امیر طوسی نژاد - روزنامه اطلاعات: رنگین شدن سنگفرش معابر و کوچه پس کوچه‌های بسیاری از شهرهای کشورمان با خون چند هزار تن از جوانان و نوجوانان اکنون در ذهن تمامی ایرانیان نقش بسته است. خون این عزیزان در جریان ناآرامی‌های اخیر به روی زمین ریخته شد تا گواهی باشد بر مظلومیت آنها و قصور دستگاه‌های امنیتی، اطلاعاتی و امنیتی.

بر اساس گزارش مسئولان ذیربط از ابتدای ناآرامی‌ها تاکنون، شماری زیادی از تروریست‌های وابسته به آمریکا، اسرائیل، داعش و... به همراه مقادیر قابل توجهی سلاح و مهمات جنگی در داخل کشور دستگیر شده‌اند؛ تروریست‌هایی که با شلیک گلوله به نواحی بالای شکم کشته شدگان، جان هزاران نفر را گرفته‌اند.

«امید رستمی» یکی از هزاران جانباخته این ناآرامی‌ها و از کارکنان مؤسسه «اطلاعات» بود که هنگام مراجعه به داروخانه برای تهیه دارو برای دختر خردسالش، هدف گلوله قرار گرفت و پَرکشید. اکنون ۲ دختر امید و هزاران زن و مرد و کودک چشم به در خانه دوخته‌اند تا شاهد بازگشت پاره تنشان باشند؛ اما هزاران افسوس که دیگر امیدی به دیدار مجدد «امید»‌ها نیست.

بررسی اخبار، عکس‌ها و گزارش‌های رسمی منتشر شده از حوادث اخیر می‌تواند بیانگر چند موضوع باشد؛ نخست این که تروریست‌های مسلح در سایه غفلت و قصور دستگاه‌های امنیتی توانسته‌اند از مدت‌ها قبل با شناسایی حفره‌های امنیتی، برای چنین روزهایی برنامه‌ریزی کنند و جوانان این مرز و بوم را به خاک و خون بکشند، دوم این که اشرار و اوباش در جریان اعتراضات با سوء استفاده از شرایط حاکم، اقدام به آتش کشیدن مساجد و تخریب اموال عمومی زده‌اند و سرانجام این که خشم و سرخوردگی‌ها عامل این وقایع تلخ بوده است.

ریشه و علت ۳ مورد یاد شده را فقط باید در سهل انگاری مسئولان در حوزه تامین امنیت و همچنین معاش و رفاه مردم مشاهده کرد. بدیهی است پدیدار شدن این حجم و میزان  از تخریب و آسیب‌های مالی  و جانی در هر کشوری، می‌تواند نشأت گرفته از تصمیمات غلط نهادها و دستگاه‌های ذیربط باشد.

در چنین اوضاع و احوالی که عموم ایرانیان داغدار هموطنان کشته شده‌شان هستند، باید رئیس جمهوری به عنوان سکاندار دستگاه اجرایی کشور بابت وقوع چنین اتفاقات دردناک و دهشتناک از مردم عذرخواهی کند،  بی‌کفایتی‌ها را یادآور شود و برای اصلاح معیشت، اقدامات جدی به‌عمل آورد.

در این میان ناآرامی‌های اخیر سئوالات و ابهامات زیادی را در اذهان شکل داده که پاسخگویی شفاف و دقیق به آنها نیز واجب و ضروری است. 

چرایی فعالیت آزادانه تروریست‌های مسلح به رغم حضور حداکثری ماموران همه نهادهای امنیتی و انتظامی در معابر اقصی نقاط ایران، دلایل قطعی اینترنت در بحبوحه ناآرامی‌ها و پس از آن و برخی موضوعات دیگر از جمله ابهاماتی است که حاکمیت باید در قبال آنها پاسخگو باشد.

نباید فراموش کرد که اقناع افکارعمومی با ارائه اطلاعات مستدل نه صرفاً با پخش اعترافات تلویزیونی گانه نسخه و راهکار عبور از این مقطع حساس تاریخی است. در غیر این صورت و با عقیم ماندن پاسخگویی به خانواده «امید»ها و همه ایرانیان داغدار، نباید انتظار داشت  بزرگترین سرمایه کشور که همانا اعتماد عمومی است، تقویت شود.