به گزارش اطلاعات آنلاین، به دنبال کیفرخواست پنتاگون علیه «رائول کاسترو»، رئیس جمهور سابق کوبا که در میامی اعلام شد و توسط اعضای جامعه کوبایی ـ آمریکایی این شهر نیز مورد استقبال قرار گرفت، توجه جامعه جهانی به بن بست سیاسی جاری بین دو دولت و تهدید اقدام احتمالی ایالات متحده علیه کوبا معطوف شده است.
اما در این کشور، مبارزه روزانه با کمبود سوخت و خاموشی های مکرر، زندگی روزمره از جمله نگهداری مواد غذایی فاسدشدنی و پخت و پز را به یک چالش دائمی تبدیل کرده است.
برخی از کوبایی هایی که از نظر مالی در وضعیت بهتری هستند توانسته اند پنلهای خورشیدی بخرند اما بیشتر آنها با وجود نگرانیهای بهداشتی و هزینه های گزاف، به گزینه های دیگر از جمله زغال چوب متکی هستند.
بر اساس گفتگوهایی که ان بی سی نیوز با افراد سرشناس کوبایی انجام داده است، خاموشی ها از ساعت ۱۱ صبح شروع شده و تا ساعت ۷ یا ۸ شب ادامه دارد؛ بنابراین آنهایی که پنل های خورشیدی دارند برایشان بسیار عالی کار می کند. با این حال فقط درصد کمی از کوبایی ها این سیستم پشتیبان انرژی خورشیدی را دارند؛ افرادی که توانایی خرید پنل های خورشیدی را دارند، صاحبان مشاغل پردرآمد یا کوبایی هایی هستند که خانواده ای در خارج از کشور دارند و برایشان پول میفرستند.
در بحبوحه بحران اقتصادی و انرژی کوبا، دولت این کشور به تازگی اعلام کرد که قصد دارد تا سال ۲۰۵۰ به طور کامل به انرژی های تجدیدپذیر روی آورد. اگرچه برخی از کارشناسان در مورد امکان دستیابی به این هدف تردید دارند، اما این کشور با کمک چین گام های اساسی در نصب پنل های خورشیدی و مزارع خورشیدی برداشته و چندین ایستگاه شارژ خورشیدی ساخته است.
یکی از تهیه کنندگان سمعی و بصری کوبا در مصاحبه با ان بی سی نیوز گفت که استفاده از زغال را حدود دسامبر یا ژانویه، زمانی که خاموشی های طولانی پایتخت را فرا گرفت، آغاز کرده اند.
او در حالی که در آشپزخانه آپارتمانش، فرآیند طولانی روشن کردن و پخت و پز با زغال را به انبیسی نیوز نشان می داد، گفت: "من هرگز به پخت و پز با زغال عادت نخواهم کرد. زغال در یک کباب پز کوچک در آشپزخانه آپارتمان قرار می گیرد که تهویه ندارد. در حالی که برنج معمولاً حدود ۱۵ دقیقه در پلوپز پخته می شود، پخت آن روی کباب پز زغالی حدود یک ساعت طول می کشد و این فقط یک بخش از غذا است. وقتی میبینم ساعت ۶:۳۰ بعد از ظهر است و هنوز برق نداریم، مجبورم به زغال روی بیاورم. و گاهی ساعت ۱۰ شب است و هنوز چیزی نخوردهایم."
او اضافه کرد که بدترین قسمت، کنار آمدن با استنشاق دود است، زیرا وقتی با زغال آشپزی می کند، تمامی آپارتمانش پر از دود می شود. این دود روی سیستم تنفسی اش تأثیر گذاشته و اخیراً مجبور شده آنتیبیوتیک مصرف کند، که آنها هم در جزیره کمیاب هستند.
آشپزی با زغال یا چوب با وجود معایبش برای کوبایی ها رایج شده است. گذشته از نگرانی های زیست محیطی و بهداشتی، زغال می تواند برای یک کوبایی معمولی گران باشد.
یک کیسه کوچک زغال حدود ۱ دلار قیمت دارد و میانگین حقوق دولتی حدود ۱۳ دلار در ماه است. حقوق بازنشستگی یک کارمند بازنشسته دولتی حدود ۴ دلار در ماه است.
در بحبوحه ناامیدی ساکنان از وضعیت انرژی، دولت کوبا جزئیات قصد خود را برای حرکت به سمت انرژی های تجدیدپذیر در ۲۴ سال آینده شرح داد.
«برونو رودریگز»، وزیر امور خارجه به تازگی در X نوشت: "کوبا با برنامه گذار انرژی خود برای دستیابی به حاکمیت بیشتر در این بخش، تحت رهبری حزب و دولت ما، پیش میرود."
به گفته رودریگز، پیش بینی می شود که انرژی های تجدیدپذیر تا پایان سال ۱۵ درصد از تقاضای انرژی را پوشش دهند. در حال حاضر، انرژیهای تجدیدپذیر ۱۰ درصد از تقاضا را تأمین می کنند که نسبت به ۳ درصد در سال ۲۰۲۴ افزایش یافته است. به گفته مقامات کوبایی، تا سال ۲۰۳۵، انرژی های تجدیدپذیر ۴۰ درصد از تقاضا را پوشش خواهند داد و تا سال ۲۰۵۰، نیازهای انرژی را به طور کامل پوشش خواهند داد.
در چند سال گذشته، دولت با تأمین مالی و کمک های تجهیزاتی چین، نصب پنل های خورشیدی را به طرز چشمگیری افزایش داده است. این پنل ها در فضاهای عمومی و بیمارستان ها قرار گرفته اند. در حال حاضر، ۵۴ پارک خورشیدی وجود دارد و دولت کوبا اعلام کرده است که تا سال ۲۰۲۸ انتظار دارد با کمک چین، ۹۲ پارک داشته باشد.
با این حال دولت کوبا جزئیاتی از نحوه استفاده از منابع انرژی مانند انرژی خورشیدی، باد، زیست توده و برق آبی در تلاش برای دستیابی به هدف خود ارائه نکرده است.
«خورخه پینیون»، متخصص انرژی در دانشگاه تگزاس در شهر «آستین»، معتقد است که با توجه به بحران اقتصادی کشور و هزینه بالای گذار به انرژی های تجدیدپذیر، به ویژه با توجه به وضعیت رو به وخامت زیرساخت های انرژی، تحقق برنامه های کوبا بسیار دشوار خواهد بود.
پینیون، عضو ارشد تحقیقاتی در مؤسسه انرژی دانشگاه تگزاس در گفتگو با ان بی سی نیوز، گفت: "با توجه به وضعیت فعلی، بسیار بعید است که کوبا بتواند تا سال ۲۰۵۰ به هدف ۱۰۰ درصد انرژی های تجدیدپذیر دست یابد."
به گفته پینیون، پتانسیل بهره برداری از انرژیهای تجدیدپذیر وجود دارد، اما به سرمایهگذاری های بزرگی نیاز دارد. به عنوان مثال، انرژی حاصل از نیشکر می تواند به اندازه انرژی خورشیدی مهم باشد.
پینیون گفت: "این اتانول است، زیست توده است، الکل است، اشتغال در حومه شهر است. می توانید اتانول را بگیرید و آن را با بنزین مخلوط کنید و بنابراین واردات بنزین خود را کاهش دهید."
اگرچه کوبا یکی از بزرگترین تولیدکنندگان شکر در جهان بود، اما صنعت آن تقریباً فروپاشیده است.
زمانی که پنتاگون در اوایل امسال جریان سوخت به جزیره را قطع کرد، مردم، به ویژه در خارج از هاوانا، از قبل قطعی هایی را تجربه می کردند که ۲۰ ساعت یا بیشتر در روز طول می کشید. قطع دسترسی به سوخت، وضعیت وخیم فعلی را تشدید کرد.
اکنون، خاموشی ها حتی طولانی تر شده اند و نگرانی مردم از این که چه زمانی برق خواهند داشت، بیشتر شده است؛ زیرا قطعی ها ثابت نیستند. این قطعی ها روز به روز و بر اساس محله متفاوت هستند. به عنوان مثال، یک بخش از شهر ممکن است ۴۰ ساعت بدون برق باشد و قطعی بعدی ممکن است ۱۵ ساعت طول بکشد.
در حال حاضر، اکثر کوبایی ها در میان چالش نداشتن منبع دائمی برق زندگی می کنند و آن دسته از کوبایی هایی که انرژی قابل اعتماد دارند، اغلب افرادی هستند که پنل های خورشیدی یا باتری های قابل شارژ دارند.