به گزارش اطلاعات آنلاین، «آمریکا باید جنگ را پایان دهد، اما بر فشارها بیفزاید!» عنوان فرعی مقاله تازه ریچارد نفیو در نشریه معتبر فارن افرز است. نویسنده کتاب «هنر تحریمها» و معمار تحریمهای ایران در دوره ریاست جمهوری باراک اوباما با اشاره به چرخش راهبردی از «تغییر رژیم» به «تضعبف رژیم»، مقاله را با توصیف فضای آغازین جنگ آمریکا علیه ایران شروع میکند؛ لحظهای که ترامپ وضعیت جنگی را فرصتی تاریخی برای نسلهای مختلف دانست و از مردم ایران خواست علیه حکومت قیام کنند. اما خیلی زود دولت او از ایده تغییر رژیم عقبنشینی و تأکید کرد هدف اصلی جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هستهای است.
نفیو تأکید میکند که تصمیم ترامپ برای پرهیز از سرنگونی تمامعیار جمهوری اسلامی منطقی بوده، زیرا وظیفه «تغییر رژیم» بر دوش مردم ایران است که در سالهای اخیر با اعتراضهای گسترده علیه سرکوب و سوءمدیریت اقتصادی نشان دادهاند از عهده آن برمیآیند. بررسیها و پژوهشها هم نشان میدهند که بمباران به تنهایی نمیتواند حکومتی را سرنگون کند و تجربههای گذشته مانند لیبی و عراق به هرجومرج و خشونت افسارگسیخته انجامیده است.
به علاوه، رهبری جدید ایران و در رأس آن آیتالله سیدمجتبی خامنهای و ژنرالهای سپاه پاسداران نه تنها میانهرو یا کمتر رادیکال نیستند، بلکه به دلیل از دست دادن خانواده و نزدیکان خود در حمله آمریکا و اسرائیل، رویکردشان به مراتب تندروتر و تهاجمیتر شده است. در واقع، رهبران جدید همان سیاستهای قدیمی را ادامه میدهند!
نفیو میگوید به لطف اقدامهای آمریکا و اسرائیل، ایران نسلی تازه از رهبران سپاهمحور دارد که همگی مصمم به شکست دادن آمریکا هستند. تهران همچنان تهدید به سرکوب اعتراضها و حمله به اهداف آمریکایی، اسرائیلی و عربی میکند و هیچ نشانهای از تعدیل نشان نمیدهد، در حالی که چالشهای اقتصادی و فساد پس از جنگ بدتر و منجر به ناآرامیهای بیشتر میشود.
توافق محدود، نه جامع!
نفیو معتقد است جنگ توان سپاه را تا حدی کاهش داده اما قدرت سیاسی آن را تثبیت کرده و صداهای میانهرو را به حاشیه رانده است. بنابراین ترامپ نباید به توافقهای بزرگ تن دهد، بلکه باید با توافق صلحی محتاطانه و محدود از احیای رژیم جدید جلوگیری کند؛ نه اینکه با کاهش فشارها، به این ساختار رهبری جدید جان تازه ببخشد.
درسهای برجام و راهِ پیشِ رو
معمار تحریمهای ایران میگوید برجام ۲۰۱۵ با رفع تحریمهای هدفمند سپاه را تضعیف کرد، زیرا مهارت دور زدن تحریمها از سوی سپاه کمارزش شد؛ اما خروج ترامپ از برجام و اعمال تحریمهای کلی، سپاه را قدرتمندتر ساخت؛ امروز با ایرانِ ۲۰۲۶ که مراکز قدرت، برنامه هستهای و نارضایتی مردمیِ متفاوتی دارد، آمریکا باید از هر توافقی که رژیم را نجات دهد بپرهیزد و با معیارهای سختگیرانه، بخت واقعی را به مردم ایران برای تعیین سرنوشت خود بدهد.
چکیده پیشنهادهای راهبردی نفیو به دولت ترامپ
پرهیز از توافق صلح جامع: پیشنهادهای گسترده مانند طرح ۱۰ مادهای ایران یا ۱۵ مادهای ترامپ که رفع تحریمهای گسترده را شامل میشود باید رد شود؛ زیرا این امر حکومت ایران را با ورود ارز به کشور نجات میدهد و از فشار مردمی میکاهد.
پیگیری توافق محدود و گزینشی: تمرکز بر اولویت فوری باز کردن تنگه هرمز، حفظ آتشبس فعلی (با همکاری اسرائیل)، پاکسازی مینها و توقف حملات مستقیم/غیرمستقیم ایران علیه آمریکا، اسرائیل و کشورهای عربی خلیج فارس، بدون پرداختن به مسائل هستهای یا رفع کلی تحریمها اهمیت دارد.
ادامه فشار شدید تحریمها: حفظ تحریمهای هدفمند بر سپاه پاسداران و اقتصاد ایران برای جلوگیری از بازسازی نظامی، تشدید فساد و ناکارآمدی و حمایت از ناآرامیهای داخلی که میتواند به تغییر رژیم واقعی منجر شود، کلیدی است.
برنگشتن به جنگ تمامعیار: آمریکا باید از حملات جدید پرهیز کند؛ زیرا جنگ توان عملیاتی سپاه را کاهش داده اما قدرت سیاسی آن را تثبیت کرده است؛ در عوض، باید اجازه داد فشار اقتصادی و اعتراضهای مردمی کار را پیش ببرد.
معیارهای سختگیرانه برای هر توافقی: حتی اگر مذاکره گسترده انجام شود، آمریکا باید اطمینان حاصل کند که رژیم ذینفع اصلی نشود و تحریمها تا اثبات تعهدات ایران (مانند محدودیت هستهای و موشکی) برداشته نشود (ملهم از مدل برجام که سپاه را تضعیف کرد).