روزنامه خراسان نوشت: رئیس‌جمهورِ جراح، دست بر نبض امور دارد؛ از این وزارتخانه به آن سازمان می‌رود تا «سازگاری با شرایط» را عملیاتی کند. این، مدیریتِ صحنه‌ای است که در آن ترس جایی ندارد؛ همان‌گونه که رزمنده پشتِ لانچر، از هجوم نمی‌هراسد، مدیرِ میدانِ اجرا هم اجازه نمی‌دهد هراس، زنجیره عمل را مختل کند.

امنیت و سلامت، از آن گوهرهایی‌اند که تا هستند، کمتر به چشم می‌آیند؛ اما خراشی کوچک، فریادها را بلند می‌کند. هنر این روزهای دولت، در همین «نامرئی نگه‌داشتن بحران» و «مرئی کردن ثبات» است.

گرانی‌ها، واقعیتی است که انکار نمی‌شود، اما همزمان، احساس کمبود در بازار شکل نمی‌گیرد؛ یعنی سیاست‌گذاری، میان فشارها و نیازها، تعادل می‌جوید.

دولت، هست؛ و «بودنِ مؤثر» همان است که مردم در زندگی‌شان می‌بینند: وفور نسبی، امنیتِ رو به افزایش، و افقی که- با همه دشواری‌ها- به فردا نظر دارد. فردایی که ان شاءا… نام ایران را در درخششی چشم نوازتر خواهیم دید….