به گزارش اطلاعات آنلاین، روستای نامانلو در شمال شرق شهر شیروان و در دره ای به همین نام در بخش مرکزی رشته کوه های کپه داغ قرار دارد. فاصله آن با شیروان ۶۵ کیلومتری است. روستایی مرتفع و کوهستانی است که از شمال به کوه های «زکریا» و «گلیل»، از جنوب به کوه «کلاه فرنگی بیچرانلو»، از شرق به کوه های «آق کمر» و از غرب به روستای «زیندانلو» محدود می شود.
دارای آب و هوایی کوهستانی است. کوه های سرسبز و مراتع با انواع درختان سرو کوهی از نوع «دوات پیاله»، «مرخ»، «کرکو» و «آرچه» و چشمه سارهای بزرگ و کوچک همگی باعث چشم انداز زیبای این روستا شده اند. منطقه نامانلو یکی از مناطق ییلاقی و مرتعی معروف استان خراسان شمالی به شمار می رود که همه ساله دامداران و عشایر شیروان در فصل بهار و تابستان با بر پا کردن چادرها گوسفندان خود را برای تعلیف می آورند.
این روستا به علت موقعیت خاص طبیعی و چشمه های پر آب «سرچشمه»، «کانی سیدها»، «کانی لوجه» و «کانی بران» سرسبز و پردرخت است. سنگ بستر روستای نامانلو و حوالی آن را سازند سرچشمه تشکیل می دهد که عمدتا از تناوب شیل و مارن با تداخل های آهکی تشکیل یافته است. زمین های اطراف روستا دارای شیب های تند و دره های عمیق و صخره های مرتفع است. این منطقه قسمتی از رشته کوه های موسوم به کپه داغ را تشکیل می دهد.
انواع گونه های گیاهی اطراف روستا شامل سرو کوهی (ارس یا مرخ)، زرشک کوهی، انواع گونه های گون، کتیرا، انواع لالهها، آلاله زرد، شقایق، گلپر، انواع افوربیا، کاکوتی (آنخ)، چای کوهی (پپوک)، پونه، بومادران، گزنه و گل گاو زبان است.
در نامانلو درختی به نام «کرکو» وجود دارد که دارای شیره قرمز رنگ است که معمولاً پس از قطع شاخه ها شبیه خون جاری می شود. منطقه نامانلو دارای انواع حیوانات وحشی و به ویژه انواع قوچ است که یکی از شکارگاه های شیروان در قدیم محسوب می شود.
اهالی روستا پس از آن که برداشت محصولات باغی و زراعی خود را انجام دادند، شورای روستا یا ریش سفیدان روزی را برای مراسم شکرگزاری مشخص می کنند. این مراسم در محلی به نام کوه زکریا که در دشت گلول واقع شده است (در حدود ۱۳ کیلومتری شمال شرقی روستا) برگزار می شود. بدین صورت که اهالی از شب قبل از آغاز مراسم و یا صبح زود روز مراسم به دشت گلول حرکت می کنند. این آیین با شماره ثبت ۵۵ در سال ۱۳۸۸ در فهرست میراث ناملموس کشور به ثبت رسیده است.