به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از آرتنیوز، تا روز دوشنبه به جای اثر اصلی، یک نسخه بازسازیشده رسمی به نمایش گذاشته شده بود که در کنار آن یادداشتی با این متن به چشم میخورد: به دلیل شرایط حاکم بر حملونقل بینالمللی، ارسال نسخه اصلی اثر موقتاً با تأخیر مواجه شده است. طبق برنامه قرار بود این نسخه کپی، یک ماه پس از شروع نمایشگاه جایگزین اثر اصلی شود، چرا که این نقاشی (ترکیب آبرنگ و چاپ روغنی روی کاغذ) بهشدت نسبت به نور حساس است.
جالب اینجاست که دهه آخر زندگی خود هنرمند نیز با تنشهای سیاسی و درگیریهای جهانی دهه ۱۹۳۰ گره خورده بود که در نهایت به مرگ او در سال ۱۹۴۰ ختم شد. این تابلو زمانی در مالکیت والتر بنیامین، فیلسوف نامدار آلمانی بود. بنیامین که بیش از هر چیز برای مقاله جریانسازش در سال ۱۹۳۶ یعنی «اثر هنری در عصر بازتولید مکانیکی» شهرت دارد، «فرشته نو» را سال ۱۹۲۱ خرید. او در مقاله «تزهایی درباره فلسفه تاریخ» (۱۹۴۰) درباره سیمای این فرشته مینویسد:
«نقاشیای از کله به نام فرشته نو وجود دارد که فرشتهای را نشان میدهد که انگار میخواهد از چیزی که به آن خیره شده فاصله بگیرد. چشمانش گشاده، دهانش باز و بالهایش گشوده است. فرشته تاریخ باید چنین شکلی داشته باشد؛ چهرهاش رو به گذشته است. آنجایی که ما زنجیرهای از حوادث را میبینیم، او فاجعهای واحد میبیند که مدام آوار بر آوار میافزاید و آن را پیش پای او میکوبد.»
قرار است روز ۴ ژوئن (۱۴ خرداد) آنی بورنوف، استاد تاریخ هنر در شیکاگو، سخنرانی ویژهای درباره این اثر داشته باشد.