به گزارش اطلاعات آنلاین، این نمایشگاه که «طبیعت یادمانی» نام دارد، ۳۰ اثر برجسته را در فضای سبز و پهناور این باغ در غرب لندن به تماشا گذاشته و تا ۳۱ ژانویه ۲۰۲۷ (۱۱ بهمن ۱۴۰۵) پذیرای علاقهمندان خواهد بود.
مدیران مجموعه کیو معتقدند این نمایشگاه فرصتی است تا بازدیدکنندگان در میان زیبایی و تنوع خیرهکننده آثار مور قدم بزنند و با خلاقیت استثنایی او از نزدیک آشنا شوند.
هنری مور یکی از تأثیرگذارترین هنرمندان بریتانیایی قرن بیستم به شمار میرود. شهرت او بیشتر بهخاطر مجسمههای برنزی نیمهانتزاعی است که با هدف نمایش در فضاهای عمومی طراحی شدهاند.
پل دنتون، مدیر برنامههای هنری باغ کیو، درباره این رویداد میگوید: «این نمایشگاه از مخاطب دعوت میکند تا در الهامات هنری مور غرق شود و ببیند که چگونه آثار او متاثر از اکتشافات و وقایع دوران زندگیاش شکل گرفتهاند. علاقه همیشگی او به قرار دادن پیکره انسان در دل طبیعت، نشاندهنده پیوند عمیق و ابدی ما با دنیای پیرامونمان است.»
مهاجرت آثار برنزی به ایران
آثار مور سالهاست مهمان کشورماست. ورود آثار این هنرمند به ایران را باید در راستای ایده تاسیس موزه هنرهای معاصر تهران ارزیابی کرد؛ طرحی که در دهه پنجاه شمسی با هدف گردآوری مجموعهای بینظیر از هنر مدرن غرب محقق شد.
برخلاف بسیاری از آثار که از حراجیهای بزرگ مثل ساتبیز یا کریستیز خریداری میشدند، برخی از آثار هنری مور به دلیل رابطه خوب و اعتباری که تیم خرید ایران پیدا کرده بود، مستقیماً از خود هنرمند یا بنیاد او خریداری شدند. در آن زمان، هنری مور در اوج شهرت جهانی بود. تیم خرید ایران با سفر به بریتانیا و بازدید از کارگاه مور در هاگلندز، این مجسمههای عظیم برنزی را انتخاب کردند.
گفته میشود هنری مور از اینکه آثارش قرار است در موزهای مدرن در قلب خاورمیانه و در یک فضای باز (باغ مجسمه) نصب شود، استقبال کرده بود، زیرا این کار دقیقاً با فلسفه او که نمایش مجسمه در طبیعت است، همخوانی داشت.
سفر این آثار هنری به کشورمان با چالشهایی نیز همراه بود و در واقع انتقال این مجسمههای عظیم چندین تنی یک پروژه لجستیکی سنگین محسوب میشد. این آثار ابتدا از کارگاه مور در انگلستان به بنادر جنوبی کشور منتقل و از آنجا با تریلرهای مخصوص و تحت مراقبت شدید به تهران منتقل شدند.
برای نصب این مجسمهها در محوطه موزه که در آن زمان در حال ساخت بود، از جرثقیلهای بزرگ استفاده شد و محل قرارگیری هر مجسمه با تایید کارشناسان تعیین شد تا بهترین زاویه دید و نور را داشته باشند.
پس از انقلاب بسیاری از آثار موزه هنرهای معاصر، به ویژه آنهایی که داخل گنجینه بودند، برای سالها از بیم آسیب دیدن یا به دلیل حساسیتهای فرهنگی، به مخزن موزه منتقل شدند،اما مجسمههای فضای باز هنری مور به دلیل ابعاد بزرگ و ماهیت انتزاعیشان که حساسیتبرانگیز نبود، تقریباً همیشه در همان جای خود باقی ماندند و امروزه نیز نمادهای باغ مجسمه موزه هنرهای معاصر تهران هستند. البته قرار داشتن در فضای باز شهری مثل تهران، چالشهایی مثل آلودگی هوا و نشستن رسوبات را به همراه دارد. به همین دلیل، در سالهای اخیر (بهویژه در دهه ۹۰ خورشیدی)، این مجسمهها توسط تیمهای متخصص مرمت، پاکسازی و پایش شدهاند تا از خوردگی فلز جلوگیری شود. این گنجینه امروزه یکی از باارزشترین داراییهای ملی ایران محسوب میشود که قیمتگذاری روی آن به دلیل منحصربهفرد بودن مجموعه، تقریباً غیرممکن است.
ویژگیهای آثار
زمان جنگ جهانی دوم یک شب، هنگام بازگشت از ایستگاه مترو، مور و همسرش شاهد صحنهای غریب بودند: صدها نفر از مردم لندن برای فرار از بمباران، در تونلها و سکوهای ایستگاههای مترو مرکزی مانند بلسایز پارک روی زمین، نیمکتها یا تختهای موقت خوابیده بودند. مور بعدها گفت: «این بدنهای در هم پیچیده در تاریکی، شبیه مجسمههای زنده بودند؛ ترکیبی از آسیبپذیری و قدرت.»
آثار او معمولاً ابعادی غولآسا و وزن بصری زیادی دارند و یادآور صخرههای بزرگ هستند، اما در عین حال خطوط منحنی و نرمی دارند که حس آرامش و مادرانگی را القا میکنند. موضوع «مادر و فرزند» یکی دیگر از تکرارشوندهترین درونمایههای کار اوست که نماد حمایت و امنیت است. مور معتقد بود مجسمههای بزرگش نباید در چهاردیواری موزه زندانی شوند. او از جزئیات صورت و چهره دوری میکرد. در کارهای او، سرها معمولاً کوچک و بدون چهره هستند. هدف او انتقال احساسات از طریق فرم کلّی بدن بود، نه از طریق میمیک صورت. به زبان ساده، کار هنری مور تلاشی است برای نشان دادن اینکه انسان بخشی از طبیعت است و همانطور که باد و آب به سنگها شکل میدهند، زندگی و تجربه هم به روح و جسم انسان فرم میدهند. او خود میگفت بهترین پسزمینه برای کارهای من، آسمان و خط افق است. به همین دلیل است که مجسمههای او در باغ مجسمه موزه هنرهای معاصر تهران یا باغهای کیو لندن، تا این حد با محیط اطرافشان هماهنگ به نظر میرسند.