جمعه ۸ خرداد ۱۴۰۵ - ۰۹:۴۲
نظرات: ۱
۰
-
مریلین مونرو؛ فراتر از یک بلوند احمق/ نگاهی به تلاش یک سوپراستار برای فرار از کلیشه‌ها

همه چیز برای مریلین مونرو، ستاره‌ای که هفته آینده صد سال از تولدش می‌گذرد، تلاشی بود برای فاصله گرفتن از کلیشه‌ها و ساختن نسخه‌ای هوشمندتر از خودش. دو کتاب جدید که به تازگی منتشر شده‌اند، ابعادی تازه از کتابخانه شخصی و زندگی روشنفکرانه او را آشکار کرده‌اند.

به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از نیویورک تایمز، امروزه بسیار مرسوم است که بازیگران با معرفی کتاب‌های محبوبشان در شبکه‌های اجتماعی، برای خود جایگاهی فرهنگی دست‌وپا کنند. اما دهه‌ها پیش از آنکه پدیده سلبریتی‌های کتاب‌خوان مد شوند، مریلین مونرو وجود داشت؛ بازیگری که اگر زندگی‌اش در ۳۶ سالگی به شکلی تراژیک در میان حواشی پرهیاهوی رسانه‌های زرد به پایان نمی‌رسید، می‌توانست همین هفته، اول ژوئن، صد سالگی‌اش را جشن بگیرد.

درباره فیلم‌ها و استایل لباس پوشیدن مونرو آن‌قدر گفته‌اند که دیگر حرفی باقی نمانده، اما تأثیر ادبی او کمتر مورد توجه قرار گرفته است. گیل کروتر در کتاب تازه خود، «مربلین و کتاب‌هایش»، تلاش می‌کند با ورق زدنِ قفسه‌های کتابخانه شخصی مونرو، تصویرِ «بلوند بی‌مغز» را که رسانه‌ها از او ساخته بودند، در هم بشکند. (جالب است که برخی وسایل شخصی او، از جمله همین کتاب‌ها و حتی یک قوطی رژگونه کهنه، به‌زودی در حراجی با قیمت‌های نجومی به فروش می‌رسند.)

مونرو بیش از ۴۰۰ کتاب داشت و آن‌ها را در هر اسباب‌کشی با خود می‌برد. گستره این کتاب‌ها حیرت‌انگیز است؛ از کتاب‌های کودک گرفته تا آثار ادبیات روسیه (او مشتاق بود نقش شخصیت‌های داستایوفسکی را بازی کند). او که به دلیل ناتمام گذاشتن تحصیلات دبیرستان همواره از این‌نظر احساس ضعف می‌کرد، با شرکت در کلاس‌های آزاد دانشگاهی سعی داشت خلاءهایش را پر کند. او جمله‌ای تکان‌دهنده دارد: «اگر نادان باشی، کتاب‌ها به تو نمی‌خندند.»

مونرو برای مبارزه با تصورِ عمومی «احمق بودن»، اغلب با کتابی در دست عکاسی می‌شد؛ هرچند روزنامه‌نگاران آن زمان به‌ندرت از او درباره آنچه می‌خواند، سوالی می‌پرسیدند. جستجوی ابدی مونرو برای خودسازی، تنها محدود به مطالعه نبود؛ همان‌طور که دمبل‌های ورزشی‌اش نشان می‌دهد، او بسیار پیش‌تر از آنکه ورزش و فیتنس برای بازیگرانِ زن مد شود، به تقویت روح و جسم خود اهمیت می‌داد.

مریلین مونرو تنها یک مدل زیبایی نبود؛ او زنی بود که در میان هیاهوی شهرت و نگاه‌های سطحی جامعه، در سکوت کتاب‌هایش به دنبال پناهگاهی برای اندیشیدن می‌گشت. در آستانه صد سالگی‌اش، شاید وقت آن رسیده که او را نه فقط به خاطر درخشش روی پرده، بلکه به خاطر تلاش بی‌وقفه‌اش برای شناخت جهان، به یاد آوریم.

«مریلین مونرو و آرتور میلر: ازدواج قرن» نوشته الکساندرا ون نـلن و «مریلین و کتاب‌هایش: زندگی ادبی مریلین مونرو» نوشته گیل کروتر از جمله کتاب‌هایی هستند که به تازگی درباره این بازیگر و تلاشش برای شکستن کلیشه‌ها منتشر شده‌اند.

شما چه نظری دارید؟

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
0 / 400
captcha

نظرات

  • منتشرشده: 1
  • در انتظار بررسی: 0
  • غیرقابل انتشار: 0
  • غزل سلطانی IR ۱۰:۰۶ - ۱۴۰۵/۰۳/۰۸
    تکرار یک امری کلیشه ای است برای فرار از تکرار راهای دیگری راباید جستجو کرد

پربازدیدترین

پربحث‌ترین

آخرین مطالب

بازرگانی