مجید گودرزی، تحلیلگر مسائل اقتصادی در گفتگو با «اطلاعات آنلاین» با اشاره به موج افزایشی تورم و اینکه چرا کنترل گرانی محال به نظر میرسد، اظهار داشت: هنوز عده زیادی از فعالین اقتصادی ما به غلط تصور میکنند تورم سود است و حتی در این بیماری اقتصادی سرمایهگذاریهای کلان انجام میدهند. احتکار میکنند تا کمبود ایجاد شود و گرانتر بفروشند! این علاوه بر بیاخلاقی، از نظر اقتصادی هم ارزشمند نیست. چون ارزشی افزوده نمیشود. معضل دیگر این است که در حالی که در کشورهای پیشرفته دنیا در فناوری و ارزش افزوده سرمایهگذاری میکنند، اما مردم ما سراغ ارز و طلا و تورم میروند و از این سرمایهگذاریها انتظار رشد و توسعه هم دارند، اما این غیر ممکن است.
کارشناس اقتصادی در ادامه گفت: حتی تصمیمگیران نهادهای مالی بزرگ ما هم نمیدانند تورم سود نیست. بانکهای ما انواع بحرانآفرینیها را در اقتصاد انجام میدهند تا تورم بیشتر شود. این در حالی است که اکنون اقساط دریافتی بانکها با وجود تورم بالای ۵۰ درصدی بعد از ۵ سال کمتر از ۱۰ درصد ارزش و قدرت خرید دارد. در صورتی که اگر شیب تورم منفی شود، قدرت خرید و ارزش اقساط وامها هر روز بیشتر میشود.
او افزود: در بسیاری از موارد در یک رویه باورناپذیر، کارفرمایان ایرانی به دولت برای افزایش تورم فشار میآوردند. در حالی که در کشورهای پیشرفته اولین سد محکم در مقابل تورم دولتی، سرمایهگذاران و کارفرمایان هستند. متاسفانه هر سال به اندازه تورم سالانه، ارزش افزوده گم میشود و از بین میرود. تولیدکنندگان ما هر سال به اندازه تورم باید از سود خالص خود را صرف بروزرسانی کسب و کار خود کنند و این خیلی دردناک است. همچنین سودی که مشمول مالیات شده و شاید این تنها هزینهای است که از آن مالیات سنگین گرفته میشود.
وی توضیح داد: همه ما یک یا چند کالا و خدمت محدود را به جامعه عرضه میکنیم و تلاش داریم سهم بیشتری از کیک اقتصاد داشته باشیم، اما نمیدانیم که ممکن نیست. ما یک کالا یا خدمت را گرانتر میفروشیم و هزاران کالا و خدمت را گرانتر میخریم. هیچ منطقی و عقلانیتی در این معامله و افزایش قیمتها نیست.
گودرزی در پایان یادآور شد: کسانی که ۶۵۰۰۰ طرح نیمهتمام روی دست مردم و کشور گذاشتند، با ارزش افزوده صفر و باعث شدند سرمایههای کشور در «هیچ» سرمایهگذاری شود، قطعا اگر نگوییم خیانت کردهاند، خدمت هم نکردند. با این توضیح که متاسفانه بعد از ۱۸ سال تحقیق، اکنون با یقین کامل عرض میکنم اکثر کمبودها عمدی هستند. برای مثال، چرا کشوری با وسعت ایران، کمبود زمین برای ساخت و ساز دارد؟ آیا این کمبود طبیعی است؟ قطعا خیر!