به گزارش اطلاعات آنلاین: موجودات فرازمینی بیش از آن چه ما تصور می کنیم به انسان ها شباهت دارند، زیرا یک گروه از زیست شناسان دانشگاه آکسفورد پس از انجام مطالعاتی نشان دادند که چگونه تئوری تکامل را می توان برای ارائه پیش فرض هایی درباره بیگانگان یا همان موجودات فضایی به کار برد. بر اساس این پژوهش ها، اشکال مختلف زندگی های فرازمینی در نتیجه همان فرایندها و مکانیسم هایی به وجود آمده اند که انسان ها از آنها شکل گرفتند؛ یکی از وظایف اخترزیست شناس ها فکر کردن درباره این است که زندگی فرازمینی چگونه می تواند باشد؛ ولی پیش بینی کردن درباره بیگانگان کار سختی است. ما فقط یک نمونه از زندگی، یعنی حیات زمینی را، برای قیاس و پیش بینی کردن بر اساس شواهد و مدارک در اختیار داریم. رویکردهای گذشته در حوزه اخترزیست شناسی بسیار ماشین وار و طبق دیده ها و دانسته های ما درباره سیاره خودمان و علومی از قبیل شیمی، زمین شناسی و فیزیک بودند و بر این اساس در رابطه با موجودات فرازمینی پیش بینی هایی ارائه می شدند.

در مقاله که توسط گروه زیست شناسی دانشگاه آکسفورد در ژورنال بین المللی اخترزیست شناسی «International Journal of Astrobiology» منتشر شده است، رویکرد متفاوتی در این باره عنوان شده و آن استفاده از تئوری تکاملی به منظور رسیدن به پیش فرض هایی است که با اطلاعات و جزئیات مربوط به زمین ارتباطی ندارند. آنها بر این باورند که این رویکردی مفید است، زیرا پیش بینی های تئوریک در ارتباط با بیگانگانی انجام می شود که بافتی سیلیکونی دارند، بدون DNA هستند و به جای اکسیژن، نیتروژن تنفس می کنند.

در این پژوهش، انتخاب طبیعی در میان موجودات فرازمینی به عنوان چهارچوب در نظر گرفته شد تا تکامل آن ها از این دیدگاه مورد بررسی قرار گیرد و پیچیدگی و گوناگونی در فضای فرازمینی مورد بحث قرار گیرد. پیچیدگی در گونه های زمینی در اثر چندین وقایع که به آنها «تحولات بزرگ» می گوییم روی سیاره ما ایجاد شده است. این تحولات زمانی اتفاق می افتند که گروهی از ارگانیسم های مجزا به ارگانیسمی در سطحی بالاتر تکامل پیدا کند؛ مانند زمانی که سلول ها تبدیل به ارگانیسم های چند سلولی می شوند. هم داده های تئوریک و هم داده های تجربی به این امر اشاره دارند که برای به وقوع پیوستن تحولات بزرگ باید شرایط سختی حاکم باشد.

دانشمندان پیش بینی های ویژه ای راجع به ترکیب بیولوژیکی بیگانگان پیچیده ارائه می دهند و تا حدی درباره ظاهر آن ها حدس و گمان هایی بیان می کنند. آنها هنوز نمی توانند با قطعیت بگویند که آیا فرازمینی ها هم مانند ما روی دو پا راه می روند یا چشمان سبز درشتی دارند یا خیر. به عقیده آنها تئوری تکامل ابزار منحصر به فرد دیگری است که در اختیار دانشمندان قرار گرفته تا پی ببرند که فرازمینی ها چگونه موجوداتی هستند و از تعدادی از پیش بینی های قوی خود مثال هایی هم آورده اند. صرف پیش بینی این که بیگانگان فضایی نیز مانند گونه های متعددی از موجودات سیاره زمین تحت تأثیر تحولات بزرگ قرار گرفته اند (که علت پیدایش موجودات پیچیده روی زمین هم همین امر بوده است)، کافی است تا زیست شناس ها اعلام کنند که میزان پیش بینی های مربوط به تکامل به قدری هست که از شباهت فرازمینی ها با ما صحبت شود. برای مثال، پیش بینی می شود که موجودات فرازمینی نیز مانند انسان ها متشکل از سلسله مراتبی از افراد هستند که با همکاری و تعامل با یکدیگر یک مجموعه فرازمینی را تشکیل می دهند؛ مانند ما که جامعه بشری را تشکیل داده ایم.

فقط در کهکشان راه شیری صدها هزار سیاره قابل سکونت به طور بالقوه وجود دارند. نمی توانیم با اطمینان بگوییم که روی سیاره زمین تنها هستیم و در سیارات دیگر موجودات دیگری زندگی نمی کنند، ولی مهم این است که برای مطمئن شدن از این واقعیت یک قدم کوچک به جلو برداشته ایم و یک قدم کوچک برای رسیدن به پاسخ این پرسش که "اگر تنها نیستیم، همسایگان ما چگونه موجوداتی هستند؟" نزدیک تر شده ایم.