محمد مسجد جامعی - روزنامه اطلاعات: شهادت مظلومانه رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای به همراه شماری از اعضای خانواده نجیب و اصیل‌شان و نیز فرماندهان نظامی را، صمیمانه تسلیت و تعزیت عرض می‌کنم. 

اصولا رهبران دولت‌ها و رهبران دینی حتی در اوج جنگ، از مصونیت برخورداراند. در جریان جنگ تجاوزکارانه و وحشیانه آمریکا علیه ویتنام، عموم راهبان و رهبران بودایی در حمایت از مردم و استقلال کشور، موضع گرفتند و در اعتراض به بمباران‌های وسیع شهرها، حداقل هفت تن از آنان اقدام به خودسوزی در میادین عمومی کردند؛ اما هرگز هیچ یک از آنان و یا مراکز دینی‌شان مورد حمله قرار نگرفت.

در جریان جنگ اول و دوم جهانی هیچ‌ یک از مقامات کلیسایی در اروپا به گونه‌ای هدفمند مورد هجوم قرار نگرفتند و ترور نشدند. با آنکه در آن زمان رابطه سه کلیسای کاتولیک و پروتستان و ارتدوکس به عکس امروز که نزدیک و صمیمانه است، سرد و آکنده از سوءظن و خاطرات بسیار تلخ تاریخی بود. مضافاً این که سه کلیسای مذکور هر یک به گونه‌ای هوادار دولت‌هایشان بودند که با یکدیگر درگیر جنگ بودند. کلیسای ارتدوکس روس در حمایت از شوروی و رژیمِ عمیقاً ضد دین استالین، تمام قد ایستاد. چرا که این دو را چنانکه اربابِ آن کلیسا می‌گفتند، رمز و نماد استقلال و افتخار «مام میهن» می‌دانستند. با اینهمه آلمان‌ها هیچگاه آنان را مورد تعرض قرار ندادند. 

امّا این جنایت(در ایران) دو روز پس از سومین دور مذاکرات ژنو انجام شد و بالاترین مقامات آمریکایی در آن شرکت داشتند. جهت نشان دادن جدیت‌شان به مذاکره، حتی مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، رافائل گروسی را هم در این مذاکرات شرکت دادند. چهار ساعت و نیم در صبح و دو ساعت در بعد از ظهر. طرفین در مجموع نسبت به مثبت و سازنده بودن مذاکرات سخن گفتند و طرف عمانی نیز چنین بیان و دیدگاهی داشت.

قرار بر این بود که به پایتخت‌ها بازگردند و در اولین فرصت، مذاکرات ادامه یابد. در چنین فضایی این حمله ناگهانی و ناجوانمردانه به ایران انجام شد. رهبر معظم در محل کار بودند و حمله کنندگان به خوبی می‌دانستند که محل کار و محل مسکونی ایشان و خانواده‌شان، در مجاورت یکدیگر قرار دارد و با این همه، چنین حمله ددمنشانه‌ای انجام گرفت. این ترور در کوران جنگ انجام نشد که احیاناً تا حدی قابل درک باشد. جنگ را بدون هیچ مقدمه‌ای با آن آغاز کردند و زنان و کودکان خردسال را به خاک و خون کشیدند. 

علت حمله را طرف اسرائیلی «اقدام پیشدستانه» عنوان کرد. اولاً چنین مفهومی به لحاظ حقوقی چندان شناخته شده نبوده و حد و مرزش معلوم نیست. ثانیاً علائم قابل قبولِ محکمه‌پسندی وجود نداشت که چنین تهدید بالفعلی وجود دارد تا بر اساس آن بخواهند پیشدستی کنند.

نکته دیگر به امریکایی‌ها بازمی‌گردد. آنان مطالبی را به عنوان دلایل تهاجم می‌گویند؛ اما در این موارد، تشخیص و احیاناً اقدام، به سازمان ملل و شورای امنیت بازمی‌گردد و نه دولت آمریکا و نه هیچ کشور دیگری. اینان (سازمان ملل و شورای امنیت)‌اند که می‌باید ارزیابی و قضاوت و در صورت ضرورت، اقدام کنند. اگرچه در دوران رئیس جمهور فعلی آمریکا سازمان ملل و تمامی بخش‌هایش، به بازی گرفته شده است. در هیچ زمانی سیاست آمریکا در قبال سازمان ملل تا بدین حد خودسرانه و افسارگسیخته نبوده است. 

در این اقدام ددمنشانه بسیاری به شهادت رسیدند. در رأس آنان، رهبر معظم انقلاب اسلامی. ایشان از یکی از شناخته‌شده‌ترین و شریف‌ترین خاندان‌های روحانی برخاسته بود. زندگی شخصی و خانوادگی‌شان یکی از شفاف‌ترین و پر افتخارترین‌هاست. کوچک‌ترین شائبه‌ سوءاستفاده‌ای در هیچ بخشی از زندگی پرافتخارشان چه قبل از ریاست جمهوری و چه پس از آن و چه در دوران زعامت و رهبری، وجود ندارد. خانواده مکرم ایشان نیز چنین بودند. آنان به تمامیِ آنچه وابستگی به یک شخصیت بزرگ روحانی اقتضا و ایجاب می‌کرد، عمیقاً ملتزم بودند و این ارزش گرانقدری است برای فردی که در سمت رهبری قرار دارد.

حضرتش در مقاطعی از دوران رهبری، کشور را از خطرهای سهمگینی رهانیدند و این نتیجه شجاعت، اعتماد به نفس و توکل کم نظیر ایشان و همچنین باور عمیق‌شان به توانایی‌ و تاب‌آوری‌ و خلاقیت‌های شگرف و معجزه آسای ایرانیان بود. بارها و در مقاطع مختلف بدین نکته تأکید داشتند. این شهادت به نقطه عطف بزرگی در تاریخ پرافتخار ملت بزرگ ایران تبدیل شده و خواهد شد. خداوند آن روح بزرگ و آهنین اراده و سایر کسانی را که در کنارشان به شهادت رسیدند، غریق رحمت واسعه خویش فرماید. و خود، این ضایعه بزرگ را جبران کند.