تعبیر ایشان از گوش به عنوان پنجره مغز و قلب، نشاندهنده عمق نگاه به سازوکارهای نفوذ و تغییر باورها در عصر انفجار اطلاعات است. در جهانی که پیامها به قصد تسخیر ارادهها تولید میشوند، صیانت از این پنجرهها نخستین گام برای حفظ استقلال فردی و هویت ملی در برابر هجمههای سازمانیافته است.
همه ما به خوبی میدانیم که هیچ پیامی از سوی بنگاههای خبرپراکنی معاند بدون پیوستهای امنیتی و سیاسی صادر نمیشود. دشمن که در میدانهای سخت طعم شکست را چشیده، اکنون تمام توان خود را بر ادراکسازی متمرکز کرده است تا با وارونه جلوه دادن واقعیتها، خیرخواهی را در جامه بدخواهی و پیشرفت را در لباس عقبماندگی به خورد افکار عمومی بدهد. این رسانهها نه تنها دلسوز ملت ایران نیستند، بلکه مأموریت دارند با ایجاد تردید در مبانی فکری، سرمایههای اجتماعی را از درون تهی کنند.
تأکید بر ترک مواجهه یا برخورد با سوءظن فراوان، در واقع فراخوانی برای مجهز شدن به سواد رسانهای منتقدانه و تقوای شنیداری است. در زمانهای که سیگنالهای بیگانه با ظاهری فریبنده سعی در نفوذ به لایههای عمیق ذهن دارند، اعتماد به فرستندهای که بارها دشمنیاش به اثبات رسیده، خلاف عقلانیت است. ما نیازمند نوعی رژیم مصرف رسانهای هستیم که در آن، هر خبر و تحلیلی پیش از ورود به قلب و مغز، در فیلترِ تحلیلِ منطقی و شناختِ ماهیتِ منبع، پالایش شود.
در نهایت، تصویرِ آنتنهای ماهوارهای در متن این پیام، نمادی گویا از بمباران سیگنالی است که مرزهای جغرافیایی را درنوردیده و دیوارهای خانهها را هدف گرفته است. امروز بزرگترین ضرورت رسانهای، حراست از امنیت روانی جامعه در برابر هجمههای تبلیغاتی و تبدیل هر کاربر به یک دیدهبان هوشیار در فضای مجازی است تا اجازه ندهیم روایتهای مسموم دشمن، جایگزین ایمان و امید صادقانه حاکم بر فضای کشور گردد.
عباس ماهیان - فعال رسانه