به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از سایت مای مدرن مت، لاسن در این نمایشگاه که «در کاسبرگ یک گل پامچال آرام میگیرم» نام داشت، مجموعهای از مجسمههای سوررئال خود را که با فرشهای نفیس و پرنقشونگار ایرانی پوشانده شدهاند، در معرض دید عموم قرار داد.
این آثار با ترکیب بدنه مجسمهسازی مدرن و بافت اصیل قالی ایرانی، مرز میان فضای آرام خانگی و حیات وحشِ رها را کمرنگ کردهاند. لاسن با استفاده از مفتول، چسب و رزین، ابتدا پیکر حیواناتی چون خرس، شیر کوهی، سگ وحشی و میمون را طراحی کرده و سپس با ظرافتی خیرهکننده، فرشهای طرحدار ایرانی را بر اندام آنها پوشانده است. اتصال فرش به بدنه مجسمهها چنان بینقص و یکپارچه انجام شده که گویی این موجودات وحشی دارند مستقیما از دل یک قالیبافی سنتی یا مبلمان خانه جان میگیرند و بیرون میآیند.
نام این نمایشگاه از نمایشنامه «طوفان» اثر شکسپیر وام گرفته شده است؛ جایی که اریل (روح افسانهای داستان) درست پیش از آزادی از بند، این جمله را زمزمه میکند: «در کاسبرگ یک گل پامچال آرام میگیرم». از نظر این هنرمند، حیوانات و جلوههای طبیعت همیشه در دل طرحهای تزئینی و فرشها اسیر و ادغام شدهاند، اما این مجسمههای فرشی، آنها را در حال شکستن این قالبها و رسیدن به آزادی تصویر میکنند.
نمایش این آثار در گالری معتبر سارجنتز داترز در نیویورک، مورد توجه منتقدان قرار گرفت؛ هنری که نگاه مدرن مجسمهسازی غرب را با یکی از قدیمیترین و اصیلترین هنرهای تزئینی ایران پیوند زده است.