهاست. از جمله عاجل‌ترین اقدامات، برقراری اینترنت است که پیوند عجیبی با کسب و کار مردم پیدا کرده و به زندگی و کار مردم آسیب زده است. اقدام مهم دیگر تلاش برای جبران خسارت‌هاست. 

۶ـ فهرست این گفتنی‌ها و موارد، بسی بیشتر از این است اما سخن اصلی و کلام آخر در این مقال آن است از پس این دردها و رنج‌ها چگونه ققنوس‌وار برخیزیم و بال بگشائیم و زندگی را از سر گیریم.

ما مردم این دیار در گذر از هزاران حادثه و صدها پیچ و گردنه دشوار، آموخته‌ایم صبر و مدارا و هنر زندگی را، سخت بوده اما ما هم سخت بوده‌ایم. سرفراز در مقابله با دشواری‌ها و رنج‌ها اما مهربان بودیم با هم. بیائیم دوباره به هم و به زندگی سلام کنیم در زیر چتر بزرگ و قشنگی به نام ایران. همه ما ایرانی هستیم.

جوان و پیر و یقه بسته و کراواتی و با حجاب و بدحجاب، هر زخمی که دیدیم با هم دیدیم و با هم برخاستیم و می‌توانیم با همدیگر بر هر زخمی مرهم نهیم و هر دردی را تاب آوریم. البته دولت و حاکمیت هم باید بسی بیش از ما پای کار باشند. گوش شنوا و چشم بینا و ذهن و فکر دور اندیش و بسیار مهربانتر و عاقلتر و پای کارتر برای کاهش دردها و رنج‌های مردمی که از بهترین مخلوقات خدایند در این دیار خدایی، بیائیم به جای قهر، آشتی کنیم و دست در دست هم نهیم به مهر، میهن خویش را کنیم آباد.